အနာဂတ္အတြင္း ေပ်ာက္ကြယ္သြားေတာ့မယ့္ ျမဳိ႔ၾကီး(၆)ျမဳိ႕

လူသားေတြအေနနဲ႔ ကမာၻၾကီးမွာ အသက္ရွင္ရပ္တည္ႏုိ္င္ဖုိ႔အတြက္ အစြမ္းကုန္ ၾကိဳးစားခဲ့ၾကတာ မွန္ပါတယ္။ ကမာၻ႕အျမင့္ဆုံးေတာင္ထိပ္ကိုလည္း တက္ႏုိင္ခဲ့ၾကသလို သမုဒၵရာေအာက္ အနက္ရႈုိင္းဆုံးေနရာကိုလည္း ေရာက္ႏုိင္ခဲ့ၾကပါျပီ။ ဒါေပမဲ့ လူသားေတြ မလြန္ဆန္ႏုိင္တဲ့ သဘာဝရဲ႕ ကပ္ေဘးဆုိးၾကီးေတြက ကမာၻေပၚက သက္ရွိသတၱဝါေတြကို ပုံစံအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ သုတ္သင္ေနၾကပါတယ္။ ေရၾကီးတာေတြ၊ မုန္တိုင္းေတြ၊ မီးေတာင္ေတြ၊ ေလဆင္ႏွာေမာင္းေတြနဲ႔ ငလ်င္ဆုိတဲ့ ေဘးဆုိးေတြကို ေရွာင္လႊဲႏုိင္ခြင့္ လူသားေတြမွာ မရွိေသးပါဘူး။ သိပၸံပညာရွင္ေတြရဲ႕ တြက္ခ်က္မႈအရ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ေၾကာင့္ေရာ လူသားေတြ ျပဳလုပ္တဲ့ ဖ်က္ဆီးမႈေတြေၾကာင့္ပါ မၾကာေတာ့မယ့္ အနာဂတ္အတြင္း လုံးဝ ေပ်ာက္ကြယ္သြားေတာ့မယ့္ အဓိက ျမဳိ႕ၾကီး (၆) ျမဳိ႔ရွိပါတယ္။

ထုိင္းႏုိင္ငံ ဘန္ေကာက္ျမိဳ႕

သမုဒၵရာ မ်က္ႏွာျပင္ အဆက္မျပတ္ ျမင့္တက္လာေနတဲ့အတြက္ မၾကာခင္မွာ နစ္ျမဳပ္ေတာ့မယ့္ ျမဳိ႔ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခ်က္က ျမဳိ႔ရဲ႕ ေအာက္ေျခမွာ ေသာက္ေရအတြက္ လႈိဏ္ေခါင္းတူးေဖာ္ထားတဲ့အတြက္ ျမဳိ႔ရဲ႕ ေအာက္ခံေဖာင္ေဒးရွင္းက တျဖည္းျဖည္း အင္အားေလ်ာ့နည္းလာတာ ျဖစ္ပါတယ္။

ကယ္လီဖိုးနီးယား ျပည္နယ္၊ ဆန္ဖရန္စစၥကုိျမဳိ႕

အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုရဲ႕ ေပ်ာ္စရာအေကာင္းဆုံးနဲ႔ စိတ္လႈပ္ရွားစရာ အေကာင္းဆုံးျဖစ္တဲ့ ဆန္ဖရန္စစၥကုိျမဳိ႔ဟာ အဓိက ငလ်င္ေၾကာၾကီးတစ္ခုရဲ႕ တည့္တည့္ေပၚမွာရွိေနျပီး အရမ္းကို ပမာဏၾကီးမားတဲ့ ငလ်င္ၾကီးတစ္ခုက ဒီရာစုႏွစ္ မကုန္ခင္မွာ လႈပ္ဖုိ႔ ၇၅ ရာခုိင္ႏႈန္းရွိတာကို ပညာရွင္မ်ားက ေတြ႔ရွိထားပါတယ္။

အီတလီႏုိင္ငံ၊ ဗင္းနစ္ျမိဳ႕

လွပတဲ့ ျမိဳ႕ေတာ္အျဖစ္နာမည္ၾကီးျပီး ျမဳိ႔တစ္ခြင္လုံးကလမ္းေတြက ေျမလမ္းေတြထက္ ေရေၾကာင္းလမ္းေတြက ပိုမ်ားတာကို ေတြ႔ရမွာပါ။ ဒါေပမဲ့ ေရၾကီးေရလွ်ံမႈေတြ ပုံမွန္ျဖစ္တတ္သလုိ ဘန္ေကာက္ျမိဳ႕လုိပဲ သမုဒၵရာမ်က္ႏွာျပင္ ျမင့္တက္လာမႈေၾကာင္ ့နစ္ျမဳပ္သြားမွာျဖစ္ပါတယ္။

မကၠဆီကိုႏုိင္ငံ မကၠဆီကို ျမဳိ႕ေတာ္
 
မကၠဆီကိုျမဳိ႕ေတာ္ရဲ႕ေနရာအမ်ားစုက ေရခန္းေျခာက္ေနတဲ့ ေရအိုင္ၾကီးေတြေပၚမွာ တည္ေဆာက္ထားတာျဖစ္တဲ့အတြက္ ေအာက္ခံေဖာင္ေဒးရွင္းက မခိုင္ခံဘူးလုိ႔ ဆုိရမွာပါ။ ဒီအေၾကာင္းေၾကာင့္ပဲ ႏွစ္စဥ္ ၄ လက္မေလာက္ နိမ့္က်လာလ်က္ရွိျပီး ႏွစ္ ၄၀ အတြင္း ၁၀ မီတာေက်ာ္ နိမ့္က်လာျပီျဖစ္ပါတယ္။

အာဖရိကတုိက္ ဘန္ဂ်ဴးျမိဳ႕
သမုဒၵရာ အစပ္မွာရွိတဲ့ ျမိဳ႕ျဖစ္ျပီး တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ေရတုိက္စားလာတဲ့အတြက္ ကမ္းေျခနဲ႔ ျမိဳ႔ရဲ႕ အဓိက ကုန္းေျမက ၂ ကီလိုမီတာ အကြာအေဝးပဲ ရွိေတာ့တဲ့ ျမိဳ႔ျဖစ္ပါတယ္။


အီတလီႏိုင္ငံ ေနပယ္ျမိဳ႕
 
သမုိင္းဝင္ ေရွးအက်ဆုံးျမိဳ႕ တစ္ျမိဳ႕ ျဖစ္ပါတယ္။ကမာၻေပၚမွာ အလွပဆုံး ျမိဳ႔တစ္ျမဳိ႕လည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ေနပယ္ျမိဳ႔က ေမာင့္ဗီဆူးဗီးယပ္စ္မီးေတာင္ရဲ႕ ကပ္လ်က္မာရွိတဲ့ ျမိဳ႔ျဖစ္ျပီး အဲ့ဒီမီးေတာင္က ေအဒီ ၇၉ က ပြန္ေပျမိဳ႔ေတာ္ၾကီးကုိ ဖ်က္စီးပစ္ခဲ့တဲ့ မီးေတာင္ၾကီးျဖစ္ျပီး အခုထိ ရွင္သန္ေနဆဲ မီးေတာင္တစ္ခုျဖစ္ျပီး ေပါက္ကြဲႏုိင္ေခ်မ်ားလာတဲ့အတြက္ ေနပယ္ျမဳိ႕က မၾကာခင္ ပ်က္စီးမယ့္အလားအလာရွိေနပါတယ္။

Ref:higherperspectives
TrendMyanmar

ရက္ေရွာင္၍ အတူေနနည္း

 
အမ်ိဳးသား၏သုတ္သည္ အမ်ိဳးသမီး၏ မမ်ိဳးဥႏွင့္ ေတြ႔ပါမွ သေႏၶေအာင္ျခင္း (ကေလးရျခင္း)ျဖစ္ႏိုင္ရာ မမ်ိဳးဥ ေႂကြႏိုင္သည့္ အခ်ိန္မ်ားကို တြက္ခ်က္ႏိုင္သည္။

ရာသီေသြး မွန္မွန္ေပၚေသာ အမ်ိဳးသမီးမ်ားတြင္ မမ်ိဳးဥေႂကြျခင္းသည္ ရာသီစလာၿပီးေနာက္ ၁၅ရက္ႏွင့္ ၁၉ရက္အၾကားတြင္ ျဖစ္ပြားသည္ဟု မွတ္ယူႏိုင္သည္။

ထိုရက္မ်ားအတြင္း အမ်ိဳးသားႏွင့္အတူေနၿပီး အိမ္ေထာင္မႈျပဳပါက ကေလးရႏိုင္သည္။ ထိုရက္မ်ားကို ေရွာင္ၾကဥ္ပါလ်က္ ကေလးရသူမ်ားလည္း ရွိသည္။ ထိုသူမ်ားမွာ ထိုရက္မ်ားမတိုင္မီ သံုးရက္ေလာက္က အမ်ိဳးသားႏွင့္ အတူေနခဲ့ၾကသူမ်ားျဖစ္သည္။အမ်ိဳးသား၏သုတ္သည္ သံုးရက္ၾကာ အသက္ရွင္ေနႏိုင္ေသာေၾကာင့္ မမ်ိဳးဥ မေႂကြေသးသည့္အခ်ိန္ဟု စိတ္ခ်ၿပီးအတူေနခဲ့ပါက အမ်ိဳးသား၏သုတ္သည္ သားအိမ္တြင္း ကပ္ၿငိအသက္ရွင္ေနၿပီး ေနာင္သံုးရက္အတြင္း မမ်ိဳးဥေႂကြသည့္အခ်ိန္တြင္ သေႏၶေအာင္သြားတတ္သည္။

ေအာက္ပါဇယားကို ၾကည့္ၿပီး မိမိ၏ရာသီခြင္ကို တြက္ခ်က္ႏိုင္သည္။  ေအာက္ေဖာ္ျပပါဇယားမွာ ရာသီလာေစာျခင္း ၊ ေနာက္က်ျခင္းမ်ားမရွိဘဲ လစဥ္ ထိုရက္တြင္ ရာသီေပၚေလ့ရွိေသာ ဓမၼတာမွန္သည့္ အမ်ိဳးသမီးမ်ားအတြက္ျဖစ္သည္။ ရာသီေပၚရက္မမွန္ပါက မိမိႏွင့္သင့္ေတာ္ေသာ သေႏၶတားေဆးမ်ားကို သံုးစြဲသင့္သည္။

ရာသီေပၚၿပီး နံပါတ္ ၄ မွ ၁၁ သည္ လင္မယားအတူေနရန္ စိတ္ခ်ရေသာ ရက္မ်ားျဖစ္၍ ဘာမွကာကြယ္စရာမလိုဘဲ သမ႐ိုးက် အိမ္ေထာင္မႈ ျပဳႏိုင္သည္။ စိတ္ပူတတ္သူမ်ားအဖို႔ ထို(၈)ရက္မွ ပထမ(၇)ရက္အတြင္း အမ်ိဳးသားႏွင့္ မည္သည့္အကာအကြယ္ပစၥည္းမွ အသံုးမျပဳဘဲ အတူေနႏိုင္ၾကသည္။

နံပါတ္ ၁၂ မွ ၁၄ ေန႔ရက္မ်ားတြင္ အမ်ိဳးသားႏွင့္ အကာအကြယ္မယူဘဲ အတူေနပါက အမ်ိဳးသားကလႊတ္လိုက္ေသာ သုတ္မ်ားမွ သုတ္အခ်ိဳ႕ မေသဘဲ မိန္းမကိုယ္အတြင္း က်န္ရစ္ေနႏိုင္သည္။ ထိုသုတ္မ်ားသည္ မမ်ိဳးဥေႂကြႏိုင္ေသာ ရက္မ်ားျဖင့္ နီးေနေသာေၾကာင့္ သေႏၶေအာင္ႏိုင္သည္။ တနည္း ကေလး ရရွိႏိုင္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ နံပါတ္ ၁၂ မွ ၂၀ အထိေသာ ေန႔ရက္မ်ားတြင္ အမ်ိဳးသားႏွင့္ အတူအိမ္ေထာင္မႈ ျပဳလိုပါက ရာဘာ(Condom)ကို အကာအကြယ္ယူ၍ အတူေနၾကရမည္ျဖစ္သည္။

ထိုရက္မ်ားကို ေက်ာ္လြန္ပါက နံပါတ္ ၂၁ မွ ၃၀ရက္မ်ားသည္ အကာအကြယ္မသံုးဘဲ အတူေနဖို႔ စိတ္ခ်ရေသာ ရက္မ်ားျဖစ္သည္။ စိတ္ပူတတ္သူမ်ားအဖို႔ ထို(၁၀)ရက္မွ ပထမတစ္ရက္ျဖစ္သည့္ နံပါတ္(၂၁)ရက္ေန႔ႏွင့္ ေနာက္ဆံုးတစ္ရက္ျဖစ္သည့္ နံပါတ္(၃၀)ကို ႏႈတ္ၿပီး က်န္(၈)ရက္၌ အမ်ိဳးသားႏွင့္ မည္သည့္အကာအကြယ္မွ မသံုးဘဲ အတူေနထိုင္ႏိုင္သည္။
 
Credit: Burmesehearts

တ႐ုတ္စီးပြားေရးဇုန္စီမံကိန္းေၾကာင့္ ခ်င္းေရႊေဟာ္ နယ္စပ္ ကုန္သြယ္ေရးစခန္း မူဆယ္ႏွင့္ အၿပိဳင္ျဖစ္လာႏိုင္

တ႐ုတ္ႏုိင္ငံနယ္စပ္တြင္ ကုန္သြယ္ေရးဇုန္ တစ္ခုတည္ေထာင္ေနၿပီး အဆိုပါစီမံကိန္း
ၿပီးစီးပါက ျမန္မာႏိုင္ငံဘက္ျခမ္းရွိ ခ်င္းေရႊေဟာ္ နယ္စပ္ႏွင့္ ကုန္သြယ္မႈမ်ား တိုးျမႇင့္ႏုိင္ေတာ့
မည္ျဖစ္ေၾကာင္းစီးပြားေရးႏွင့္ ကူးသန္း ေရာင္း၀ယ္ေရး ၀န္ႀကီးဌာနမွ တာ၀န္ရွိသူ
တစ္ဦးက ေျပာသည္။
ရွမ္းျပည္နယ္အေရွ႕ေျမာက္ဘက္ ခ်င္းေရႊ ေဟာ္ ကုန္သြယ္ေရးစခန္းႏွင့္ ကပ္လ်က္ရွိသည့္
တ႐ုတ္ႏုိင္ငံ ယူနန္ျပည္နယ္၊ လင္ခ်န္း နယ္စပ္ စီးပြားေရးပူးေပါင္းမႈဇုန္ ေဆာက္လုပ္
ေနမႈအျပင္ တ႐ုတ္ - ျမန္မာနယ္စပ္ လမ္းမႀကီး လည္း ေဖာက္လုပ္မည္ျဖစ္သည္။
အဆိုပါလမ္းမွတစ္ဆင့္ တ႐ုတ္၊ ျမန္မာ၊ ဘဂ္လားေဒ့ရွ္ ႏွင့္ အိႏၵိယ ေလးႏုိင္ငံ ကူးသန္းေရာင္း၀ယ္မႈ
မ်ားျပဳလုပ္မည္ျဖစ္သည္။ ယင္းမွာ လင္ခ်န္း- ခ်င္းေရႊေဟာ္ နယ္စပ္ စစ္ေဆးေရးဂိတ္
မဟာဗ်ဴဟာဖြံ႕ၿဖိဳးေရးစီမံကိန္းျဖစ္သည္။
 ကုန္သြယ္ေရးလမ္းေၾကာင္း ပြင့္လင္းလာပါက ခ်င္းေရႊေဟာ္သည္ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏အႀကီးဆံုး နယ္စပ္ကုန္သြယ္ေရးဇုန္ျဖစ္သည့္ မူဆယ္ ၁၀၅ မိုင္ႏွင့္ အၿပိဳင္ျဖစ္လာႏုိင္ေၾကာင္း ခ်င္းေရႊေဟာ္ ကုန္သြယ္ေရးစခန္း၏ ၫႊန္ၾကားေရးမႉးဦးေသာင္းလြင္က ေျပာသည္။ "ဒီစီမံကိန္းက ကုန္သြယ္မႈ လုပ္ငန္းအတြက္ အဓိကလိုအပ္တဲ့အေျခခံအေဆာက္ အအံုေဆာက္လုပ္တာပဲ။ သူတို႔နဲ႔အတူ ဆက္စပ္ပါလာမယ့္ အဓိကကေတာ့ လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရးပဲ။ လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရးေကာင္းလာတာနဲ႔အမွ် သြားေရးလာေရးက
တိုးတက္လာမွာပဲ"ဟု ၎ကေျပာသည္။
တ႐ုတ္-ျမန္မာ နယ္စပ္ဆက္စပ္လမ္းမႀကီးမွာ ၄ ဒသမ၃ကီလိုမီတာရွည္လ်ားေသာ ပစိတ္ဖိတ္သမုဒၵရာ ထြက္ေပါက္အျဖစ္ ကူမင္း-လင္းခ်န္း-ခ်င္းေရႊေဟာ္မွတစ္ဆင့္ ျမန္မာ ႏုိင္ငံကို ျဖတ္သန္းေဖာက္လုပ္သြားမည္
ျဖစ္သည္။ ကူမင္းဪခ်င္းေရႊေဟာ္ဪေက်ာက္ျဖဴ ရထားလမ္းစီမံကိန္းလည္းပါ၀င္သည္။
လမ္းေဖာက္လုပ္မႈကို ယခုႏွစ္တြင္ စတင္ ၿပီး အခ်ိန္ တစ္ႏွစ္ၾကာျမင့္မည္ျဖစ္သည္။
ကြမ္းလံုးတံတားသစ္ တည္ေဆာက္ေရးပါ၀င္ ၿပီး ရထားလမ္း၊ ကားလမ္း၊ ေလေၾကာင္းလမ္း
သံုးခုစလံုး ေဆာင္ရြက္ေနျခင္း ျဖစ္သည္။ ကူမင္း-လင္းခ်န္း ရထားလမ္းပိုင္း ေဖာက္လုပ္
ၿပီးစီး၍ လက္ရွိတြင္ လင္းခ်န္းဪခ်င္းေရႊေဟာ္ လမ္းပိုင္း ေဖာက္လုပ္လ်က္ရွိရာ
၂၀၂၀ ျပည့္ႏွစ္တြင္ ၿပီးစီးမည္ျဖစ္သည္။ မူဆယ္ ၁၀၅ မိုင္ၿပီးလွ်င္ ျမန္မာႏုိင္ငံ ၏
နယ္စပ္ကုန္သြယ္ေရးစခန္းမ်ားအနက္ ခ်င္းေရႊေဟာ္မွာ တတိယေျမာက္ ကုန္သြယ္မႈ
အမ်ားဆံုး ျပဳလုပ္ရာျဖစ္သည္။ လယ္ယာ ထြက္ကုန္၊ ပဲ၊ ေျပာင္း၊ ႏွမ္းႏွင့္ ေရထြက္ပို႔ကုန္
ငါးရွဥ့္တို႔ကို တင္ပို႔ေနသည္။ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံဘက္က သြင္းကုန္၀ယ္ယူ ျခင္းထက္ ပို႔ကုန္ကိုသာ
အဓိကအားထား ေနျခင္းျဖစ္သည္။ "တ႐ုတ္ဘက္ကလည္း သူတို႔အတြက္ ရိကၡာတင္သြင္းတဲ့
ဂိတ္ေပါက္လုိ႔ သတ္မွတ္ ထားတဲ့အတြက္ ျမန္မာျပည္ပစၥည္းကို အဓိက ၀ယ္ဖို႔အတြက္
ဖြင့္လွစ္တဲ့ဂိတ္ပဲ။ ဇုန္ၿပီးရင္ေတာ့ ပို႔ကုန္ကမူဆယ္ဘက္က လိုရင္လိုလာမယ္။
ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ျမန္မာဘက္က ပို႔ကုန္ပဲ ဦးစားေပးၿပီးလုပ္ေနတာ။
သြင္းကုန္က အဓိကမက်ဘူး"ဟု ဦးေသာင္းလြင္က ေျပာသည္။
နယ္စပ္ကုန္သြယ္မႈတြင္ ဒုတိယ အမ်ား ဆံုးမွာ ထုိင္းႏုိင္ငံႏွင့္ျဖစ္ၿပီး ကရင္ျပည္နယ္
ျမ၀တီႏွင့္ တစ္ဘက္ႏုိင္ငံမဲေဆာက္ ကုန္ သြယ္မႈမွာ ဒုတိယေနရာတြင္ ရပ္တည္ေနသည္။
၂၀၁၆-၁၇ဘ႑ာႏွစ္ ဧၿပီ ၁ ရက္မွ ဇူလိုင္ ၈ ရက္အထိ မူဆယ္နယ္စပ္ကုန္သြယ္aရးမွ
ကုန္သြယ္မႈပမာဏ ကန္ေဒၚလာ၁,၁၃၅ သန္းေက်ာ္၊ ျမ၀တီမွ ကန္ေဒၚလာ ၂၀၆ သန္း
ေက်ာ္ရွိၿပီး ခ်င္းေရႊေဟာ္မွာ ကန္ေဒၚလာ ၁၄၄ သန္းေက်ာ္ရွိေၾကာင္း ၀န္ႀကီးဌာန၏
ကုန္သြယ္မႈစာရင္းမ်ားတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။

ရုပ္ရင့္ေစတဲ့ အစားအေသာက္မ်ား

အစာလဲေဆး၊ ေဆးလဲအစာဆုိတဲ့ အတုိင္းက်န္းမာေရးနဲ႔ ညီညြတ္မွ်တဲ့ အစားအေသာက္ေတြကို ေရြးခ်ယ္စားသုံးမယ္ဆိုရင္ ကိုယ္စိတ္နွစ္ပါး က်န္းမာေရးအတြက္ အလြန္အေထာက္အကူ ၿပဳပါတယ္။ ဘာၿဖစ္လုိ႔လဲဆိုေတာ့ ေရာဂါဘယ ကင္းစင္ယုံသာမက ရုပ္ရည္လွပနုပ်ိဳေနေစဖို႔ကလဲ အစားအေသာက္နဲ႔ ဆိုင္ေနလုိ႔ပါ။ နဂို ရွိရင္းစြဲထက္ အိုမင္းရင့္ေရာ္ေနရင္ ဘယ္သူမွ ေပ်ာ္နုိင္မယ္မထင္ပါဘူး။ ေအာက္ေဖာ္ၿပပါ အစားအေသာက္ေတြကေတာ့ ရုပ္ကိုရင့္ေစတဲ့အတြက္ ေလ်ွာ့နုိင္သမွ် ေလ်ွာ့စားနုိင္ဖို႔ တင္ၿပလုိက္ရပါတယ္။ ခ်ိဳေသာအစားအေသာက္မ်ား သၾကားပါဝင္မႈမ်ားတဲ့ အစားအေသာက္ေတြစားရင္ အေရၿပားကို ထိခိုက္ေစပါတယ္။ ကိုယ္ထဲကဆဲလ္ ေတြ ကုိင္တြယ္ေၿဖရွင္းနုိင္တဲ့ သၾကားပမာဏထက္ မ်ားေနရင္ ပိုေနတဲ့ သၾကားေမာ္လီက်ဳ (sugar molecules) ေတြက ပရိုတင္းေတြနဲ႔ ေပါင္းၿပီး ေနာက္ဆုံးရလဒ္အၿဖစ္ ဓာတ္ပစၥည္းတခု (advanced glycation end products) ထြက္ေပၚလာပါတယ္။ အဲဒီဓာတ္ပစၥည္းက အေရၿပားကို တင္းရင္းနုပ်ိဳေစတဲ့ ကိုလက္ဂ်င္ (collagen) ဆုိတဲ့ ပရိုတင္းကို ထိခိုက္ပ်က္ဆီးေစပါတယ္။ အခ်ိဳစားတာမ်ားရင္ ၿပဳံးအလွပိုင္ရွင္ မၿဖစ္နုိင္ဘူး ဆိုတာကေတာ့ အံ့ၾသစရာ မဟုတ္ပါဘူး။ သၾကားေတြ သြားမွာကပ္ေနရင္ ဘတ္တီးရီးယားေတြ ေပါက္ဖို႔ အားေပးရာေရာက္ၿပီး သြားပိုးစားတာ ၿဖစ္တတ္ပါတယ္။ သြားေတြ ၿဖဴေဖြးလွပမွာ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ ဒါ့ေၾကာင့္ အခ်ိဳစားၿပီး တုိင္းဆားေရေႏြးနဲ႔ အာလုတ္က်င္းၿပီး သြားမွာကပ္ေနတာေတြကို ဖယ္ရွားသင့္ပါတယ္။ အယ္လ္ကိုေဟာ အသည္းက်န္းမာေရးေကာင္းမွ အေရၿပားရဲ့ က်န္းမာေရးေကာင္းနုိင္ပါမယ္။ အသည္းက သူ႔လုပ္ငန္းေတြကို ေကာင္းေကာင္းလုပ္နုိင္ေနရင္ အေရၿပားကို ထိခုိက္နုိင္မယ့္ အဆိပ္အေတာက္ေတြကို အသည္းက ဖယ္ရွားရွင္းထုတ္ နုိင္ပါတယ္။ အသည္းမေကာင္းလို႔ ကုိယ္ထဲမွာ အဆိပ္ေတြ စုပုံေနရင္ေတာ့ အေရၿပားမွာ ဝက္ၿခံ၊ ပါးေရတြန္႔တာေတြ ထြက္လာနုိင္သလို အရမ္းဆုိးလာရင္ေတာ့ ပင့္ကူပုံအနီစက္ေတြ ထြက္လာနုိင္ပါတယ္။ အရက္ၿပင္းေတြမွာပါဝင္တဲ့ အယ္လ္ကို ေဟာဟာအသည္းကို ထိခိုက္ေစယုံသာမက ကုိယ္တြင္းမွာ ေရဓာတ္ခန္းေၿခာက္ေစတဲ့အၿပင္ အိပ္ေရးပ်က္ေစပါတယ္။ အိပ္ေရးပ်က္ေနတဲ့သူ၊ နွစ္နွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ မအိပ္ရတဲ့သူရဲ့ အေရၿပားမွာ ပါးေရတြန္႔တာ၊ အေရၿပားေတြ ၾကမ္းတမ္းလာတာ၊ ဆန္႔က်ဳံနုိင္ေသာ သတၱိ (elasticity) ေလ်ာ့နည္းသြားတာကို ေတြ႔နုိင္ပါတယ္။ ဝိုင္ၿဖဴ သြားက်န္းမာေရးကို ထိခိုက္ေစတဲ့ ဝိုင္ၿဖဴကလဲ နုပ်ိဳခ်င္သူေတြ ေရွာင္ၾကဥ္ရမယ့္ အရာတခုပါ။ ဝိုင္ၿဖဴမွာပါတဲ့ အက္ဆစ္ဓာတ္က သြားရဲ့အေပၚယံလႊာ ေၾကြသားကို ထိခိုက္ပ်က္စီးေစၿပီး သြားမွာအေရာင္ေတြ တာရွည္စြန္းထင္း ေစပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ညတိုင္း ဝိုင္ၿဖဴတခြက္ေလာက္ ေသာက္ၿပီးမွ အိပ္တဲ့သူေတြ အေနနဲ႔ မနက္ခင္းမွာ ေကာ္ဖီေသာက္ရင္ သြားမွာေကာ္ဖီေရာင္ေတြ စြန္းထင္းက်န္ခဲ့တာကို ေတြ႔ၾကဳံရပါလိမ့္မယ္။ ဝိုင္ၿဖဴအၿပင္ သံပုရာရည္လုိ အက္ဆစ္ပါတဲ့ အရည္ေသာက္ထားသူေတြ မလုပ္သင့္တာကေတာ့ ခ်က္ခ်င္းဆိုသလုိ သြားတုိက္တာမ်ိဳး မလုပ္ဖို႔ပါပဲ။ အက္ဆစ္စြန္းထင္ေနတဲ့ သြားကိုသြားပြတ္တံနဲ႔ တုိက္လုိက္ရင္ ေၾကြးသားေတြ အလြယ္တကူ ပ်က္စီးနုိင္လုိ႔ပါ။ ဒါ့ေၾကာင့္ အက္ဆစ္ပါဝင္မႈမ်ားတဲ့ အရည္ေတြေသာက္ၿပီးရင္ ၁နာရီေလာက္ၿခားၿပီးမွ သြားတုိက္သင့္ပါတယ္။  တူးေနေသာအကင္မ်ား အသားကင္မွာၿဖစ္ၿဖစ္ ဟမ္ဘာဂါမွာပါတဲ့ အသားၿပားမွာၿဖစ္ၿဖစ္ တူးေနတဲ့ အမည္းဖတ္ေတြကို ဖယ္ရွားဖို႔ လုိပါတယ္။ မီးေသြးလုိ က်ြမ္းေနတဲ့ အမည္းဖတ္ေတြမွာ ေရာင္ရမ္းမႈကို အားေပးတဲ့ ဟုိက္ဒရိုကာဗြန္ ပါဝင္ေနပါတယ္။ ေရာင္ရမ္းမႈေတြ ၿဖစ္လာတာနဲ႔ အေရၿပားဆဲလ္ေတြ ပ်က္စီးမႈ ပိုမိုမ်ား ၿပားလာတာကို ၾကဳံေတြ႔ရပါမယ္။ အသားကင္ကို လုံးဝေရွာင္ရမယ္လို႔ ဆုိလုိတာမဟုတ္ပါဘူး။ အကင္မွာပါတဲ့ အမည္းဖတ္ေတြကို ဖယ္ၿပီးစားဖို႔လိုတာ ၿဖစ္ပါတယ္။ ငန္ေသာအစားအေသာက္မ်ား ဟင္းခ်က္တဲ့အခါ ဆား(ဆိုဒီယမ္ဓာတ္) မသုံးရင္ေတာင္မွ (ဗမာၿပည္မွာေတာ့ မၿဖစ္နုိင္ေလာက္ပါဘူး) အစားအေသာက္ထဲမွာ အငန္ဓာတ္ပါဝင္မႈ နည္းမယ္လို႔ တထစ္ခ်ယူဆလုိ႔ မရပါဘူး။ ၾကာရွည္ခံေအာင္ လုပ္ထားတဲ့ စည္သြပ္ဗူးေတြမွာ ဆိုဒီယမ္ဓာတ္ အမ်ားအၿပား ပါဝင္ပါတယ္။ ဆိုဒီယမ္ဓာတ္ဟာ ေသြးေၾကာထဲမွာ ေရေတြဝင္ေရာက္ ခိုေအာင္းေနေစတာေၾကာင့္ မ်က္နွာကို ေဖာသြပ္သြပ္ပုံ ေပါက္ေစပါ တယ္။ မ်က္နွာေဖာေနတာေအာင္ လတ္တေလာအေရးေပၚ သက္သာေစမယ့္ နည္းကေတာ့ ကဖင္းပါတဲ့ မိြဳက္ရွာရိုက္ဇာ (moisturizer) ကုိသုံးဖို႔ပါပဲ။ ဝက္အူေခ်ာင္း၊ ဝက္ေပါင္ေၿခာက္လို ၿပဳၿပင္စီမံထားေသာ အစားအစာမ်ား ဝက္အူေခ်ာင္း၊ ဝက္ေပါင္ေၿခာက္ေတြမွာ တာရွည္အထားခံဖို႔ ထည့္ထားတဲ့ ဆာဖိုက္ (sulfites)နဲ႔ တၿခားဓာတ္ပစၥည္းေတြဟာ အေရၿပားဆဲလ္ေတြကို ေရာင္ရမ္းေစၿပီး အိုမင္းရင့္ေရာ္မႈကို အားေပးပါ တယ္။ ဆားပါဝင္မႈမ်ားတဲ့အတြက္ မ်က္နွာကိုအန္းေစ၊ ေဖာသြပ္သြပ္ၿဖစ္ေစပါတယ္။ အသင့္စားဖို႔ လုပ္ထားတဲ့ အသားၿပား (deli meat) အစားလတ္တေလာလုပ္ထားတဲ့ ၾကက္သား၊ ၾကက္ဆင္သားတုိ႔ကို အသားညွပ္ေပါင္မုန္႔ (sandwich)ထဲမွာ ထည့္စားသင့္ပါတယ္။ အသားလုံးဝ မစားရေတာ့ဘူးလုိ႔ ဆိုလုိတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဝက္ေပါင္ေၿခာက္၊ ဝက္အူေခ်ာင္း အစားအသီးအရြက္ေတြ ပိုစားသင့္ပါတယ္။  အပူအစပ္မ်ား အပူအစပ္စားတဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြ ေသြးဆုံးခ်ိန္ေရာက္ရင္ ပိုၿပီးအိုမင္းရင့္ေရာ္ တတ္ပါတယ္။ အေရၿပားက ေသြးေၾကာေတြကို က်ယ္ေစတဲ့အတြက္ ေသြးဆုံးၿပီး အမ်ိဳးသမီးေတြရဲ့ အေရၿပားဟာ ပြေရာင္းေရာင္း ၿဖစ္ေနတတ္ၿပီး နုပ်ိဳလန္းဆန္းမႈ ကင္းမဲ့ေန တတ္ပါတယ္။ ရံဖန္ရံခါစားတာ ကိစၥမရွိေပမယ့္ ေန႔စဥ္ေန႔တိုင္း အပူအစပ္ေတြ စားေနရင္ေတာ့ ပင့္ကူပုံ ေသြးေၾကာထုံးေတြ၊ အေရၿပားတေလွ်ာက္ နီရဲၿပီး ေဖာသြပ္သြပ္ ၿဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။ အိမ္မွာစားရင္ အပူအစပ္ေလွ်ာ့စားဖို႔ လိုသလိုဆိုင္မွာ ထြက္စားရင္ လဲအစပ္ေလွ်ာ့ခုိင္းဖို႔ မေမ႔ပါနဲ႔။ အဆီပါဝင္ေသာအစားအေသာက္မ်ား ဝက္သား၊ အမဲသားလို အနီရဲရဲအသားေတြမွာ အဆီပါဝင္မႈမ်ားပါတယ္။ ဆီမ်ားတဲ့ အသားမွာ ဖရီးရယ္ဒီကယ္ (free radical) ဆုိတဲ့ ဆဲလ္ေတြကို ထိခိုက္ပ်က္စီးေစတဲ့ ဓာတ္ပစၥည္း ပါဝင္ေနပါတယ္။ ဖရီးရယ္ဒီကယ္ေတြ ကိုယ္ထဲမွာမ်ားလာရင္ အေရၿပားဆဲလ္အပါအဝင္ ဆဲလ္ေတြရဲ့ အိုမင္းရင့္ေရာ္မႈ ပိုၿမန္လာေစပါတယ္။ ဟမ္ဘာဂါကို ၾကဳံရင္ၾကဳံသလုိ တခါတေလ စားလို႔ေတာ့ ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေန႔တုိင္းနီးပါး စားတာမ်ိဳးေတာ့ မလုပ္သင့္ပါဘူး။ စားတဲ့အခါမွာလဲ အဆီမပါတဲ့ ၾကက္သား၊ ၾကက္ဆင္သားမ်ိဳးနဲ႔ ဟမ္ဘာဂါကို သာစားသင့္ပါတယ္။ ဖရီးရယ္ဒီကယ္ေတြဟာ ဆဲလ္ထဲမွာ ဓာတ္တိုးမႈၿဖစ္စဥ္ (oxidation)ကို ၿဖစ္ေစၿပီး ပ်က္စီးေစတာေၾကာင့္ အန္တီေအာက္ဇီးဒန္႔ (antioxidant) ဆိုတဲ့ ဓာတ္တိုးဆန္႔က်င္ ပစၥည္းေတြ ပါဝင္မႈမ်ားတဲ့ အစားအေသာက္ေတြကိုလဲ မ်ားမ်ားစားေပးဖို႔ လိုပါတယ္။ အဆီစားမ်ားတဲ့ သူရဲ့အေရၿပားဟာ တၿခားသူေတြေလာက္ ခရမ္းလြန္ေရာင္ၿခည္ဒဏ္ကို ခံနုိင္ရည္မရွိပါဘူး။ ေနေလာင္ဒဏ္ ခံထားရၿခင္းဟာ အုိမင္းရင့္ေရာ္ၿခင္းရဲ့ နံပါတ္တစ္အေၾကာင္းရင္း ၿဖစ္တာေၾကာင့္ စားေသာက္တဲ့ အထဲမွာ အဆီပါဝင္မႈနည္းေအာင္ ဆင္ၿခင္သင့္ပါတယ္။ အစားအေသာက္ထဲမွာ ပါဝင္တဲ့အခ်ိဳးအစားကို ေဖာ္ၿပရာမွာ အဆီဓာတ္ပါဝင္မႈ ၀ (Trans fat 0g) လို႔ေဖာ္ၿပထားယံုနဲ႔ လုံးဝမပါဘူးလုိ႔ မထင္ပါနဲ႔။ အဆီ ၀.၅ ဂရမ္ ေအာက္ပါဝင္တာလဲ ၿဖစ္နုိင္ပါတယ္။ အားၿဖည့္အခ်ိဳရည္မ်ား အားၿဖည့္အခ်ိဳရည္ ေသာက္လုိက္ရင္ လန္းဆန္းသြားလို႔ ကေလးတုန္းက လိုနုပ်ိဳရႊင္လန္းမႈေတြ ရရွိတယ္လို႔ ခံစားရနိုင္ပါတယ္။ တကယ္တမ္းကေတာ့ အားၿဖည့္အခ်ိဳရည္ေတြဟာ သြားရဲ့ အေပၚယံေၾကႊလႊာကို တၿခားေဖ်ာ္ရည္ေတြထက္ ပိုမိုထိခိုက္ေစပါတယ္။ ဒါ့အၿပင္ အက္ဆစ္ ပါဝင္မႈမ်ားတဲ့အတြက္ သြားမွာ ေကာ္ဖီေရာင္ စြန္းက်န္ခဲ့တာ၊ ေဆးလိပ္အစီခံေရာင္ စြန္းက်န္ခဲ့တာမ်ိဳးကို ပိုၿပီးၿဖစ္ေစလုိ႔ နုပ်ိဳရႊင္လန္းတဲ့ အၿပဳံးမ်ိဳးရဖို႔ အေနွာင့္အယွက္ၿဖစ္ပါတယ္။ ကဖင္းပါေသာအရည္မ်ား ကဖင္းပါတဲ့ လက္ဖက္ရည္၊ေကာ္ဖီ၊ ေရေႏြၾကမ္းစတာေတြဟာ ဆီးေဆးေတြလိုပဲ ဆီးသြားမ်ားေစပါတယ္။ ဆီးသြားမ်ားရင္ ေရဓာတ္ခန္းေၿခာက္ေစတဲ့အတြက္ အေရၿပားရဲ့ စြတ္စိုေတာက္ပမႈကို က်ဆင္းေစပါတယ္။ လူကုိၾကည့္ရတာ လန္းဆန္းရႊင္လန္းမေနပဲရွိတဲ့ အသက္ထက္ပိုၿပီး ရင့္ေရာ္တယ္လို႔ အထင္ခံရတတ္ပါတယ္။ လက္ဖက္ရည္၊ ေကာ္ဖီၾကိဳက္တဲ့ သူေတြအေနနဲ႔ ကုိယ္ၾကိဳက္တာကိုလဲ မၿဖတ္ခ်င္၊ ရုပ္လဲမရင့္ခ်င္ဘူးဆုိရင္ေတာ့ မိြဳက္ရွာရိြဳက္ဇာ (moisturizer) သုံးေပးဖုိ႔ လုိပါတယ္။ နုပ်ိဳရႊင္လန္းေစၿပီး က်န္းမာေရးနဲ႔ ညီညြတ္တဲ့ အစားအေသာက္မ်ားကို ေရြးခ်ယ္စားသုံးနုိင္ၾကပါေစ။

အုပ္ခ်ဳပ္သူ လူညံ့ကို ေရြးမိတဲ့အခါ

အမတ္ႀကီး ရာဇ သႀကၤန္ဟာ ဥဇနာမင္း လက္ ထက္မွာထင္ရွားေက်ာ္ၾကားသူျဖစ္ လာၿပီးဥဇနာမင္းရဲ႕သားႀကီး သီဟသူ (တခ်ိဳ႕သမုိင္းစာအုပ္မ်ားက သဂၤသူလုိ႔ ေဖာ္ျပပါတယ္)က သူလာတာျမင္ရက္နဲ႔ အက်ႌလက္မသိမ္းရေကာင္းလားဆိုၿပီး အမတ္ႀကီးရဲ႕ အက်ႌေပၚ ကြမ္းတံေတြးေထြး ခ်တာခံရပါသတဲ့။ အမတ္ႀကီးက ဒီအက်ႌကိုသိမ္းထားၿပီး ေနာင္ဥဇနာ မင္းနတ္ရြာစံတဲ့အခါ လႊတ္ ေတာ္အမတ္မ်ားကို ဒီအက်ႌသက္ေသနဲ႔အတူ သီဟသူရဲ႕ ႐ိုင္းပ်ေစာ္ကားမႈကို ျပန္ေျပာျပၿပီး သူ႕အစား သားေတာ္အငယ္ကို ထီးနန္းတင္ ဖို႔အဆို ျပဳခဲ့ၿပီး သေဘာတူနန္းတင္ခဲ့ၾကပါ တယ္။
      အမတ္ႀကီးရာဇသႀကၤန္နန္းတင္ခဲ့တဲ့ သား ေတာ္အငယ္ဆိုသူဟာ မင္းေ ခြးေခ်း လို႔လူသိမ်ားၿပီး မင္းမ်ိဳးလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ ပန္းပြတ္သည္ရဲ႕ သမီးကို မိဖုရားေျမႇာက္ခဲ့ရာက ေမြးဖြားသူျဖစ္ၿပီး မင္းေခြးေခ်းဆိုတဲ့ နာမည္ေျပာင္မ်ိဳးနဲ႔ လူသိမ်ားတယ္ဆိုကတည္းက လူအမ်ားေလးစားခန္႔ ညားရသူ မဟုတ္တာ ေသခ်ာပါတယ္။ ဒီလိုလူမို႔ အမတ္ႀကီးက သီဟသူထက္စာရင္ သူကိုင္တြယ္ ႏုိင္မယ့္သူအျဖစ္သေဘာထားနန္းတင္ခဲ့ပံုပါပဲ။
      သူဟာဘုရင္ျဖစ္လာတဲ့ေနာက္ မင္းေခြးေခ်းဆိုတဲ့နာမည္ကိုေဖ်ာက္ၿပီး နရသီဟပေတ့ (ျခေသၤ့ကဲ့သို႔ ရဲရင့္တဲ့သူ) ဆိုတဲ့နာမည္နဲ႔ နန္း တက္ပါတယ္။ နရသီဟပေတ့ ဘုရင္ဟာ နန္းသက္ ၃၃ ႏွစ္ၾကာ ေအာင္ အုပ္ခ်ဳပ္သြားခဲ့ပါတယ္။ ဒီ ဘုရင္ဟာ သမိုင္းမွာ အေပ်ာ္က်ဴး သူ၊ ဆံုးျဖတ္ခ်က္လြဲသူ၊ တစ္ေန႔ ဟင္းခြက္ ၃ဝဝစားၿပီးရသ၊ တဏွာ တပ္မက္သူအျဖစ္ မွတ္တမ္းဝင္ခဲ့ ပါတယ္။ႏိုင္ငံအုပ္ခ်ဳပ္ေရးကို ဆို ထားနဲ႔သူ႕မိသားစုအတြင္းမွာေတာင္ မွ်တေအာင္ ေဆာင္ရြက္တတ္သူ မဟုတ္ပါဘူး။ သူ႔ကို နန္းတင္ခဲ့တဲ့ အမတ္ႀကီး ရာဇသႀကၤန္ကိုလည္း သတိတရ ေျမႇာက္စားျခင္း မျပဳပါဘူး။ ဒါ ေၾကာင့္ အမတ္ႀကီးက မခံႏိုင္ျဖစ္ၿပီး ပန္းကလပ္ပဲ့နဲ႔ညီလာခံကို ဝင္ေတာ့ ဘုရင္ကျမင္ၿပီး ေမးတဲ့ အခါမွာ”ပန္းပြတ္သည္ရဲ႕ ေျမးေကာင္းစားလို႔ ပန္းပြတ္မယ့္သူ မရိွလို႔ပါ”လို႔ေလွ်ာက္ထားတဲ့အတြက္ ဘုရင္ ကေဒါသထြက္ၿပီးအမတ္ႀကီးကို ရာထူးကျဖဳတ္ၿပီး ဒလကိုပို႔ လိုက္ပါတယ္။ အမတ္ႀကီးမရိွေတာ့ ဘူးၾကားေတာ့ မုတၱမစား၊ မစၥဂီရိ စားတို႔က ပုန္ကန္ေတာ့မွ အမတ္ႀကီးကို ျပန္ေခၚၿပီး ႏိွမ္နင္းခိုင္းရပါ တယ္။တိုက္ပြဲေတြအၿပီးမွာ အမတ္ ႀကီးဟာပင္ပန္းၿပီး ကြယ္လြန္သြားရ ရွာေၾကာင္း ေတြ႕ရပါတယ္။

 နရသီဟပေတ့ကေတာ့ ညံ့ဖ်င္းတဲ့မင္းပီပီ အမွားေတြ ဆက္တုိက္လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီကာလက အင္အားႀကီးၿပီး နယ္ခ်ဲ႕ေနတဲ့ မြန္ဂိုဘုရင္ ကူဗလိုင္ခန္ လႊတ္လိုက္တဲ့ သံတမန္ေတြကို သူ႕ေရွ႕မွာ မေလးမစားလုပ္တယ္ဆိုၿပီး သတ္ျဖတ္တဲ့အတြက္ စစ္ျဖစ္ပါတယ္။ တ႐ုတ္ေတြနဲ႔ျဖစ္တဲ့ ဒီစစ္မွာ အမတ္ႀကီး ရာဇသႀကၤန္ရဲ႕သား စစ္သူႀကီး အနႏၲပစၥည္းက် ဆံုးခဲ့ရပါတယ္။ဘုရင္လည္း တ႐ုတ္ရဲ႕ေဘးကေနထြက္ေျပးလို႔ ‘တ႐ုတ္ေျပးမင္း’လို႔ သမိုင္းတြင္ပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ျပည္ၿမိဳ႕မွာ သားေတာ္သီဟသူရဲ႕လက္ခ်က္နဲ႔ နတ္ရြာစံရပါတယ္။

  အုပ္ခ်ဳပ္သူလူညံ့ကို ေရြးမိတဲ့အခါဒီလူညံ့ကဘုရင္ျဖစ္သြား ေတာ့ ညံ့လည္းညံ့၊ ဥာဏ္လည္း မရိွ၊ အၾကင္နာလည္းမရိွဆိုေတာ့ အမွား မ်ားစြာ လုပ္ပါေတာ့တယ္။ အမတ္ႀကီးအပါအဝင္ လႊတ္ေတာ္ အမတ္မ်ား အေရြးမွားခဲ့တဲ့ဘုရင္ ဟာမိဖုရားကိုလည္းသတ္၊ သံတမန္ကိုေတာင္ သတ္၊ ကာမဂုဏ္လည္း က်ဴး၊ အစားလည္းမက္၊ ဥာဏ္လည္းမရိွ၊ လက္႐ံုးရည္လည္း မျပည့္ဝမုိ႔ ေနာက္ဆံုးအ မတ္ႀကီး ကိုယ္တုိင္ မတရားအျပစ္ေပး ခံရတယ္။ အမတ္ႀကီးမရိွတဲ့ေနာက္ နယ္ခ်ဲ႕က်ဴးေက်ာ္မႈခံရၿပီး အမတ္ ႀကီးရဲ႕သားကိုယ္တုိင္ က်ဆံုးရတယ္။ ေနာက္ဆံုး ပုဂံျပည္ႀကီးပါ ပ်က္သုဥ္းသြားရတဲ့အထိပါပဲ။ ညံ့သူကို ေခါင္းေပၚတင္မိၿပီး ျပန္ခ်လို႔မရ သူမ်ားရဲ႕အျဖစ္ ဆိုးေတြထဲက သမိုင္းသင္ခန္းစာေတြပါ။  ဒီေတာ့ ကိုယ္ကအုပ္ခ်ဳပ္ရမယ့္ဝန္ထမ္းလိုလူကိုျဖစ္ျဖစ္၊ ကိုယ့္ကိုအုပ္ခ်ဳပ္မယ့္ရွင္ဘုရင္လို လူမ်ိဳးကိုျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္အားကိုးေလာက္တဲ့ အေကာင္းဆံုးကိုပဲ ေရြးခ်ယ္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။

Writer : အိမ္စည္စိုးစံ

ရန္ကုန္ႏွင့္ စင္ကာပူ မတူရျခင္း အေၾကာင္းရင္း

ရန္ကုန္ႏွင့္ စင္ကာပူတို႔သည္ တစ္ႏွစ္လွ်င္ မိုးေရခ်ိန္ ၂၄၀၀ မီလီမီတာ၀န္းက်င္စီ ရြာသြန္းေသာအခ်က္ႏွင့္ လူဦးေရ ငါးသန္းခြဲခန္႔စီရွိၾကေသာ အခ်က္တို႔တြင္ တူညီၾကသည္။ ရန္ကုန္စည္ပင္သာယာ နယ္နိမိတ္သည္ စတုရန္းကီလိုမီတာ ၆၀၀ ခန္႔ရွိၿပီး စင္ကာပူ၏ ဧရိယာသည္ စတုရန္း ကီလိုမီတာ ၇၀၀ ခန္႔႐ွိသျဖင့္ အက်ယ္အ၀န္းခ်င္းလည္း မ်ားစြာမကြာျခားလွေခ်။            ရန္ကုန္ႏွင့္ စင္ကာပူသိသာစြာ ကြာျခားေသာအခ်က္မွာ ျမင္႐ံုမွ်ႏွင့္ အလြယ္တကူ သိႏိုင္သည့္ ၿမိဳ႕ျပသန္႔ရွင္း သပ္ရပ္မႈျဖစ္သည္။ သန္႔ရွင္းျခင္းကဲ့သို႔ ၿမိဳ႕ျပ၏ ဂုဏ္အဂၤါ ေကာင္းတစ္ခုျဖစ္ေသာ ေရႀကီးေရလွ်ံမႈကို ထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္ျခင္းတြင္လည္း စင္ကာပူသည္ ရန္ကုန္ထက္မ်ားစြာ သာလြန္သည္။ မိုးေရ ပမာဏတူ၊ လူဦးေရတူ၊ ၿမိဳ႕အက်ယ္အ၀န္း မကြာလွသည့္ အေျခအေနတြင္ စင္ကာပူက ရန္ကုန္ထက္ သာလြန္ေအာင္ မည္သို႔လုပ္ေဆာင္ ႏိုင္သနည္း ဆိုသည္ကို ေလ့လာသင့္သည္။ ၁၉၈၀ ခုႏွစ္မွ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္အတြင္း မွတ္တမ္းမ်ားအရ စင္ကာပူမိုး႐ြာသြန္းမႈသည္ အႀကိမ္မ်ားလာသည့္အျပင္ ရြာစဥ္တြင္လည္း ေရပိုပါလာလ်က္ရွိသည္။
            စင္ကာပူ၏ ေျမမ်က္ႏွာသြင္ျပင္သည္ ေယဘုယ်အားျဖင့္ ညီညာေသာ ေျမျပင္ရွိသည္ဟု ဆိုႏိုင္ေသာ္လည္း ႏိုင္ငံ၏ ေတာင္ပိုင္း၊ အေရွ႕ဘက္ကမ္း႐ိုးတန္း ေနရာအခ်ဳိ႕ႏွင့္ အတြင္းပိုင္းေနရာ အခ်ဳိ႕တို႔တြင္ ေျမနိမ့္မ်ားရွိသည္။ သည္းထန္ေသာမိုးႏွင့္ ဒီေရတို႔ ဆံုမိလွ်င္ ေရႀကီးေရလွ်ံမႈမ်ားႏွင့္ ၾကံဳေတြ႕ရတတ္သည္။ ထို႔ျပင္ ရာသီဥတုေျပာင္းလဲမႈေၾကာင့္ စင္ကာပူကို ပတ္လည္၀ိုင္းေနေသာ ပင္လယ္ေရျပင္ ျမင့္တက္လာႏိုင္ေျခလည္း ရွိေနသည္။
            တစ္ဖက္တြင္လည္း စင္ကာပူသည္ အာ႐ွၿမိဳ႕ႀကီး အမ်ားအျပားကဲ့သို႔ ၿမိဳ႕ျပဖြံ႕ၿဖိဳး ႀကီးထြားလာမႈကို ရင္ဆိုင္ေနရသည္။ ၁၉၆၀ ခုႏွစ္က စင္ကာပူလူဦးေရသည္ ၁ သန္းခြဲေက်ာ္ရွိခဲ့ရာမွ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္အေရာက္တြင္ ေလးဆနီးပါး ျမင့္တက္လာသည္။ မ်ားျပားလာေသာလူဦးေရ၊ အေဆာက္အအံုတို႔ႏွင့္အတူ ကြန္ကရစ္ျပင္ႏွင့္ ကတၱရာျပင္မ်ား တိုးပြားလာသည္။ မိုး႐ြာေသာအခါ မိုးေရမ်ား ေျမႀကီးထဲစိမ့္၀င္ႏိုင္မႈ ေလ်ာ့လာၿပီး ေျမေပၚေရစီးဆင္းမႈ ပိုမ်ားလာသည္။
            စင္ကာပူတြင္ ေရႀကီးႏိုင္ေသာ အေၾကာင္းတရားမ်ားစြာ ႐ွိေသာ္လည္း ေကာင္းမြန္ေခတ္မီေသာ ၿမိဳ႕ျပစီမံခန္႔ခြဲမႈျဖင့္ မိုးေရေလွာင္ကန္မ်ား အဆင့္ဆင့္ထားရွိျခင္း၊ လံုေလာက္ေသာအက်ယ္ႏွင့္ အနက္ရွိေသာ ေရေျမာင္းမ်ား၊ ေရတားမ်ား ထားရွိေပးျခင္း၊ အေဆာက္အအံုအသစ္မ်ား ေဆာက္လုပ္လွ်င္ ယင္းတို႔မွ ထြက္လာေသာ မိုးေရကို မည္သို႔ထုတ္ရမည္ဟူသည့္ စနစ္က်ေသာ စီမံခ်က္မ်ားထားရွိျခင္း တို႔ျဖင့္ ေရႀကီးေရလွ်ံမႈ အႏၲရာယ္ကို စင္ကာပူအင္ဂ်င္နီယာတို႔ ထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္ၾကသည္။
            စင္ကာပူမိုးသည္ ရြာခ်လိုက္၊ အခ်ိန္အတန္ၾကာတိတ္လိုက္ႏွင့္ တစ္ႏွစ္ပတ္လံုးျဖစ္ေနရာ မိုး႐ြာေနခ်ိန္တြင္ ေျမာင္းေရျပည့္လာလိုက္ မိုးတိတ္လွ်င္ ေရက်သြားလိုက္ႏွင့္ သံသရာလည္ေနသည္။ မိုးအလြန္သည္းထန္သည့္ အခါမ်ား၌ ေျမာင္းလွ်ံတက္လာ တတ္ရာမလွ်ံေအာင္ လက္ခံႏုတ္သိမ္းႏိုင္ေသာ ေရေျမာင္းမ်ားကို ေဆာက္လုပ္၍ ရေသာ္လည္း ကုန္က်စရိတ္ အလြန္မ်ားမည္ျဖစ္၍ မွန္ကန္ေသာ ေျဖ႐ွင္းနည္းမဟုတ္ေခ်။

       စင္ကာပူ အင္ဂ်င္နီယာတို႔သည္ ေရႀကီးေရလွ်ံမႈ ျပႆနာကို ေရထုတ္ေျမာင္းကို ျပဳျပင္ခ်ဲ႕ထြင္႐ံုမွ်ႏွင့္ ေျဖရွင္းႏိုင္သည္ဟူေသာ သမား႐ိုးက်စဥ္းစားမႈမွ ခြဲထြက္ကာ မိုးေရစတင္ စီးက်လာသည့္ေနရာမွစ၍ ကိုင္တြယ္သည္။ အခ်ဳိ႕အေဆာက္အအံုမ်ားတြင္ မိုးေရမ်ားကို သီးသန္႔ကန္ထဲထည့္၍ သန္႔ရွင္းေဆးေၾကာရာတြင္ အသံုးခ်သည္။
            ေနရာအမ်ားအျပား၌ ရြာက်လာေသာ မိုးေရစတင္ထိေတြ႕ စီးဆင္းရာျဖစ္ေသာ အေဆာက္အအံုေခါင္မိုးႏွင့္ ေျမျပင္တို႔တြင္ “မိုးေရေလွာင္ကန္” မ်ားဖန္တီးေပးထားျခင္းျဖင့္ မိုးေရအခ်ဳိ႕ကို ေရထုတ္ေျမာင္းထဲသို႔ ခ်က္ခ်င္းမစီးဆင္းေစဘဲ ေခတၱမွ် သိုေလွာင္ထားလိုက္သည္။ ကနဦးမိုးေရမ်ား ေျမာင္းတစ္ေလွ်ာက္ စီးသြားၿပီးမွ “မိုးေရေလွာင္ကန္” မ်ားထဲရွိ ေရမ်ားဆက္စီး၀င္ေစျခင္းျဖင့္ အလြန္ႀကီးေသာေျမာင္းမ်ား တည္ေဆာက္ရန္ မလိုေတာ့ဘဲ ေရႀကီးေရလွ်ံမႈကို အထိုက္အေလ်ာက္ ထိန္းသိမ္းၿပီး ျဖစ္သြားသည္။
            သာမန္အျမင္၌ ယင္းလုပ္ေဆာင္ခ်က္သည္ မထူးျခားလွဟု ထင္ရန္ရွိေသာ္လည္း စင္ကာပူတြင္မူ အဆိုပါ “မိုးေရေလွာင္ကန္” အမ်ားအျပားသည္ အုတ္၊ ကြန္ကရစ္ စသည္တို႔ျဖင့္ ေဆာက္လုပ္ထားေသာ တကယ့္ကန္ႀကီးမ်ား မဟုတ္ဘဲ ေခါင္မိုးေပၚရွိ ျမက္ခင္းမ်ား၊ အပင္ငယ္ အပင္လတ္မ်ားျဖင့္ တန္ဆာဆင္ထားေသာ ဥယ်ာဥ္ငယ္မ်ား၊ အေဆာက္အအံုမ်က္ႏွာစာ၌ ထားရွိေသာ အပင္ႏွင့္ ပန္းအိုးမ်ား၊ ေရစီးဆင္းလာရာ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ ေျမနိမ့္ပိုင္းမ်ားတြင္ စိုက္ပ်ဳိးထားေသာ အပင္ငယ္မ်ား ျဖစ္ၾကသည္။
            အမိုး၊ ကြန္ကရစ္ျပင္စသည့္ မ်က္ႏွာျပင္မ်ားေပၚသို႔ ရြာက်ေသာမိုးေရသည္ အခ်ိန္တိုအတြင္း ေျမာင္းထဲသို႔ စီး၀င္သြားေသာ္လည္း ေခါင္မိုးျမက္ခင္း၊ မ်က္ႏွာစာပန္းအိုး၊ ေျမျပင္ခ်ဳိင့္ခြက္ထဲရွိ အပင္အုပ္စုမ်ားသည္ မိုးေရကို အခ်ိန္အတိုင္းအတာ တစ္ခုအထိ ထိန္းသိမ္းထားၿပီးမွ ေရထုတ္ေျမာင္းထဲသို႔ စီး၀င္ေစသျဖင့္ ယင္းတို႔ကို “မိုးေရေလွာင္ကန္” မ်ားဟု တင္စားေခၚေ၀ၚျခင္းျဖစ္သည္။ “မိုးေရေလွာင္ကန္” မ်ားသည္ အက်ယ္အ၀န္း တစ္စတုရန္း မီတာလွ်င္ ေရ ၆ လီတာမွ ၃၄ လီတာအထိ ယာယီထိန္းသိမ္း သိုေလွာင္ထားႏိုင္သည္။ အပင္မ်ား စုပ္ယူထိန္းသိမ္းထားေသာ မိုးေရမ်ားကို တိုက္႐ိုက္အေငြ႕ျပန္ျခင္း၊ အပင္ထဲမွ တစ္ဆင့္ပင္ေငြ႕ျပန္ျခင္း တို႔ျဖင့္လည္း ေရထုတ္ေျမာင္းထဲ စီး၀င္သည့္မိုးေရပမာဏကို ေလ်ာ့နည္းေစသည္။
            ေရႀကီးေရလွ်ံမႈကို ေလ်ာ့နည္းေစသည္သာမဟုတ္၊ အမိုးႏွင့္ မ်က္ႏွာစာ ၀ရန္တာတို႔တြင္ရွိေသာ အပင္မ်ားေၾကာင့္ အေဆာက္အအံု အတြင္းပိုင္းကို အေအးဓာတ္ အတန္အသင့္ ေပးႏိုင္သည္။ မ်က္စိပသာဒ တင့္တယ္ေစသည္။ “မိုးေရေလွာင္ကန္” မ်ားအနီးတြင္ ေလွ်ာက္လမ္းမ်ား ေဖာက္ထားေပးျခင္း၊ ကေလးကစားကြင္းမ်ား တည္ေဆာက္ျခင္း၊ အနားယူရန္ ထိုင္ခုံမ်ား ခ်ထားေပးျခင္းျဖင့္ အမ်ားျပည္သူ အပန္းေျဖႏိုင္သည့္ ေနရာမ်ားအျဖစ္ ဖန္တီးေပးထားႏိုင္သည္။ ယေန႔ ကမၻာတြင္ လိုအပ္ေနေသာ အစိမ္းေရာင္ အေဆာက္အအံုမ်ားအျဖစ္ ေပၚထြန္းလာသည္။
            “မိုးေရေလွာင္ကန္” အခ်ဳိ႕တြင္ သဲ၊ ေက်ာက္စရစ္စသည့္ ေရစစ္လႊာမ်ားခံထားကာ မိုးေရတြင္ ပါလာေသာ အညစ္အေၾကးတို႔ကို စစ္ထုတ္ကာ အထိုက္အေလ်ာက္ သန္႔စင္ေစၿပီးမွ ေအာက္ခံပိုက္ငယ္မ်ားမွတစ္ဆင့္ ေရထုတ္ေျမာင္းမ်ားထဲသို႔ စီး၀င္ေစသည္။
            အထက္ပါ လုပ္ငန္းအရပ္ရပ္ အပါအ၀င္ ေရထုတ္ျခင္းဆိုင္ရာ အေျခခံအေဆာက္အအုံမ်ားကို စင္ကာပူေဒၚလာ သန္း ၂၀၀၀ ေက်ာ္ အကုန္အက်ခံ တည္ေဆာက္ခဲ့ၿပီး ႏွစ္စဥ္ျပဳျပင္ ထိန္းသိမ္းျခင္း၊ အဆင့္ျမႇင့္ျခင္းတို႔အတြက္ စင္ကာပူေဒၚလာ သန္း ၁၅၀ သံုးစြဲလ်က္ရွိသည္။
            အက်ဳိးဆက္အျဖစ္ ၁၉၇၅ ခုႏွစ္၀န္းက်င္က စင္ကာပူတြင္ ေရမၾကာခဏ အလႊမ္းခံေနရေသာ ေျမအက်ယ္အ၀န္း ၃၂၀၀ ဟက္တာရွိခဲ့ရာမွ ယခုအခါ ေရအလႊမ္းခံရသည့္ ေျမအက်ယ္သည္ ၃၅ ဟက္တာသာ က်န္ေတာ့သည္။ ဆယ္စုႏွစ္ေလးခုအတြင္း ေရလႊမ္းဧရိယာကို ၉၉ ရာခိုင္ႏႈန္းမွ် ေလွ်ာ့ခ်လိုက္ႏိုင္သည္။ ရန္ကုန္တြင္မူ ယင္းကာလအတြင္း၌ ေရႀကီးသည့္ဧရိယာ အဆေပါင္းမ်ားစြာ တိုးတက္လာခဲ့ျခင္းသည္ ၿမိဳ႕ႏွစ္ၿမိဳ႕အၾကား အလြန္သိသာေသာ ကြာဟခ်က္ျဖစ္သည္။
            ရန္ကုန္ႏွင့္ စင္ကာပူအၾကား အျခားကြာဟခ်က္တစ္ခုကို ေသာက္သံုးေရေပးေ၀သည့္ က႑တြင္ ျမင္ႏိုင္သည္။ ရန္ကုန္အပါအ၀င္ ကမၻာ့ၿမိဳ႕ႀကီး အေတာ္မ်ားမ်ားတြင္ ရြာက်လာေသာ မိုးေရမ်ားသည္ ေရထုတ္ေျမာင္းႏွင့္ ျမစ္ေခ်ာင္းမ်ားမွတစ္ဆင့္ ပင္လယ္ထဲသို႔ စီး၀င္ကာ လူတို႔ မသံုးလိုက္ရဘဲ အလဟႆ ျဖစ္သြားသည္။ စင္ကာပူတြင္မူ “မိုးေရေလွာင္ကန္” မ်ား၊ ကြန္ကရစ္ကန္မ်ား မွ အဆင့္ဆင့္ သန္႔စင္ၿပီးစီးလာေသာ ေရအမ်ားစုသည္ ေရထုတ္ေျမာင္း၊ တူးေျမာင္း၊ ပိုက္လိုင္းမ်ားမွတစ္ဆင့္ စင္ကာပူကို ေရေပးေ၀ေနေသာ ကန္ႀကီး ၁၇ ကန္သို႔ စီး၀င္သည္။ စင္ကာပူေျမျပင္ဧရိယာ စုစုေပါင္း၏ ၆၇ ရာခိုင္ႏႈန္းေပၚ ရြာက်လာေသာ မိုးေရမ်ားကို အထက္ပါစနစ္ျဖင့္ ခံယူစုေဆာင္းကာ ထပ္မံသန္႔စင္ၿပီး ေရေပးေ၀လ်က္ရွိသည္။ ၂၀၆၀ ခုႏွစ္တြင္ ႏိုင္ငံအက်ယ္အ၀န္း၏ ၉၀ ရာခိုင္ႏႈန္းကို မိုးေရခံမ်က္ႏွာျပင္အျဖစ္ ေျပာင္းလဲကာ ေရေပးေ၀ရန္ ရည္ရြယ္ထားသည္။
            စင္ကာပူ၏ ေရအရင္းအျမစ္က႑တြင္ မိုးေရအျပင္ မေလးရွားမွ ၀ယ္ေသာေရ၊ ပင္လယ္ေရမွ ခ်က္လုပ္ေသာ ေရခ်ဳိႏွင့္ မိလႅာေရဆိုးမွ သန္႔စင္ေသာေရဟူ၍ ေလးမ်ဳိးရွိသည္။ စင္ကာပူ၏ ဖခင္ႀကီး လီကြမ္ယု အပါအ၀င္ အုပ္ခ်ဳပ္သူတို႔၏ အေျမာ္အျမင္ျဖင့္ တတ္ကြၽမ္းနားလည္ေသာ ပညာရွင္တို႔ကို ေနရာေပး အသံုးခ်ကာ အရင္းအျမစ္တစ္မ်ဳိးမွ ေရအရနည္းေသာအခါ က်န္အရင္းအျမစ္မ်ားမွလွည့္၍ ေပးႏိုင္ရန္ ေငြအေျမာက္အျမား အကုန္အက်ခံ စီမံထားသည္။ မၾကာမီက မိုးရက္ရွည္ျပတ္ေနခဲ့၍ ေရေလွာင္ကန္မ်ားတြင္ ေရနည္းလာေနသည္ကို ပင္လယ္ေရမွ ခ်က္လုပ္ေသာ ေရခ်ဳိအျပင္ သန္႔စင္ၿပီး မိလႅာရည္လီတာေပါင္း သန္း ၁၀၀ ခန္႔ကို ေရကန္မ်ားအတြင္း ျဖည့္တင္းေပးျခင္းျဖင့္ ေျဖရွင္းခဲ့သည္။ စင္ကာပူတြင္ ေရဆိုးရြားစြာ ျပတ္လပ္မည္ကို စိုးရိမ္စရာ မရွိလွေပ။
            ရန္ကုန္တြင္မူ ေျမေအာက္ေရ ထုတ္ယူျခင္းကို ေလွ်ာ့ခ်ရန္ရာထားၿပီး ယခုအခ်ိန္အထိ ငမိုးရိပ္၊ ဖူးႀကီးစသည့္ ေရကန္ႀကီးမ်ားမွရေသာ ေျမေပၚေရတစ္မ်ဳိးတည္းကိုသာ အဓိကသံုးစြဲေနသျဖင့္ ကာလၾကာမိုးေခါင္မႈႏွင့္ ၾကံဳရလွ်င္ ရန္ကုန္သားတို႔ ေရဒုကၡကိုဆိုးရြား စြာခံစားၾကရႏိုင္သည္။ ဤသည္မွာလည္း စင္ကာပူႏွင့္ ရန္ကုန္ ကြာျခားခ်က္တစ္ခု ျဖစ္သည္။
   စင္ကာပူႏိုင္ငံသားတို႔သည္ ေျမာင္းထဲမွ ေရမ်ားေရေလွာင္ကန္ႀကီးမ်ားထဲ စီး၀င္ကာ ေသာက္သံုးေရအျဖစ္ ျပန္လည္သံုးစြဲရမည္ကိုသိ၍ ေရေျမာင္းမ်ားထဲ အမိႈက္ႏွင့္ အညစ္အေၾကး အလြယ္တကူ မ၀င္ေစရန္ ဂ႐ုစိုက္သည္။ ေငြေၾကးမ်ားစြာကုန္ၿပီးမွ ေရၾကည္တစ္ေပါက္ ျဖစ္လာမွန္း နားလည္ၾက၍ ေသာက္သံုးေရမ်ားကို ေခြၽတာစြာ သံုးစြဲသည္။ အျခားႏိုင္ငံ အားလံုးလိုလို၌ ၀င္ေငြေကာင္း၍ လူေနမႈ အဆင့္ျမင့္လာလွ်င္ ေရသံုးစြဲမႈ အခ်ဳိးက်လိုက္၍ တက္လာေသာ္လည္း စင္ကာပူတြင္မူ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္က လူတစ္ဦး တစ္ရက္လွ်င္ ေရ ၁၆၅ လီတာသံုးခဲ့ရာမွ ယခု ၁၅၁ လီတာသာ သံုးေတာ့ျခင္းက စင္ကာပူသားတို႔၏ ေရကိုတန္ဖိုးထား ေခြၽတာတတ္မႈကို ေဖာ္ျပေနသည္။
            ရန္ကုန္အပါအ၀င္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္မူ ေရ၏တန္ဖိုးကို အမႈမဲ့ျဖစ္ေနသည္ကမ်ားသည္။ ဘီယာတစ္ခြက္မွ် ဖိတ္စဥ္သြားသည္ကို ႏွေျမာတတ္သူ အခ်ဳိ႕သည္ ေရပိုက္ေခါင္းမွ ေရမ်ားမသံုးမစြဲဘဲ အခ်ိန္ၾကာ ဖြင့္ထားသည္ကို အတိုင္းသား ၾကည့္ေနႏိုင္ၾကသည္။ ဤသည္မွာ စင္ကာပူႏွင့္ရန္ကုန္ ကြာျခားခ်က္ ေနာက္တစ္ခုျဖစ္သည္။
            ပညာျပည့္၀ ႏွလံုးလွေသာ အုပ္ခ်ဳပ္သူတို႔၏ လုပ္ရည္ကိုင္ရည္၊ တတ္သိကြၽမ္းက်င္ ပညာ႐ွင္တို႔ကို ေနရာေပး အသံုးျပဳမႈ၊ ျပည္သူအမ်ား၏ တက္ၾကြစြာ ပူးေပါင္းလုပ္ကိုင္မႈ တို႔ေၾကာင့္ စင္ကာပူသည္ ေရဘက္ဆိုင္ရာက႑ အပါအ၀င္ က်န္းမာေရး၊ ပညာေရး၊ လူမႈေရးစသည့္ ေနရာမ်ားစြာ၌ ေအာင္ျမင္မႈ ရေနျခင္း ျဖစ္သည္။
          

Writer : ေက်ာ္ဦး

ပုဂံေခတ္ ဘုရားကြၽန္

 

“ကြၽန္”ဆုိတာ ပုဂံေခတ္က “က်ာန္”ဆုိ တဲ့ ေ၀ါဟာရက ဆင္းသက္လာတာပါ။ ႏ်ိွမ္ခ်သုံးႏႈန္းတဲ့ သေဘာမ်ိဳးမဟုတ္ဘဲ အမႈထမ္းျခင္း၊ အလုပ္အေကြၽးျပဳျခင္းဆုိတဲ့ သေဘာမ်ိဳးပါ။ ကြၽန္ေတာ္၊ ကြၽန္မ ၊ ကြၽႏု္ပ္စတာေတြဟာ “ကြၽန္”ဆုိတဲ့ ေ၀ါဟာရကေနျဖစ္တည္လာတယ္လုိ႔ ပညာရွင္ေတြ သုံးသပ္ခဲ့တာရွိပါတယ္။

ပုဂံေခတ္မွာ ကြၽန္အမ်ိဳးအစား အမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိပါတယ္။
- တရားေဆာင္ဆုိ၍ရေသာ ကြၽန္ (တရား႐ႈံး၍ခံရေသာ ကြၽန္)
- ေငြႏွင့္၀ယ္ေသာကြၽန္
- ကြၽန္ကေမြးဖြားေသာကြၽန္
- မိလာ ဖလာ အိမ္ေပါက္ အစဥ္ကြၽန္
- သုံ႕ကြၽန္
- ဖမ္းရကြၽန္
- လက္ရကြၽန္
- လက္ေဆာင္ရကြၽန္
- ထင္းမင္းေကြၽးခႏွင့္ရေသာကြၽန္
- ေပါင္ေသကြၽန္
- ေပါင္ရွင္ကြၽန္
- ေပါင္သြင္းကြၽန္
- ကြၽန္ၿမဲ (ကြၽန္အျဖစ္မွ လြတ္ပါေသာ္လည္း ထြက္ခြာမသြားတဲ့ ကြၽန္)
- ကြၽန္ျပန္(ကြၽန္အျဖစ္မွ လြတ္ပါလ်က္ ျပန္လာေသာ ကြၽန္)
- ကြၽန္ဆက္(သခင္ရင္းက ကြၽန္အျဖစ္မွ လႊတ္ပါလ်က္ သခင္ရဲ႕သားသမီးထံ ကြၽန္ ျပန္ခံေသာကြၽန္)

ပုဂံေခတ္မွာ ကြၽန္အမ်ိးမ်ိဳးရွိေပမယ့္ ေယဘုယ်အားျဖင့္ေတာ့ ႏွစ္မ်ိဳးႏွစ္စားရွိတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ အဲ့ဒါက-
- ေလာကီကြၽန္နဲ႔
- ေလာကုတၲရာကြၽန္ပါ။

ေလာကုတၲရာကြၽန္ကုိ “ကြၽန္သီးေတာ္” လုိ႔ ေခၚပါတယ္။ ကြၽန္သီးေတာ္မွာ သုံးမ်ိဳး သုံးစား ရွိပါတယ္။
- ဘုရားကြၽန္
- ပိဋကတ္ကြၽန္ နဲ႕
- ေက်ာင္းကြၽန္ ပါ။
ပုဂံေခတ္ကဘုရားေတြ၊ ေက်ာင္းေတြ ေဆာက္လုပ္လွဴဒါန္းခဲ့ၾကတယ္။လွဴတဲ့အခါ ဘုရားမွာ၊ ေက်ာင္းမွာ ေ၀ယ်ာ၀စၥလုပ္ဖုိ႔၊ ဆြမ္း၊ ဆီမီး၊ ပန္း၊ ေရခ်မ္းကပ္လွဴဖုိ႔၊ တူရိယာေတြ နဲ႔ တီးမႈတ္ပူေဇာ္ဖုိ႔၊ ဘုရားေက်ာင္းေတြ ေရရွည္တည္တံ့ေအာင္ ထိန္းသိမ္းသြားႏုိင္ဖုိ႔ ဘုရားကြၽန္၊ ေက်ာင္းကြၽန္ဆုိတာေတြ ထားရွိ လွဴဒါန္းခဲ့ၾကတယ္။ ဘုရားေတြ၊ ေက်ာင္းေတြကုိ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္တဲ့အခါမွာလည္း လုိအပ္တာသုံးစြဲႏုိင္ဖုိ႕ ထန္းေတာေတြ၊ လယ္ပယ္ေတြပါ အေျမာ္အျမင္ႀကီးစြာနဲ႔ လွဴဒါန္းခဲ့ၾကတာပါ။
ပုဂံေခတ္ဆုိတာ ႏွစ္ေပါင္း ၉၀၀၊ ၁၀၀၀ ရွိခဲ့ပါၿပီ။ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ၉၀၀၊ ၁၀၀၀ က အင္မတန္မွ မြန္ျမတ္သန္႔စင္တဲ့ လူတန္းစားတစ္ရပ္၊ မင္းစုိးရာဇာေတြကုိယ္တုိင္ ရမက္ကြၽန္၊ တဏွာကြၽန္ဘ၀က လြန္ေျမာက္ခ်င္လုိ႔ ထီးနန္း၊ စည္းစိမ္၊ ရာထူး၊ အာဏာေတြစြန္႔ၿပီး မြန္ျမတ္သန္႔စင္တဲ့ ဘုရားကြၽန္ဘ၀ကုိ ခံယူေဆာက္တည္သြားခဲ့တဲ့ လူတန္းစားတစ္ရပ္။ စာေပ၊ က်န္းဂန္ေတြ ခုိင္ခုိင္လုံလုံ ရွိခဲ့တဲ့ ႀကီးက်ယ္ျမင့္ျမတ္တဲ့ လူတန္းစားတစ္ရပ္ ျဖစ္ပါတယ္။
    “သံထုံမႏုဟာမင္းကုိလည္း သားမယား အေျခြအရံႏွင့္တကြ ေကာင္းမွဳေတာ္ ေရႊစည္းခုံဘုရားမွာ လွဴေတာ္မူ၍ အႀကီးျပဳရ၏” ဆုိၿပီး မဟာရာဇ၀င္ႀကီးထဲမွာ ဘုရင္အေနာ္ရထာဟာ မႏုဟာမင္းရဲ႕လက္ေတာ္ကုိ ကုိင္ၿပီး ေရႊစည္းခုံဘုရားမွာ လွဴဒါန္းခဲ့တယ္လုိ႔ဆုိေတာ့ အေနာ္ရထာလုိ အေျမာ္အျမင္ႀကီးမားတဲ့ မင္းတစ္ပါးက အျခား ထီးေဆာင္းမင္းတစ္ပါးကုိ ဘုရားကြၽန္အျဖစ္ လွဴဒါန္းခဲ့မႈဟာ ဖိႏွိပ္၊ ႏွိမ္ခ်တဲ့သေဘာမ်ိဳးမဟုတ္ဘဲ ခ်ီးျမွင့္ ေျမႇာက္စား၊ အရာထားတဲ့ သေဘာမ်ိဳးသာ ျဖစ္မယ္လုိ႔ ယူဆရပါတယ္။
     ဘုရားကြၽန္၊ ပိဋကတ္ကြၽန္၊ ေက်ာင္းကြၽန္ဆုိၿပီးရွိရာမွာ ဘုရားကြၽန္ဟာ အျမင့္ျမတ္ဆုံးလုိ႔ ပုဂံေခတ္က ယူဆခဲ့ပါတယ္။“ဘုရားကြၽန္ျဖစ္ရျခင္း အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးရွိရာ၌ ဘုရားကြၽန္ ႏွင့္ လူ႐ုိး႐ုိးအိမ္ေထာင္ျပဳသျဖင့္ ဘုရားကြၽန္ျဖစ္ရျခင္း၊ ၎တုိ႕မွ ေပါက္ဖြားသူလည္း ဘုရားကြၽန္ျဖစ္ရျခင္း၊ ဘုရားကြၽန္အခ်င္းခ်င္း ေပါင္းသင္းရရွိေသာ သားသမီးတုိ႕ မိလုိက္ဘပါ ဘုရားကြၽန္ျဖစ္ရျခင္းမ်ားလည္း ပါ၀င္သည္။

ဒုတိယ အျမင့္ျမတ္ဆုံးကေတာ့ ပိဋကတ္ကြၽန္ပါ။ ပိဋကတ္ကြၽန္ဆုိတာက စာတတ္ (စတတ္)၊ ဂဏန္းသခၤ်ာတတ္(ကနန္တတ္) ကြၽန္တစ္နည္းအားျဖင့္ ပိဋကတ္စာေပကူးယူဖုိ႕၊ သင္ၾကားတတ္ေျမာက္ဖုိ႕တာ၀န္ယူ ေဆာင္ရြက္ရတဲ့ကြၽန္ ကုိေခၚပါတယ္။ ေက်ာင္းကြၽန္က ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းေတြမွာ ေ၀ယ်ာ၀စၥ လုပ္ဖုိ႕၊ ေရခပ္၊ တံျမက္လွည္းလုပ္ဖုိ႔ တာ၀န္အပ္ႏွင္းခံရတဲ့ ကြၽန္ပါ။ သူကေတာ့ တတိယေျမာက္ အျမင့္ျမတ္ဆုံး ကြၽန္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။

       ၿပီးေတာ့ ပုဂံေခတ္ ေက်ာက္စာေတြကုိ ေလ့လာရင္ အလွဴရွင္ေတြဟာ သူတုိ႔ရဲ႕ အလွဴမွတ္တမ္းေတြမွာ ကြၽန္ဘယ္ေရြ႕ဘယ္မွ်ကုိ လယ္ပယ္ဘယ္ေလာက္နဲ႔အတူ လွဴဒါန္းခဲ့တယ္လုိ႔သာ ပါရွိၿပီး၊ ဆုေတာင္းစာ၊ က်ိန္စာေတြမွာ ကြၽန္ေတြကုိ ေဆြစဥ္မ်ိဳးဆက္၊ ကမၻာတည္သေရြ႕ သူ႕ရဲ႕ေကာင္းမႈဘုရား၊ ေက်ာင္း၊ ကန္ကုိ ေစာင့္ေရွာက္ဖုိ႔ ပ်က္ကြက္ပါက ဘာျဖစ္ပါေစ၊ ညာျဖစ္ပါေစ ဆုေတာင္းတာမ်ိဳး မေတြ႕ရဘူး။ သူ႕ေကာင္းမႈကုိ ဖ်က္ဆီးသူကုိပဲ “ေညာင္ဦးမွသည္ သီရိပစၥယာတုိင္ ေျမပုံလုံးမွ်ရွိေသာ ဘုရားအဆူဆူခြၽတ္ မကြၽတ္မလြတ္တဲ့ ငရဲငုတ္တုိ ျဖစ္ပါေစ” တုိ႔၊ ဘာျဖစ္ပါေစတုိ႔ကုိပဲ ေရးထုိးခဲ့တာ ေတြ႕ရတယ္။ လွဴဒါန္းခဲ့တဲ့ ကြၽန္တာ၀န္ မေက်က၊ ပ်က္ကြက္ပါက ဘာျဖစ္ပါေစ၊ ညာျဖစ္ပါေစ ဆုေတာင္းတာမ်ိဳး မေတြ႕ရဘူး။ သူတုိ႔ကုိယ္စား ဘုရားမွာ ၀တ္ျပဳဆုေတာင္းမႈေတြ ေဆာင္ရြက္မယ့္၊ ဆြမ္း၊ ေရခ်မ္း၊ ပန္း၊ ဆီမီးစတဲ့ ေ၀ယ်ာ၀စၥေတြကုိ ေဆာင္ရြက္မယ့္ ဘုရားကြၽန္ေတြကုိ ေဘးမသီ ရန္မခဖုိ႔ ဆႏၵျပဳ ေရးထုိးခဲ့တဲ့ ေက်ာက္စာေတြသာ ရွိသတဲ့။
    

စာကုိး-
- သတင္းစာဆရာႀကီး ဦးသိမ္းေမာင္၏ ပုဂံ ေခတ္ယဥ္ေက်းမႈ၊
- ဆရာႀကီးလွသမိန္၏ ပုဂံေခတ္ျမင္ကြင္း က်ယ္။

Writer : ကုိေနာ္ (ပုဂံ)

လူတစ္ေယာက္၏ ပင္ကိုယ္ စရိုက္တြက္နည္း

 
လူတစ္ဦးဆီမွာ ပင္ကိုယ္ `ဇ´ ေလးေတြ ပါလာတတ္ ပါတယ္ ။

(0) ေလာဘႀကီးသူ 

(1) ေဒါသႀကီးသူ 

(2) ေမာဟစိတ္လြန္ကဲသူ 

(3) ေမတၱာစိတ္ရိွသူ 

(4)ဂရုဏာစိတ္မ်ားသူ

 (5) မုဒိတာတရားလက္ ကိုင္ထားသူ 

(6)ဥေပကၡာသမား ဆိုၿပီး 

(7)မ်ိဳး ခြဲၿခာထားပါတယ္ .......။

 တြက္နည္းကေတာ့ လြယ္ပါ တယ္ ကို္ယ္ရဲ႕ ေမြးသကၠရာဇ္ရယ္ ၊ေမြးနံကို ဂဏန္းေၿပာင္းၿပီး ေပါင္းပါ။ ရတဲ့ အေၿဖ (7) နဲ႔ စားရပါ မယ္ ထြက္လာတဲ့ အေၿဖကေတာ့ ကိုယ့္ရဲ ပင္ကိုယ္ စရိုက္ေပါ့ ။ဥပမာ - သင့္ ေမြးသကၠရာဇ္က 1353 ခု ေသာႀကာသားဆိုရင္ 6 ေပါ့။ 1353+6=1359 1359÷7=1 ႀကြင္းေပါ့ ျမန္မာေမြးႏွစ္ မသိတဲ့လူေတြ အတြက္ေတာ့ အဲဒီထဲမွာ အဂၤလိပ္ခုႏွစ္ က ျမန္မာ ခုႏွစ္ေျပာင္းျပီး ၾကည့္ႏိုင္ ပါတယ္။ ကဲ .....ေအာက္မွာ ကိုယ့္ရဲ႕ စရိုက္ေလးကို ႀကည့္ႀကတာေပါ့ ....

အႀကြင္း (0) ေလာဘ။

သူကေတာ့ လိုခ်င္စိတ္မ်ားတယ္ ။ရတာနဲ႔ မတင္းတိမ္ဘူး ။ေရာင္႔၇ဲတဲ့ စိတ္မရိွဘူး ။ေရာက္တဲ့ ေနရာမွာ မေပ်ာ္ဘူး ဒီထက္သာယာတဲ့ဘ၀ကို လိုလားတဲ့ သူ။ တစ္ခုမၿပီးခင္ ေနာက္တစ္ခုလုပ္ခ်င္တယ္ ဘယ္အရာမဆို လက္၀ါးႀကီး အုပ္ခ်င္တယ္ ။ ဘယ္ေတာ့မွလည္း ေနာက္လိုက္မလုပ္ခ်င္ဘူး ။ ကိုယ္ရယူပိုင္ဆိုင္ဖို့ဆိုရင္ ဘယ္အရာကုိမွ မေထာက္ထားဘူး မွားသည္မွန္သည္ မခြဲၿခားဘူး ဘယ္နည္းနဲ့ မဆို ရအာင္ယူမွ ေက်နပ္တဲ့ သူ။ လိုခ်င္စိတ္မ်ားေတာ့ ဘာမဆုိလုပ္ရမွာ ၀န္မေလးသူေပါ့။ ခ်မ္းသာလိုတယ္ ႀကြယ္၀လိုတယ္ ခ်မ္းသာခ်င္ကိုလဲ ရမဲ႔ သူ။ ဒါေပမဲ႔ မွားလား မွန္လား တရား၀င္လား တရားမ၀င္လား ေတြးမွာ မဟုတ္တဲ့အတြက္ ဒုကၡေတာ့ ေတြ့နိုင္တာေပါ့ ။ ဘယ္လိုပဲ ၿဖစ္ပါေစ သူကဘ၀ကို ရည္မွန္းခ်က္ႀကီးႀကီးနဲ့ ၿဖတ္သန္းမည့္သူပါ။ သူတစ္ပါးမွာရိွတာထက္ လိုခ်င္စိတ္ၿမင့္မားေနေတာ့ လူေတာ္ေတြ ၿဖစ္တတ္ပါတယ္ ။ လိုခ်င္တဲ့ စိတ္ကေလးကို စနစ္တက် အသံုးၿပဳသြာမယ္ဆိုရင္ ဒိတ္ဒိတ္ လူသားဘ၀ကို ပိုင္ဆိုင္ရမွာ အမွန္ပါ။

အႀကြင္း (1) ေဒါသ။

စိတ္ႀကီးတယ္ မဟုတ္မခံစိတ္မ်ားတယ္ မေတာ္မတရား လုပ္တာေတြ့ရင္ ကိုယ့္ကိစၥမဟုတ္လဲ ၀င္ပါဖို့ ၀င္ေၿပာဖို့ ၀န္မေလးတဲ႔သူ ေဘးကေန အလိုလို ေဒါသထြက္ေနတတ္တယ္ ။ စိတ္တိုေဒါသထြက္ရင္လဲ ဘာမဆို လုပ္ပစ္ေၿပာပစ္လိုက္မွ ေက်နပ္တဲ႔သူေပါ့ ။ စိတ္ကသာႀကီးပါတယ္ သူ့နွလံုးသားကေတာ့ ၿဖဴစင္လြန္းပါတယ္ ။ ဘယ္ေတာ့မွလဲ ကိုယ့္ဘက္ကစၿပီး ရန္မလုပ္ဘူး သန္႔သန္႔ေလးေၿပာတတ္ဆိုတတ္တယ္ ။ လာေစာ္ကားၿပီး လာၿငိၿပီ ဆိုရင္ေတာ့ စိန္ေခၚရင္ တိမ္ေပၚ အထိ လိုက္မဲ့သူပဲ ။ ပင္ကုိစိတ္ရင္းေကာင္းတယ္ ။ သူတစ္ပါးကို ေပးရမွာ ေကၽြးရမွာ ထိပ္ဆံုးကေပါ့ ။ဒါေပမဲ့ စိတ္ၿမန္ ေဒါသ ထြက္လြယ္တာေႀကာင့္ အႏၱရာယ္ အၿမဲ ရင္ဆိုင္ရတတ္တယ္။ စိတ္ၿမန္ပံုကေတာ့ ဖိနပ္စီးရတာ ခက္ေနရင္ေတာင္ ဖိနပ္ကိုကန္ထုတ္ ရန္လုပ္ၿပီး ဖိနပ္မပါပဲ ေလွ်ာက္သြာတတ္တဲ့ သူမ်ိဳး။ ကိုယ္ကို လာေစာ္ကားလာရင္လဲ ဘယ္ေတာ့မွ ခြင့္မလႊတ္ဘူး။ ၿဖစ္ခဲ့တာကို စဥ္းစားၿပီး စိတ္ထဲမွာ တစ္ႏံု့ႏံု႔နဲ့ ေတြးျပီး ႀကိတ္မနိုင္ခဲမရ ေဒါပြေနတတ္တယ္ ။ အဲဒီစိတ္ကေလးကို ထိန္းႏိုင္တဲ့ ေန့ေရာက္ရင္ ခ်မ္းသာႀကီးပြားတဲ့ လမ္းေပၚကို စေရာက္တဲ့ေန့ပါပဲ ။ ဘယ္သို့ဆိုေစ ``လူေၿဖာင့္စိတ္တို´´ဆိုတဲ့ စကားအတိုင္း အလြန္ရိုးေၿဖာင့္တဲ့ သူတစ္ေယာက္ပါ ။

အႀကြင္း (2)ေမာဟ။

သိပ္ေတြေ၀တတ္တယ္ ဘယ္အရာမဆို ဆံုးၿဖတ္ခ်က္ကို ပိုင္ပိုင္နိုင္ မခ်နိုင္ဘူး ။အရာရာကို ေမ့ေလွ်ာ႔ေနတတ္တယ္ ။ တစ္ခါတစ္ေလး ေငါင္ေတာင္ေတာင္နဲ႔ ေငးေမာေနတတ္တာေတာင္ေတြ႔ရတတ္ပါတယ္ ။ သီးသန္႔ေနလို့စိတ္ၿပင္းတယ္ ။ၿပသနာတစ္ခု တစ္ေယာက္ထဲ မေၿဖရွင္းနိုင္ဘူး ေၿမြမေသ ဒုတ္မက်ိဳး လုပ္တတ္တယ္ ။ အလြန္ေတာ္တဲ႔ ၿဖန္ေၿဖေရ း သမာေလး။ ႀကား၀င္ေၿဖရွင္း ရမယ္ဆိုရင္ နွစ္ဖက္ႏွခြ ၿမင္တဲ႔သူ။ အေၿပာေအးေအးေလးနဲ႔ က်ေလာက္ေအာင္ ေၿပာတတ္တဲ႔သူ။ သူ႔၇ဲ႔ ရိုးပံုေအးပံုေႀကာင္႔ လူတိုင္းက ခင္ႀကတယ္ ။ သူကေတာ့ ေရာက္တဲ႔ေနရမွာ ေပ်ာ္ေအာင္ေနမယ္ ။ ၿပသနာေတြ႔ရင္ေတာင္ ဒါေတြကို ေမ့ေလွ်ာ႕ၿပီး ကိုယ္လုပ္ခ်င္တာ လုပ္ေနမဲ႔ သူပဲ ။ဒါ႔ေႀကာင္ဘာကိုမွ ေလးေလးနက္နက္ မရိွဘူးလို့ အထင္ခံရတတ္တယ္ ။ စကားသာ က်ေလာက္ေအာင္ေၿပာတာ တစ္ခါတစ္ေလ ေရွ႕ေနာက္မညီ ေၿပာၿပီးတာေတြ ေမ့တတ္ၿပန္တယ္ ။စိတ္ဓာတ္တတ္လြယ္ က်လြယ္တယ္ ။ အရာရာ မၿပတ္မသား ေႏွာင္႔ေႏွးလြန္းေတာ့ ဘ၀အခြင္႔အေရး ေတြ မႀကာခဏ လက္တစ္လံုးႀကား ဆံုးရံႈးရတတ္တယ္ ။ သူ႔ဘ၀ကို နိုင္နိုင္နွင္းနွင္း ပဲ႔ထိန္းေပတဲ႔ သူရိွမွ သူဘ၀က ဟန္က်မယ္ ။ ေနာက္ကတစ္ခ်ိန္လံုး လိုက္ေၿပာေနမွ တန္ရံုက်မွာ ။အေၿပာခံရလို့ စိတ္ဆိုးမွာေတာ့ မပူနဲ သူကဘယ္ေတာ့မွ မွတ္မထားလို့ပါ။

အႀကြင္(3) ေမတၱာ။

သူကေတာ့ ေမတၱာ ရွင္ႀကီးေပါ့ ။အားနာတတ္တယ္ ၊ယံုစားလြယ္တယ္ ၊သူတစ္ပါးအေပၚ ခြင္႔လြတ္နားလည္စိတ္ရိွတယ္ ။ သည္းခံစိတ္ရိွတဲံ႔ေနရမွာ နွစ္ေယာက္မရိွဘူး ေအာခ်ရေလာက္တဲ ႔ အထိေပါ့။ အရာရာကို ရင္ဆိုင္ရဲတယ္။လူသားအားလံုးအေ ပၚေလးေလး စားစား ဆက္ဆံတတ္တယ္ ။ကိုယ္႕ကိုယ္ကို အၿမဲ နွိမ္႔ခ်ေနတတ္တယ္ ။သူအေနနဲ႕ ရိုးေပမဲ႔႕ သြားအထင္မေသးပါနဲ႔ သူ႕မွာခ်စ္တဲ ခင္တဲသူေတြ အလြန္ေပါတဲသူပါ ။လမ္းေလဂ်ပိုး လူမိုက္ကအစ လုပ္ငန္းရွင္ႀကီး အထိ သူ႕ကိုခင္ႀကတယ္ ။ အေရးအေႀကာင္းဆို ကူညီဖို့အသင္႔ပဲ ။ၿမင္႕ၿမတ္တဲံ႔ စိတ္သေဘာထား အေပၚ လူတိုင္းက ေနရာေပး ဆက္ဆံႀကတယ္ ။ရန္သူအေပၚမွာေတာင္ေမတၱာထား ေတာ့ ေဘးလူေတြနာမလည္ အားမလိုအား မရ ၿဖစ္တတ္ႀကတယ္။ဒါေပမဲ႔ ရန္သူကိုေမတၱာနဲ ႕ အဆံုးမွာ စည္းရံုးနုိင္တဲ႕ သူပါ ။စိတ္သေဘာထား ႀကီးတယ္ မဟုတ္တာ မလုပ္တဲ့သူ။ ဘယ္သူ႕ကိုမဆို တန္ဖို့းထားဆက္ဆံတတ္တယ္။အေၿပာသမားမဟုတ္ဘူး လက္ေတြ႕႔ဆန္တယ္ ။ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းေနခ်င္တဲ႕သူ။ အခ်စ္ေမတၱာ အေပၚ အေလးအနက္ထားတယ္ ။ အခက္အခဲ ကိုရင္ဆိုင္ရရင္ေတာင္ ေမတၱာ ေရွ႔ထားၿပီး ေအာင္ၿမင္မႈကို ရယူတဲ႔သူ ပါ ။ အားလံုးသိပါတယ္ ေအာင္ၿခင္(8)ပါးကို ၿမတ္စြာဘုရားက ေမတၱာနဲ႔ ေအာင္ၿမင္ခဲ႕တာကိုေလ။

အႀကြင္း(4)ဂရုဏာ

ရင္တဲမွာစာနာတတ္တယ္ ၊ ခံစားတတ္တယ္၊ ႀကင္နာတဲ႔စိတ္အၿပည့္ရိွေနတယ္ ။ သိပ္ကို ကိုယ္ခ်င္းစာတတ္တယ္။ ခ်စ္သူခင္သူၿဖစ္ေစ သတၱ၀ါေတြကိုၿဖစ္ေစ ``သနားပါတယ္ေနာ္´´ ဆိုၿပီး စာနာစိတ္နဲ႔ အၿမဲ ကူညီလို့စိတ္ရိွတယ္ ။သနားေအာင္ေၿပာရင္ ဘယ္ေလာက္စိတ္ဆိုးေနပါေစ ခြင္႔လႊတ္တယ္ ။ ဂရုဏာသမားမို့ ရန္သူကိုေတာင္ သနားတတ္တဲသူ ။စိတ္ဆိုးလဲ ခဏပဲ ။ရန္သူကို သူ႔ခမ်ာ ငါ႔ကိုတစ္ခ်ိန္လံုး ရန္လိုေနတာ သနားပါတယ္တဲ႔ေလ။ဒါေပမဲ သူကသူတစ္ပါးအေပၚ ဂရုနာထားသလိုသူ႕အေပၚမွာ ဂရုစိုက္မွ ေက်နပ္တတ္တဲသူ။ သူကိုဂရုမစိုက္ဘူး အေလးမထာဘူး အခ်စ္ေပါ့တယ္လို့ ထင္ရင္ စိတ္ေကာက္ၿပီး ၀ုန္းတိုင္းက်ဲ အရြဲ႔တိုက္တတ္သူ။ ၀မ္းနည္းလြယ္တယ္ တစ္ဇြတ္ထိုူးလုပ္တတ္တယ္ ။ ငါေကာင္းသေလာက္ငါ႔အေပၚမေကာင္းဘူးလို့ စိတ္၀င္ ၀မ္းနည္းသြာၿပီဆိုရင္ အၿမန္ေလးသာ ေခ်ာ႔႕လိုက္ပါ ။လူပံုစံ စတိုင္၊ ဟန္ပန္က အစ ၿပဳမူေၿပာဆိုပံုက မာက်စ္က်စ္ ၊ဘုခြေၿပာ၊ မသနားတတ္တဲ႕ ႀကင္နာစိတ္မရိွတဲ႕ သူလိုအၿပင္ပန္းမွာ ေပၚေနတယ္ ။ တကယ္အတြင္းစိတ္ ရင္ထဲမွာေတာ့ ဂရုဏာ အၿပည့္ရိွတဲသူပါ ဂရုဏာႀကီးတဲ႕ ဟန္ေဆာင္ေနတဲ႕ သူနဲေတာ့ တၿခာစီေပါ့ ။သူ႕သေဘာ သူ႕သဘာ၀ သူ႕မေနာကိုသိတဲ႕ သူေတြကေတာ့ ေလးေလးစားစား နဲ႔ သူ႔အရိပ္ကို ခို၀င္ႀကတယ္ ။ ဦးေဆာင္သူ ၊ဆရာေတြ ၊ သမားေတာ္ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကေတာ့ ကရုဏာရွင္ေတြေပါ့ ။

အႀကြင္း(5)မုဒိတာ။

မုဒိတာကို လက္ကိုင္ထားနိုင္သူမ်ိဳးကေတာ့ ရွားပါးလွပါတယ္ ။သူကေတာ့ ရွားရွားပါးပါးထဲက သူတစ္ေယာက္မို့ လူတစ္ေသာင္းမွာ တစ္ေယာက္ေတြ႕ခဲလွတဲ႕ မုဒိတာ ပြားနိုင္တဲ႕ သူတစ္ေယာက္ေပါ့ ။သူတစ္ပါးေအာင္ၿမင္တာ ၊ခ်မ္းသာႀကြယ္၀တာ ၊ ထြန္းထြန္းေပါက္ေပါက္ၿဖစ္တာ၊နာမည္ႀကီးတာ ၊ေငြရတာ ၊အလုပ္တိုးတတ္တာ ေတြ႕ရင္ ကို္ယ္ကပဲ ဒါေတြကို ခံစားေနရ သလိုလိုနဲ႕ ပိတိၿဖာၿပီး ေဘးကေနႀကည္ႏူးေနတတ္တဲ႕ သူမ်ိဳး ဒီကမၻာမွား ရွားပါတဲသူေပါ့။ မနာလို ၀န္တိုစိတ္ မရိွဘူး အတင္းအဖ်င္းမေၿပာတတ္ဘူး ၊ၿမင့္ၿမတ္တဲ႕ စိတ္ရိွတယ္ ။အရာရာ ရင္ထဲ ခံစားၿပီးမွ လုပ္တတ္ေၿပာတတ္တဲ့သူ ။မွန္ကန္ ၿမင့္ၿမတ္ တဲ႕စိတ္ေႀကာင့္ေအာင္ၿမင္မႈထိတ္တန္းေရာက္တယ္။ ကိုယ္က သူတစ္ပါးကို ေ၀ဖန္တိုက္ခုိက္တာ ၊သူတစ္ပါးကို ငယ္က်ိဳး ငယ္နာ ေဖာ္ၿပီး ဒုကၡေပးတာမ်ိဳးလံုး၀မုန္းတီးတယ္ ။ ကိုယ္ကလဲ မလုပ္ဘူး၊လုပ္ရပ္ေတြကိုလဲ လက္မခံဘူး ။ေရွာင္ရွားတယ္ ။.သူတစ္ပါ း အားနည္ခ်က္အားသာခ်က္ကို ေဖာ္ထုတ္ၿပီး ခ်ီက်ဴးၿပီးေကာင္းတဲ႕ အၿပဳသေဘာေတြကို အႀကံေပးမႈေလးေတြေႀကာင့္ သူ႕ကိုခ်စ္ခင္သူေတြေပါတယ္ ။မနာလို၀န္တိုစိတ္မရိွပဲ သူတစ္ပါးအေပၚ မွ်ေ၀ခံစား တတ္လို့ ႀကီပြားေအာင္ၿမင္မွာ မလြဲပါဘူး ။အရာရာ အေပၚမွာ ရင္ထဲက လိႈက္လႈိက္လဲွလွဲ နဲ႕ ၿဖစ္ထြန္းေစသလို ကိုယ္တိုင္လဲ ေၿဖာင့္ေၿဖာင့္ မွန္ွမွန္နဲ႕အၿမဲႀကိဳးစားေနတဲ႕ ၿမင့္ၿမတ္တဲ့နွလံံုးသား ပိုင္ရွင္တစ္ဦးပါ ။

အႀကြင္း(6)ဥေပကၡာ။

အလြန္ထူးၿခားတဲ႕ ႏွလံုးသားပိုင္ရွင္ေပါ့။ ဘာသိဘာသာ ေအးေအးေဆေဆးပဲ ေနတတ္တယ္ ။ သူုတစ္ပါးကိစၥေတြကိုလဲ ကို္ယ္နဲ႕မဆိုင္ေအာင္ အၿမဲႀကိဳးစာေနတတ္တယ္။ ၀င္ၿပီး စြတ္ဖက္တဲ႕ သဘာ၀ ကင္းတယ္ ။ရန္သူကိုေတာင္ ေဒါသထြက္ၿပီး ရင္မဆိုင္ပဲ မသိသလို့ ကိုယ္႕ကို ရန္လုပ္တာ မဟုတ္သလို့ ခပ္မဆိတ္ေနတတ္တယ္။ ဥေပကၡာၿပဳ ေက်ာခိုင္းေနတတ္တယ္ တည္ႀကည္တည္ၿငိမ္ၿပီး လူးသားအာလံုးကို ကိုယ္စိတ္ကမွန္တယ္ထင္တာလုပ္ေနႀကတာပဲတဲ႕ ။ ဘာ၀င္စြတ္ဖက္စရာလို့လဲဆိုတဲ႕ သေဘာ ထားတတ္တယ္ ။ ကိုယ္႕ကိစၥနဲ႕ ဆိုင္တဲ႕ ၀န္းက်င္အလုပ္ကို စူးစူးစိုက္စိုက္ လုပ္တတ္လို့ ေအာင္ၿမင္ႀကီးပြားႀကပါတယ္ ။ ထူးၿခားခ်က္က အေနေအးၿပီး အရာရာ ကိုမသိဘူးမထင္နဲ႕ ။ အရာရာကို သိတယ္ ေလ့လာတယ္ ။ ပတ္၀န္းက်င္ကို အၿမဲ ေလ့လာေနတယ္ ။ၿဖစ္ေပၚလာတဲ႕ အေႀကာင္ း ဆက္ေတြအေပၚ နားလည္လြန္းလို့ အရာရာကို အၿပစ္မၿမင္ပဲ ေနတတ္တဲ့သူ ။ အခက္အခဲေတြ ၊ ဒုကၡေတြကို သူ႕ဆီမွာ အကူညီေတာင္း ႀကည့္။ ကိုယ္႕ၿပသနာ တစ္ခုကို သူ႕ၿပသနာတစ္ခုလို လႈိုက္လႈိုက္လွဲလွဲ သေဘာထာၿပီး ကူညီမွာေသခ်ာတယ္ ။ကိုယ္နဲ႕ မပတ္သက္သမွ် ၀င္မပါဘူး။ ကိုယ္နဲ မိတ္ဆက္မေပးသမွ် မည္မွ်မ်က္မွန္း တန္းေန ပါေစ ၿပံဳးၿပႏႈတ္ဆက္မွာမဟုတ္ဘူး ။ ယဥ္ေက်းတယ္ သိမ္ေမြ႔တယ္ ၊ အေရႀကံဳလာရင္ တကယ္ အားထား ရတယ္ ။ အကယ္ကို အၿမင္ႀကည္လင္တဲ႔ သူေတြေပါ့ ။တစ္ေန႔မွာသူဟာ ဘာသာ သာသနာအတြက္ တန္ဖိုးရိွတဲ႔ လူတစ္ေယာက္ ၿဖစ္နိုင္သူ ေတြ လို့ ေရွးပညာရိွေတြက ဆိုပါတယ္ ။

Writer : စံဇာဏီဘို

Source : www.barlarlar.com

ျမန္မာ့ႀကိဳးဆြဲရုပ္ေသး

ကမၻာေပၚမွာ ႐ုပ္ေသးအမ်ဳိးမ်ိဳးေပၚထြန္းခဲ့ပါတယ္။ ႏိုင္ငံတကာမွာ သူ႔ႏိုင္ငံနဲ႔ သူ႔႐ုပ္ေသးဆိုသလို အ႐ုပ္ေလးေတြကို စြဲလမ္းႏွစ္သက္ခဲ့ၾကပါတယ္။ တကယ္ေတာ့လဲ လူေတြက်င္လည္လႈပ္ရွားခဲ့ၾကတဲ့ လူ႕ဇာတ္လမ္းေတြကို အ႐ုပ္ေလးေတြက ထင္ဟပ္ေပၚလြင္ေအာင္ သ႐ုပ္ေဆာင္ႏုိင္ၾကပါတယ္။ လူ႔ဇာတ္လမ္းေတြကို လူကိုယ္တိုင္ သ႐ုပ္ေဆာင္ခ်က္ေကာင္းသလို အ႐ုပ္ေလးေတြရဲ႕ သ႐ုပ္ေဆာင္ခ်က္ကလဲ မနိမ့္က်ခဲ့ပါဘူး။ ျမန္မာ့သဘင္ပညာမွာ လူကရင္ အ႐ုပ္နဲ႔တူေအာင္ ကရသလို အ႐ုပ္ကရင္လဲ လူနဲ႔တူေအာင္က ၾကရပါတယ္။ ဒါကိုၾကည့္ရင္ အ႐ုပ္ေလးေတြရဲ႕ ပညာအစြမ္းကမနည္းပါဘူး။

ကမၻာ့႐ုပ္ေသးေလာကမွာ ႐ုပ္ေသး ေလးမ်ဳိးရွိတယ္လို႔ အၾကမ္းဖ်င္းေျပာလို႔ရပါတယ္။

၁။ လက္လွ်ဳိၿပီး ကရတဲ့ ႐ုပ္ေသး
၂။ ႀကိဳးဆြဲ႐ုပ္ေသး
၃။ တုတ္ေခ်ာင္းလွ်ဳိၿပီး ကရတဲ့႐ုပ္ေသး

၄။ပိတ္ကားေပၚအ႐ုပ္ထင္ေအာင္ ေနာက္မွမီးထိုးၿပီးကရတဲ့အရိပ္ျပ႐ုပ္ေသးတို႔ျဖစ္ပါတယ္။

 ျမန္မာ့႐ုပ္ေသးဟာ ႀကိဳးဆြဲကရတဲ့ အ႐ုပ္မ်ဳိးျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာ့႐ုပ္ေသးမွာ အ႐ုပ္ေပါင္း ၂၈မ်ဳိးရွိတယ္လို႔ သိရပါတယ္။ အဲဒီအ႐ုပ္ေတြကို အမ်ဳိးအစားအလိုက္ ေရ တြက္လိုက္ရင္ ေအာက္ပါအတုိင္း ေတြ႕ရပါတယ္။

၁။ ျဗဟၼာ႐ုပ္               ၁၅။ ဘီလူး႐ုပ္
၂။ သိၾကား႐ုပ္            ၁၆။ ေဇာ္ဂ်ီ႐ုပ္
၃။ သမၼာေဒဝနတ္႐ုပ္     ၁၇။ ကုမၻာန္႐ုပ္
၄။ နတ္ပ်က္႐ုပ္           ၁၈။ ဂဠဳန္႐ုပ္
၅။ မ်က္ႏွာနီ႐ုပ္           ၁၉။ နဂါး႐ုပ္
၆။ မင္းသား႐ုပ္            ၂ဝ။ က်ား႐ုပ္
၇။ မင္းသားႀကီး႐ုပ္       ၂၁။ ဆင္႐ုပ္
၈။ မင္းသမီး႐ုပ္           ၂၂။ ျမင္း႐ုပ္
၉။ လူျပက္႐ုပ္             ၂၃။ ေမ်ာက္႐ုပ္
၁ဝ။ သံခ်ဳိကိုင္႐ုပ္         ၂၄။ အပ်ဳိေတာ္႐ုပ္
၁၁။ ရေသ့႐ုပ္             ၂၅။ ဝန္(အက်ႌစိမ္း)႐ုပ္
၁၂။ အဘိုးႀကီး႐ုပ္        ၂၆။ ဝန္(အက်ႌနီ)႐ုပ္
၁၃။ အဘြားႀကီး႐ုပ္       ၂၇။ ဝန္(အက်ႌနီေဗာင္းမပါ)
၁၄။ သူငယ္ေတာ္႐ုပ္     ၂၈။ ဝန္(အက်ႌစိမ္းေဗာင္းမပါ) ဆိုၿပီး အ႐ုပ္ ၂၈မ်ဳိးတို႔ျဖစ္ပါတယ္။

႐ုပ္ေသး႐ုပ္ေတြကို လိုအပ္သလို အမႈမဲ့ အမွတ္မဲ့ထုလုပ္အသံုးျပဳတာမဟုတ္ဘဲ ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိရွိ က်မ္းဂန္အလာနဲ႔ညီၫြတ္ေအာင္ ထုလုပ္အသံုးျပဳတာျဖစ္ပါတယ္။ ပုဂံအေနာ္ရထာမင္းလက္ထက္က အဘိဓမၼာတရား ေတာ္လာ ဥပါဒါန္႐ုပ္ ၂၄ပါးနဲ႔ ဘူတ ႐ုပ္ ၄ ပါးေပါင္းၿပီး ႐ုပ္ေသး႐ုပ္ စုစုေပါင္း ၂၈႐ုပ္သတ္မွတ္ထားတာလို႔ဆိုပါတယ္။ ဝန္ႀကီးေလးပါးကေတာ့ ဘူတ႐ုပ္ ေလးပါးကို ရည္ရြယ္ထုလုပ္တာလို႔ဆိုပါတယ္။

ဝန္ႀကီး ေလးပါးဆိုတာကေတာ့
ပထဝီဝန္ ႐ုပ္။ အက်ႌစိမ္း၊ ေဘာင္းဘီစိမ္း၊ မ်က္ႏွာျဖဴ
ေတေဇာဝန္႐ုပ္။ အက်ႌနီ၊ ေဘာင္းဘီနီ၊ မ်က္ႏွာနီ
ဝါေယာဝန္႐ုပ္။ အက်ႌနီ (ေဗာငး္ မပါ)ေသွ်ာင္ထံုး ေခါငး္ ေပါင္းျဖဴ၊ မ်က္ႏွာအနီ
အာေပါဝန္႐ုပ္။ အက်ႌစိမ္း(ေဗာင္းမပါ)ေသွ်ာင္ထံုးေခါင္းေပါင္း ျဖဴ တို႔ျဖစ္ပါတယ္။

 အ႐ုပ္ေတြကို ယမေနသားနဲ႔ထုလုပ္ၾကၿပီး ႀကိဳး ၁၇ႀကိဳးတပ္ ပါတယ္။ ဦးေခါင္းမွ ေျခေထာက္ထိ ရွစ္ႀကိဳး ဝဲ၊ ယာ ၁၆ႀကိဳး ကုပ္ႀကိဳးပါ ေပါင္းလိုက္ရင္ အားလံုး ၁၇ႀကိဳးရွိပါတယ္။

၁။ ေခါင္းႀကိဳး              ၆။ ဒူးႀကိဳး
၂။ ပခံုးႀကိဳး                ၇။ ဖေနာင့္ႀကိဳး
၃။ တံေတာင္ဆစ္ႀကိဳး    ၈။ ေျခဖ်ားႀကိဳး
၄။ လက္မ်ားႀကိဳး         ၉။ ကုပ္ႀကိဳး

၅။ ခါးႀကိဳး

ကုပ္ႀကိဳးမွအပ က်န္ရွိတဲ့ ႀကိဳးေတြအားလံုးကို ဝဲႀကိဳး၊ ယာႀကိဳး တပ္ရတဲ့အတြက္ အ႐ုပ္တစ္႐ုပ္ကို ႀကိဳးေပါင္း ၁၇ႀကိဳး တပ္ထား တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ႐ုပ္ေသးစင္မွာ တီးတဲ့ဆုိင္းကိုလဲ အဓိပၸာယ္ရွိရွိ ဖြဲ႕စည္းထားတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ သံုးဆယ့္တစ္ဘံုကို ရည္ရြယ္ၿပီး ဗံု ၃၁လံုးရွိရပါတယ္။ အလယ္ဆုိင္းဝိုင္းထဲမွာ ဗံု ၂၁လံုး၊ တျခားေျခာက္လံုးပတ္ဝိုင္းမွာ ဗံု ေျခာက္လံုး၊ စခြန္႔၊ စည္တို၊ ပတ္ေတာ၊ ပတ္မႀကီး၊ ေပါင္းရင္ ဗံု ၁ဝလံုးရွိတဲ့အတြက္ ဆုိင္းဝိုင္းေရာ အျပင္က ဗံုေတြအားလံုးေပါင္းရင္ ဗံု ၃၁လံုးျဖစ္ပါတယ္။ ဒါက ဘံု ၃၁ဘံုကို ရည္ၫႊန္းတာပါ။ ျမန္မာမင္းေတြလက္ထက္ေတာ္က လူကိုယ္တုိင္ကတဲ့ ဇာတ္သဘင္ကို အနိမ့္သဘင္လို႔ေခၚၿပီး ႀကိဳးဆြဲ႐ုပ္ေသး သဘင္ကို အျမင့္သဘင္လို႔ ေခၚခဲ့ပါတယ္။ လူကတဲ့ အနိမ့္သဘင္ကေတာ့ ေျမဝိုင္းသဘင္အျဖစ္ ကျပရပါတယ္။ အျမင့္ သဘင္လို႔ေခၚတဲ့ ႐ုပ္ေသးသဘင္ကေတာ့ စင္ထိုးၿပီး စင္ျမင့္ေပၚမွာ ကရပါတယ္။

 ႐ုပ္ေသးသဘင္ကို ေရွးကဘယ္လိုကခဲ့ၾကသလဲဆိုတာ အတိအက်မသိရေပမယ့္ အင္းဝေခတ္နဲ႔ ကုန္းေဘာင္ေခတ္ မွာေတာ့ ေတာ္ေတာ္ထြန္းကားလာတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ ကုန္းေဘာင္ေခတ္မွာ လူကိုယ္တုိင္ကတဲ့ ဇာတ္ေတြ ကို ေျမဝိုင္းဇာတ္ အျဖစ္သာ ကၾကရၿပီး ႐ုပ္ေသးသဘင္ကိုေတာ့ ဇာတ္စင္ထိုးကဖို႔ အမိန္႔ေတာ္ထုတ္ျပန္ ခ်ီးျမႇင့္ခဲ့တာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ကစၿပီး အနိမ့္သဘင္နဲ႔ အျမင့္သဘင္ဆိုၿပီး ကြဲျပားလာတာျဖစ္ပါတယ္။ ႐ုပ္ေသးအဖြဲ႕ေတြကို နန္းေတာ္အတြင္းမွာ ကရတဲ့စင္ေတာ္နဲ႔ အမ်ားျပည္သူတို႔ၾကည့္႐ႈရတဲ့ စင္ေတာ္ေတြရွိပါတယ္။ ဘုရင္မင္းျမတ္ ႏွစ္သက္လို႔ေကာက္ယူတဲ့ စင္ေတာ္ေတြ ဟာ နန္းတြင္းစင္ေတာ္ျဖစ္ လာပါတယ္။ အဲဒီစင္ေတြဟာ က်ဳိင္းေတြ၊ သိုင္းေတြ၊ စိုက္ခြင့္ရၾကပါတယ္။

    သိုင္းစိုက္ထူထားတဲ့ ႐ုပ္ေသးစင္ေတြကို လာေရာက္ရမ္းကားသူ မွန္သမွ်ကို ႐ုပ္စံုဆရာက သိုင္းကိုင္ၿပီး ဟန္႔တားႏုိင္ပါတယ္။ နာခံမႈ မရွိရင္ ႐ိုက္ႏွက္ႏွင္ထုတ္ႏုိင္ပါတယ္။ တကယ္လို႔ ဆက္လက္ေစာ္ကားေနမယ္ဆုိရင္ တရားနည္းလမ္း ထံုးတမ္းေတြနဲ႔ အေရးယူခံရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

 

Writer : ေရႊ႐ိုး(မႏၱေလး)

ဗုဒၶဘာသာ (၅) မ်ိဳး

 

ၿမတ္စြာဘုရားက “ေနာင္္အနာဂတ္မွာ ဗုဒၶဘာသာ (၅)မ်ိဳး ကြဲျပားလိမ့္မယ္” ဟု ေဟာေတာ္ မူခဲ့ပါတယ္။ ယေန႔ေခတ္လူေတြဟာ ဘာသာအသိတရား တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ေခါင္းပါးလာၿပီ။ ဘုရားေတာင္ မွ ထိျခင္းငါးပါးနဲ႔ ဦးခ်ရေကာင္းမွန္း မသိၾကေတာ႔ပါဘူး။ ဒီလိုအေျခအေနေတြကို ႀကိဳ၍သိလို ျမတ္စြာ ဘုရားက ေဟာေတာ္ မူခဲ့ပါတယ္။ 

အဲ့ဒီ ဗုဒၶဘာသာ(၅) မ်ိဳးကေတာ့...

 (၁) ကုလဗုဒၶဘာသာ

 (၂) လာဘဗုဒၶဘာသာ

 (၃) ဘယဗုဒၶဘာသာ

 (၄) သဒၶါဓိကဗုဒၶဘာသာ

 (၅) ပညာဓိကဗုဒၶဘာသာ

၁ ။ ကုလဗုဒၶဘာသာ

ကုလ ဗုဒၶဘာသာဆိုတာ ရိုးရာဗုဒၶဘာသာကို ေျပာတာပါ။ မိဘ ဗုဒၶဘာသာမို႔ သားသမီးက ဗုဒၶဘာသာျဖစ္လာ ရတာပါ။ မိဘက ခရစ္ယာန္ဆိုရင္ သားသမီးကလည္း ခရစ္ယာန္။ ဒါကို မိရိုးဖလာ ကုလဗုဒၶဘာသာေပါ့။ မိဘက ဗုဒၶဘာသာမို႔သာ သားသမီးက ဗုဒၶဘာသာျဖစ္လာ ရတာပါ။ ဘုရားရွင္ ဘာလို႔ပြင့္မွန္းလည္း မသိ၊ ဘုရားက ဘာတရား ေဟာမွန္းလည္း မသိ၊ ကိုးကြယ္ေနတဲ့ ျမတ္စြာဘုရား ဘာေၾကာင့္ ကိုးကြယ္ရမွန္းလည္း မသိ။ တရားေတာ္ကို ဘာ ေၾကာင့္ ကိုးကြယ္ရမွန္း မသိ၊ ဘုရားကို ဦးခ်တာ ဘာရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ ဦးခ်မွန္း မသိ၊ ဘာ ေၾကာင့္ ဒီေလာက္ရုိရိုေသေသနဲ႔ အေလးျပဳေနမွန္းကို မသိတာ။ လုပ္ေတာ့ လုပ္ေနတာပဲ။ အသိပညာ ဘာမွ မပါတာ ကုလ ဗုဒၶဘာသာပါ။

၂ ။ လာဘဗုဒၶဘာသာ

လာဘ ဗုဒၶဘာသာဆိုတာ လာဘ္လာဘလိုလို႔ ကိုးကြယ္တဲ့ ဗုဒၶဘာာသာမ်ိဳးကို ဆိုလိုတာပါ။ ဒီဘဝ စီးပြားေရးေလးမ်ား တက္မလားဆိုၿပီးမွ ဘုရားကိုးကြယ္တာမွာ ေရြးၿပီးကိုးကြယ္တယ္။ ဒီဘုရားကို ကိုးကြယ္ရင္ေတာ့ လာဘ္လာဘ ေပါမ်ားတယ္၊ ဟိုဘုရား ကိုးကြယ္ရင္ေတာ့ျဖင့္ စီးပြားေရး တက္တယ္ဆိုၿပီး ေရြးကိုးကြယ္တာ လာဘ ဗုဒၶဘာသာပါ။ ဘုရားကိုးကြယ္မွသာ လာဘ္ေပါမ်ားမယ္ဆိုရင္ ဘုရားမကိုးကြယ္တဲ့ ခရစ္ယာန္ေတြ ဘာလို႔ လာဘ္ရႊင္ေနလဲ။အဓိကက စီးပြားျဖစ္ေနတယ္ဆိုတာ ဘုရားေႀကာင့္ မဟုတ္ပါဘူး။ ကံ၊ ဉာဏ္၊ ဝိရိယ၊ သတၱိ ေၾကာင့္ပါ။ အိမ္ျခံ ဝယ္မယ္/ေရာင္းမယ္။ အိမ္ေန ရာ ေျပာင္းမယ္ဆိုရင္ေတာင္မွ ရက္ရာဇာ၊ ျပႆဒါး ေရြးေနတာေတြ။ ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္ေပၚမွာ ဘုိးေတာ္၊ ဘြားေတာ္ပံုေတြကို တင္ ထားတာေတြ။ ကိုႀကီးေက်ာ္၊ မႏွဲေလး အစရွိတဲ့ နတ္ေတြ ကုိးကြယ္တာေတြ။ ေဗဒင္ေတြ ယံု ၾကည္ၿပီး ယၾတာေတြ ေခ်လိုက္ၾက စသည့္ လာဘ္လာဘမ်ား လိုခ်င္လို႔ ကိုးကြယ္ေနၾကတဲ့ ဗုဒၶဘာသာမ်ားကို လာဘဗုဒၶဘာသာလို႔ ေခၚပါတယ္။

၃ ။ ဘယဗုဒၶဘာသာ

ဘယ ဗုဒၶဘာသာဆိုတာ ေဘးကိုေၾကာက္လို႔ ကိုးကြယ္တာကို ေခၚပါတယ္။ အႏၲရာယ္ကင္း ဖို႔၊ ေဘးရွင္းဖို႔၊ အသက္ရွည္ဖို႔၊ က်န္းမာဖို႔၊ ဒီလိုအေတြးအေခၚေတြနဲ႔ ဘုရားကိုးကြယ္တာကို ဘယ ဗုဒၶဘာသာဟု ေခၚပါသည္။ ဒီဘုရားကို ကိုးကြယ္မွ အသက္ရွည္မည္သာဆိုရင္ ဘုရား မကိုးကြယ္တဲ့ ခရစ္ယာန္၊ အစၥလာမ္ေတြ အသက္ရာေက်ာ္ ရွည္ေနႀကတာ ဘာလို႔ပါလဲ။ဘာမွမသိဘဲ ရမ္းကိုးကြယ္တာ ကုလ ဗုဒဘာသာ၊ လာဘ္လာဘ လိုခ်င္လို႔ ကိုးကြယ္တာကို လာဘ ဗုဒၶဘာသာ။ ေဘးေႀကာက္ၿပီး အကုိးအကြယ္ မွားေနတာ ဘယ ဗုဒၶဘာသာ။ ဒီ ကုလ၊ လာဘ၊ ဘယ ဗုဒၶဘာသာ (၃)မ်ိဳးကို ေအာက္တန္းစားဗုဒၶဘာသာမ်ားဟု ေခၚပါသည္။ ဟိုလူ မပါ။ ဒီလူမပါ။ ဟုိလူ႔ ပသပါတယ္။ ဒီလူ႔ ပသပါတယ္။ လက္ညႈိးထိုး ခြက္လွန္ လုပ္ေနတာ ေတြကို ဘုရားက သူေတာင္းစား ဗုဒၶဘာသာပါတဲ့။ခႏၶာမွာ အသိ၊ ဘာသာေရး အသိဓာတ္ခံနည္းေတာ့ လိမ္စားေနတဲ့သူေတြက လိမ္လို႔အရမ္း ေကာင္းေနပါတယ္။ ဘုရားလည္း ကိုးကြယ္ရေသး၊ တရားလည္း ကိုးကြယ္ရေသး၊ ဆြမ္းဦးကို လည္း ေလာင္းလွဴရေသး၊ သာသနာေတာ္ကိုလည္း ပစၥည္းေလးပါးျဖင့္ လွဴဒါန္းပူေဇာ္ ဆက္ ကပ္ရေသး။ ဘာအတြက္ ဒါေတြ လုပ္ေနရတာလဲ? ဘာအတြက္ သာသနာကို ခ်ီးေျမွာက္ေန တာလဲ? ဘာအတြက္ ေက်ာင္းေဆာက္ ေနတာလဲ? စဥ္းစားပါ။ ေဝဖန္ပါ။ သံုသပ္ပါ။

၄ ။ သဒၶါဓိကဗုဒၶဘာသာ

သဒၵါဓိကဗုဒၶဘာသာဆိုတာ သဒၵါတရားကို အရင္းခံပါတယ္။ သဒၵါတရားဆိုတာ ယံုၾကည္ခ်က္ ပါ။ ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာကို တကယ္သက္ဝင္ ယံုၾကည္တာကို ေခၚပါတယ္။ ယံုၾကည္တဲ့ေန ရာမွာလည္း မွန္မွန္ကန္ကန္ ယံုၾကည္တဲ့ သမၼာသဒၵါနဲ႔၊ မွားမွားယြင္းယြင္း ယံုၾကည္တဲ့ မိစာၦ သဒၵါဆိုၿပီး (၂)မ်ိဳး ရွိပါတယ္။ သမၼာသဒၵါ မွန္မွန္ကန္ကန္ယံုၾကည္ခ်က္ဆိုတာ သစၥာတရားကို သိေတာ္မူတဲ့ ျမတ္စြာဘုုရားဟာ ေဝေနယ် သတၱဝါေတြကို သူသိသကဲ့သုိ႔ ေမတၱာ၊ ဂရုဏာ ေတာ္ အျပည့္နဲ႔ သစၥာေလးခ်က္၏ အနက္ကို ေဟာၾကားေတာ္ မူခဲ့ပါသည္။ ဒီတရားေတာ္ရဲ့ အနက္ေတြကို ပိုင္ပိုင္ႏုိင္ႏုိင္ သိေတာ္မူသြားၾကတဲ့ အရိယာသူေတာ္စင္ႀကီးေတြဟာ နိဗၺာန္ ဝင္စံ သြားၾကပါတယ္။ နိဗၺာန္ဆိုတာ အို ၊ေသ၊ နာ လြတ္ရာပါ။အေသလြတ္ရာ ျပတတ္လို႔ "ျမတ္စြာဘုရားအား ကိုးကြယ္ပါ၏" ဆိုတဲ့ ယံုၾကည္ခ်က္ဟာ မွန္ကန္ေသာ ယံုၾကည္ခ်က္၊ တရားေတာ္ကို ဘာေၾကာင့္ ကိုးကြယ္ရသလဲ?။ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာေတာ္မူခဲ့ေသာ တရားေတာ္ကို ႀကိဳစားအားထုတ္လိုက္လို႔ တရားလမ္းေၾကာင္းအတိုင္း သာ ေလွ်ာက္သြားႏုိင္ရင္ နိဗၺာန္ေရာက္ပါမည္။ ထိုအေသလြတ္ရာသို႔ပို႔ေဆာင္တာ တရားက ပို႔ေဆာင္တာပါ။ ပုဂၢိဳလ္က ပို႔ေဆာင္တာ မဟုတ္ပါဘူး။ ထိုတရားေတြ မကြယ္မေပ်ာက္ ေသး တာ ဘယ္သူ႔ေက်းဇူးပါလဲဆိုရင္ သံဃာေတာ္ေတြရဲ့ ေက်ဇူးပါ။ ဘုရားရွင္ ေဟာေတာ္မူေသာ ဓမၼကၡႏၶာေပါင္း ရွစ္ေသာင္းေလးေထာင္၊ သုတ္ဝိနည္း အဘိဓမၼာတရားေတြကို သံဃာေတာ္ ေတြက ေဆာင္ထားတာပါ။ ပိဋကသံုးပုံကို သံဃာေတာ္ေတြက ေစာင့္ေရွာက္ ထားခဲ့တာပါ။ သံဃာေတာ္ကို ယံုၾကည္မႈ၊ ဒါေတြက ရတနာျမတ္သံုးပါးကို မွန္မွန္ကန္ကန္နဲ႔ ယံုၾကည္ၾကတဲ့ သမၼာသဒၵါ ယံုႀကည္မႈ။ မိစာၦသဒၵါယံုၾကည္မႈက လာဘ္လာဘ ေပါတယ္။ အႏၲရာယ္ ကင္း တယ္ဆိုၿပီး ကိုးကြယ္ ယံုၾကည္ေနတာ မိစာၦသဒၵါ။လာဘ္လာဘ ေပါတယ္ဆိုတဲ့ လာဘဗုဒၶဘာသာ ယံုၾကည္ခ်က္၊ အႏၱရာယ္ကင္းေအာင္ ဆိုၿပီး ဘယ ဗုဒၶဘာသာေတြရဲ့ ယံုၾကည္ခ်က္၊ ဗုဒၶရဲ့ ဂုဏ္ေက်ွဇူးကို ဘာမွနားမလည္ဘဲ သူမ်ားက ဦးတုိက္ေနလို႔သာ ရမ္းဦးတိုက္ရတဲ့ ကုလဗုဒၶဘာသာေတြရဲ့ ယံုၾကည္မႈ၊ ဒါေတြဟာ မိစာၦသဒၶါ ေတြပါ။ အေသလြတ္ရာလမ္းကို ျပတတ္လို႔၊ အေသလြတ္ရာ ပို႔ေဆာင္ႏိုင္ခဲ့လို႔၊ အေသလြတ္ ရာ တရားကိုေဆာင္ ထားႏုိင္လုိ႔ "ရတနာသံုးပါးကို ကုိးကြယ္ပါ၏" ဆိုတဲ့ သမၼာသဒၵါ။ အႏွစ္ သာရ မရွိတာကို မရွိဘူးလို႔ သိပါတယ္၊ အႏွစ္သာရ ရွိတာကိုု ရွိတယ္လို႔ သိပါတယ္၊ မွား တာကို မွားတယ္လို႔ သိတယ္၊ မွန္တာကို မွန္တယ္လို႔ သိတယ္၊ သိတဲ့အျပင္ အမွားလမ္းကို ေရွာင္၊ အမွန္လမ္းကို ေဆာင္တာသည္ သမၼာသဒၵါရွိတဲ့ သဒၵါဓိက ဗုဒၶဘာသာပါ။

၅ ။ ပညာဓိကဗုဒၶဘာသာ

သစၥာတရားကို ေသခ်ာသိတဲ့ ဗုဒၶဘာသာကို ပညာဓိက ဟုေခၚသည္။ ပညာဓိက ဗုဒၶဘာ သာဟာ တရားေတာ္ကို ယံုၾကည္တယ္။ တရားေတာ္ကို ဘယ္လိုယံုၾကည္တာလည္းဆိုေတာ့ ရမ္းယံုၾကည္တာမဟုတ္ဘဲ ခႏၶာအသိနဲ႔ အေသအခ်ာသိၿပီး ယံုတယ္။ ထိုသို႔သိတာကို ပညာ ဟုေခၚပါသည္။ သစၥာေလးပါးကို အေသအခ်ာ ပညာနဲ႔သိတဲ့ ဗုဒၶဘာသာ၊ ျဖစ္ပ်က္မႈေတြကို သိတဲ့ ဗုဒၶဘာသာ၊ ျဖစ္ပ်က္ ျမင္တာ ခႏၶာက ျမင္တာလား? ပညာက ျမင္တာလားဆိုေတာ့ ပညာက ျမင္တာပါ။ ပညာဓိက ဗုဒၶဘာသာပါ။ ဘုရားက မင္းတုိ႔ခႏၶာထဲမွာ ျဖစ္္တာနဲ႔၊ ပ်က္ တာပဲ ရွိတာလို႔ ေဟာခဲ့ပါတယ္။ ဒါကို ကိုယ္တိုင္ သစၥာတရားကို ေသခ်ာသိၿပီး က်င့္ႀကံလိုက္ ေတာ့ ျမင္တယ္။ ကိုယ္တိုင္ျမင္ေတာ့ ယံုၾကည္လာတယ္။ ယံုၾကည္ေတာ့ သဒၵါ၊ ျဖစ္ပ်က္ျမင္ တာက ပညာ။ ထိုေႀကာင့္ သဒၵါနဲ႔ပညာဟာ သြားၿပီး တြဲေန8ပါတယ္။သဒၵါတရား မွန္မွန္ကန္ကန္ျဖင့္သာ ႀကိဳးစားမယ္ဆိုရင္ အပၸါယ္ေလးပါးမွ လြတ္ေျမာက္ႏိုင္ပါ ၏။ ဒို႔မွာ အပၸါယ္မ်ိဳးေစ့ေတြ၊ အပၸါယ္က်ေၾကာင္းကံေတြ လုပ္ထားတာရွိၾကပါတယ္။ ဒါေတြကို ဘယ္သူမွ ဝင္တားလို႔ မရပါဘူး။ သူ႔ကို တားခ်င္ရင္၊ သူ႔ကို အက်ိဳးမေပးေစခ်င္ရင္ ဘာနဲ႔ ျဖတ္ရမလဲဆိုေတာ့ ဉာဏ္နဲ႔ျဖတ္ရမယ္။ ဉာဏ္နဲ႔ျဖတ္လိုက္လို႔ ျဖစ္ပ်က္မဂ္ဆိုက္ေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ မွာ သဒၵါလည္း ပါတယ္၊ ပညာလည္း ပါတယ္။ ဒါသည္ သဒၵါဓိကႏွင့္ ပညာဓိက ဗုဒၶဘာသာ ျဖစ္ပါသည္။ သဒၵါဓိကႏွင့္ ပညာဓိက ဗုဒၶဘာသာဟာ အထက္တန္း ဗုဒၶဘာသာပါ။

 (ဒီဗုဒၶဘာသာ(၅)မ်ိုဳးအေႀကာင္းအား အရွင္ေဇာတိကသာရ(စဥ့္ကူး) ေရးးသားပူေဇာ္ခဲ့သည့္ မိုးကုတ္ၿမိ့ဳ၊ ကုန္းျမင့္သာရပ္၊ ဓမၼရံသီရိပ္သာ၊ ပဓာနနာယက ကမၼဠာနစရိယ နယ္လွည့္ဓမၼ ကထိကဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၷသုနႏၵ ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ ဗုဒၶဘာသာ(၅)မ်ိဳးႏွင့္ သစၥာေလး ပါး တရားေတာ္ စာအုပ္မွ ေကာက္ႏႈတ္ ေဖာ္ျပျခင္း ျဖစ္ပါတယ္)

Writer : ကိုဇာဏီ(ကံမ)

Source : Myanmar Journal

ရႏၱပိုသို႔

 

ၿဗိတိသွ်တို႔ သည္ ဗဒံုမင္းလက္ထက္ ၁၇၉၅ ခုႏွစ္မွစ၍ ဘႀကီးေတာ္နန္းတက္သည့္ ၁၈၁၉ ခုႏွစ္အထိ ႏွစ္ေပါင္း ၂၄ ႏွစ္အတြင္း အိႏိၵယႏိုင္ငံ၏ နယ္ေျမမ်ားျဖစ္သည့္ မိုင္ဆိုး (Mysone)၊ မဒရပ္စ္(Madras)၊ ယူႏိုက္တက္ပေရာ့ဗင္ဆက္ (United Provinces)(ယခု အူတာပရာဒက္ခ်္ျပည္နယ္)အထက္ပိုင္း၊ ဘုံေဘနယ္အတြင္းမွ ဘာ႐ိုဒါ(Baroda) ၊ ၾသရိႆ (Orissa) ၊ ပက္ရွဝါ(Peshwa) ႏွင့္ ရာဇပုတၱန (Rajaputana) တို႔ကို သိမ္းပိုက္ထားခဲ့သည္။ ၁၇ ရာစုမွစ၍ အာရွတိုက္တြင္ ေျခကုပ္ယူကာ နယ္ခ်ဲ႕ခဲ့ေသာ ၿဗိတိသွ်တို႔သည္ ၁၉ ရာစုတြင္ အိႏိၵယႏိုင္ငံ၏ သုံးပုံ ႏွစ္ပုံေက်ာ္ကို ပိုင္ဆိုင္ခဲ့သည္။

ဗဒံုမင္းလက္ထက္တြင္ ရခိုင္စစ္တေကာင္း နယ္စပ္ျပႆနာေႀကာင့္ ၿဗိတိသွ် ျမန္မာဆက္ဆံေရး တင္းမာခဲ့ၿပီး ဘႀကီးေတာ္လက္ထက္တြင္ မဏိပူရ အာသံ အေရးေၾကာင့္ ၿဗိတိသွ်တို႔ႏွင့္ မေျပမလည္ျဖစ္ ခဲ့သည္။ ျမန္မာတို႔ နန္းတင္ထား ခဲ့ေသာ မဏိပူရေစာ္ ဘြား မာဂ်စ္ဆင္းသည္ ၁၈၁၉ ခုႏွစ္တြင္ က်င္းပျပဳ လုပ္ေသာ ဘႀကီးေတာ္၏ ရာဇဘိသိက္သြန္းပြဲသို႔ တက္ေရာက္ျခင္းမရွိခဲ့ေခ်။။ ဘႀကီးေတာ္က ထိုသို႔ပ်က္ကြက္ျခင္း သည္ ျမန္မာ ဘုရင္ အား ေတာ္ လွန္ျခားနားျခင္းဟု ယူဆကာ မဏိပူရသို႔ ျမန္မာ တပ္မ်ားကို ေစလႊတ္ခဲ့သည္။ မာဂ်စ္ဆင္းသည္ ၿဗိတိသွ်ပိုင္ ဆီလဟတ္(Sylhet)ႏွင့္ဆက္စပ္ေနသည့္ ကခ်ာ (Cachar)သို႔ ထြက္ေျပးသြားခဲ့ သည္။ မာဂ်စ္ဆင္း၏တပ္မ်ား ကခ်ာသို႔ ေရာက္ရွိ လာခဲ့သျဖင့္ ကခ်ာေစာ္ဘြား ေဂါဝိႏၵခ်ႏၵရာသည္ ၿဗိတိသွ်တို႔ထံ အကူအညီေတာင္းခံခဲ့သည္။ ၿဗိတိသွ် တို႔က ျမန္မာ တပ္မွဴးအား ကခ်ာကို မတိုက္ခိုက္ ရန္ ေျပာခဲ့ၿပီး ၿဗိတိသွ်အစိုးရသည္ ကခ်ာကို ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ ရန္ ကခ်ာေဒသသို႔ ဝင္ေရာက္ခြင့္ရွိေၾကာင္း ေျပာ ဆိုခဲ့သည္။ ျမန္မာတို႔ကလည္း ၁၈၂၃ ခုႏွစ္ ႏိုဝင္ဘာလတြင္ ဆီလဟတ္ႏွင့္ အာသံနယ္စပ္တစ္ေလွ်ာက္၌ တပ္အင္အားမ်ား အခိုင္အမာခ်ထားခဲ့ သည္။

ၿဗိတိသွ်တို႔သည္ ျမန္မာမ်ားလက္တြင္းသို႔ ကခ်ာနယ္ က်ေရာက္သြားမည္ကို စိုးရိမ္ခဲ့ၾကသည္။ ကခ်ာက်သြားလွ်င္ ဘဂၤလားအေရွ႕ပိုင္းကို ျမန္မာတို႔ အလြယ္တကူတိုက္ခိုက္ႏိုင္မည္ဟု ၿဗိတိသွ်တို႔က ယူဆခဲ့သျဖင့္ ကခ်ာကိုသိမ္းပိုက္ခဲ့ၿပီး အေစာင့္ေရွာက္ခံ နယ္ေျမတစ္ခုအျဖစ္ ေၾကညာခဲ့သည္။ ၁၈၂၃ ခုႏွစ္တြင္ ကခ်ာနယ္အတြင္းသို႔ ျမန္မာတပ္မ်ား ဝင္ေရာက္၍မာဂ်စ္ဆင္း၏တပ္မ်ားကိုတိုက္ခိုက္ရာတြင္ကခ်ာနယ္တြင္ ေရာက္ေနေသာၿဗိတိသွ်တပ္မ်ားႏွင့္ျမန္မာတပ္မ်ား တိုက္ပြဲျဖစ္ပြားခဲ့သည္။ မဏိပူရအေရးသည္ ကခ်ာအေရးသို႔ ကူးေျပာင္းသြားၿပီး ျမန္မာႏွင့္ ၿဗိတိသွ်တို႔ ပဋိပကၡျဖစ္ခဲ့ကာ ၁၈၂၄ ခုႏွစ္ မတ္လ ၅ ရက္တြင္ ဘုရင္ခံခ်ဳပ္ ေလာ့ဒ္အင္းဟတ္ (Lord Amherst) က ျမန္မာႏိုင္ငံႏွင့္ စစ္ျဖစ္ေနၿပီျဖစ္ေၾကာင္း တရားဝင္ေၾကညာခဲ့သည္။ ၿဗိတိသွ်မ်ား၏ အဓိက ရည္ရြယ္ခ်က္သည္ စစ္တေကာင္းမွ စင္ကာပူအထိ ရွည္လ်ားေသာ ပင္လယ္ကမ္း႐ိုးတန္းကို ပိုင္ဆိုင္လိုျခင္းျဖစ္သျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံကို တိုက္ခိုက္ရန္ ၾကံရြယ္ထားၿပီးျဖစ္သည္။

ၿဗိတိသွ်စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ဆာအာခ်ီေဘာကင္းဘဲသည္ စစ္သည္အင္အား ၁၁၅ဝဝ ကိုဦးေဆာင္လ်က္ ရန္ကုန္ သို႔ ေရေၾကာင္းမွခ်ီတက္လာခဲ့သည္။ ၿဗိတိသွ်ေရေၾကာင္း ခ်ီတပ္မ်ားသည္ မာန္ေအာင္ကြၽန္း၊ ေမာ္တင္စြန္းႏွင့္ ဟိုင္းႀကီးကြၽန္း တို႔ကို သိမ္းပိုက္ခဲ့ၾကသည္။ မဟာဗႏၶဳလသည္ စစ္တေကာင္း၊ ပန္းဝါအေရာက္ တိုက္ခိုက္ေအာင္ျမင္ ေသာ္လည္းကုလားတို႔ ၿငိမ္ဝပ္မည္မဟုတ္၊ ပင္လယ္ေရလမ္းသင့္ရာ ဟံသာဝတီ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ကို ထိပါးေႏွာင့္ယွက္ရန္ရွိသည္။ ဟံသာဝတီၿမိဳ႕မွာ ႏွလုံးလက္႐ုံးႏွင့္ျပည့္စုံသူ မွဴးႀကီးမတ္ႀကီးတို႔ ရပ္ေနမွ သင့္ပါမည့္အေၾကာင္း ဘႀကီးေတာ္ ထံ ေလွ်ာက္ထားခဲ့သည္။ (မဟာဗႏၶဳလသည္ အဂၤလိပ္မ်ားကို ကုလားဟု ရည္ညႊန္းခဲ့သည္။) ဘႀကီးေတာ္သည္ စစ္သူႀကီး မဟာဗႏၶဳလ၏ ေလွ်ာက္ထားခ်က္အတိုင္း ဝန္ႀကီး သတိုးမင္း ႀကီးမဟာမင္းေခါင္ႏွင့္ ဝန္ႀကီး သတိုးမဟာေသနာပတိတို႔ကို ၁၈၂၄ ခုႏွစ္ ေမ ၇ ရက္တြင္ ရန္ကုန္သို႔ စုန္ဆင္းေစခဲ့သည္။ ၁၈၂၄ ခုႏွစ္ ေမ ၁ဝ ရက္တြင္ ၿဗိတိသွ်တပ္မ်ား ရန္ကုန္သို႔ ေရာက္ရွိလာေသာ အခါ ျမန္မာတို႔ဘက္မွအင္အားသည္ ၿမိဳ႕ေစာင့္တပ္မွ်သာရွိသျဖင့္ ၿမိဳ႕တြင္းမွ ဆုတ္ေပး ခဲ့ရသည္။ ထို႔ေနာက္ ျမန္မာတပ္မ်ား သည္ ၾကည့္ျမင္တိုင္တြင္ ခံတပ္အခိုင္အမာ ေဆာက္လုပ္ကာ စစ္ျပင္ခဲ့ၾကသည္။ စစ္သူႀကီး မဟာဗႏၶဳလသည္ အေရးမလွ ျဖစ္ေနေသာ ရန္ကုန္စစ္မ်က္ႏွာသို႔ တပ္မ်ားကိုကြပ္ကဲ၍ ႐ုတ္ျခည္း ေရာက္ရွိလာခဲ့ ခ်ိန္တြင္ ျမန္မာတပ္မ်ားႏွင့္ အဂၤလိပ္တပ္မ်ား တိုက္ပြဲျပင္းထန္စြာ ျဖစ္ပြားခဲ့သည္။ ျမန္မာတပ္မ်ား၏ စစ္ခ်ီ၊ စစ္တက္၊ တိုက္ခိုက္မႈနည္းဗ်ဴဟာမ်ားသည္ အဆင့္မနိမ့္ေသာ္လည္း ၿဗိတိသွ်တို႔၏ လက္နက္ႏွင့္ ျမန္မာတပ္မ်ားကိုင္ေဆာင္ေသာ လက္နက္မ်ားသည္ မယွဥ္သာ ေအာင္ ကြာျခားေနေသာေၾကာင့္ မဟာဗႏၶဳလသည္ မခုခံႏိုင္ဘဲ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွ ဓႏုျဖဴသို႔ ဆုတ္ေပးခဲ့ရသည္။ မဟာဗႏၶဳလသည္ ဓႏုျဖဴ ခံတပ္တြင္ စစ္သည္မ်ားကိုကြပ္ကဲေနစဥ္ ၁၈၂၅ ခုႏွစ္ ဧၿပီ ၁ ရက္တြင္ က်ဆုံးခဲ့သည္။

မဟာဗႏၶဳလ က်ဆုံးၿပီးသည့္ေနာက္ ျမန္မာတပ္မ်ားသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံအထက္ ပိုင္းသို႔ ဆုတ္ခြာခဲ့ၾကသည္။ ၿဗိတိသွ်တပ္ မ်ားသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံအထက္ပိုင္းသို႔ ၾကည္းေၾကာင္း၊ ေရေၾကာင္းႏွစ္ဖက္ညႇပ္၍ ဆက္လက္ ခ်ီတက္လာၾက ရာ ျမန္မာတပ္မ်ားက ျပည္ၿမိဳ႕အနီးတစ္ဝိုက္မွ ဆီးႀကိဳခုခံၾကသည္။ ၿဗိတိသွ်တို႔က ႏွစ္ဖက္ညႇပ္ကာ တိုက္ခိုက္မႈ မ်ားေၾကာင့္ ျမန္မာ တပ္မ်ားသည္ ျပည္ၿမိဳ႕မွဆုတ္ခြာ၍ ဝက္ထီးကန္မွ ခုခံၾကျပန္သည္။ ဝက္ထီးကန္တိုက္ပြဲတြင္ ၿဗိတိသွ်တို႔ဘက္မွ ဗိုလ္မွဴးႀကီး မက္ဒူးေဝါ အပါအဝင္ အရာရွိငါးေယာက္ႏွင့္ စစ္သည္မ်ား က်ဆုံးခဲ့သည္။ မၾကာမီ ၿဗိတိသွ်မ်ားက အင္အားအလုံး အရင္းျဖင့္ ျပန္လည္တိုက္ခိုက္ခ်ိန္တြင္ ျမန္မာတပ္မ်ား ဆုတ္ခြာခဲ့ရျပန္သည္။ ျပည္ၿမိဳ႕ႏွင့္ ဝက္ထီးကန္ က်သြားၿပီးေနာက္ ျမန္မာ့ တပ္မ်ားသည္ ေျမထဲ၊ မလြန္၊ ပုဂံ၊ ေညာင္ဦး၊ ဆီမီးခုံအစရွိသည့္ ၿမိဳ႕ ရြာမ်ားမွ ခုခံတိုက္ခိုက္ရင္း ဆုတ္ခြာခဲ့ၾကရာ ေနာက္ဆုံးတြင္ ၿဗိတိသွ်တပ္မ်ားသည္ ရၲပိုရြာအထိ ေရာက္ရွိလာခဲ့ၾက သည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ျမန္မာ့လႊတ္ေတာ္သည္ အဂၤလိပ္တို႔ႏွင့္ စစ္ေျပၿငိမ္းစကားဆိုရန္ ဘႀကီးေတာ္အား တိုက္တြန္းခဲ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ေဒါက္တာဂ်က္ဆင္ႏွင့္ ေဒါက္တာ ပ႐ိုက္တို႔ကို ၿဗိတိသွ်တပ္မ်ားထံသို႔ေစလႊတ္၍ စစ္ေျပၿငိမ္းေရး ေဆြးေႏြးေစခဲ့သည္။ ျမန္မာအစိုးရဘက္မွ လယ္ကိုင္းၿမိဳ႕စား ဝန္ႀကီး မင္းႀကီး မဟာမင္းလွေက်ာ္ထင္၊ က်ီဝန္ အတြင္းဝန္မင္း ႀကီး မဟာမင္းလွသီဟသူရတို႔သည္ ၿဗိတိသွ်တို႔ဘက္မွ ဆာအာခ်ီေဘာကင္းဘဲလ္ အပါအဝင္ အျခားအရာရွိမ်ားႏွင့္ ရႏၱပိုရြာတြင္ေတြ႕ဆုံကာ ေနာင္တြင္ ရႏၱပိုစာခ်ဳပ္ဟု ထင္ရွားလာမည့္ စစ္ေျပၿငိမ္းေရးစာခ်ဳပ္ကို ၁၈၂၆ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၂၄ ရက္တြင္ ခ်ဳပ္ဆိုခဲ့ၿပီးေနာက္ အဂၤလိပ္ျမန္မာ ပထမစစ္ပြဲ ၿပီးဆုံးသြားခဲ့သည္။

ရႏၱပိုစာခ်ဳပ္တြင္ အပိုဒ္(၁၁)ပိုဒ္ ပါဝင္ခဲ့ၿပီး ျမန္မာဘုရင္သည္ အာသံကို အစိုးမရသည့္အျပင္ ရခိုင္ကို အဂၤလိပ္မ်ားက သိမ္းယူကာ ေမာ္တင္စြန္းကို နယ္စပ္အျဖစ္ သတ္မွတ္ခဲ့သည္။ တနသၤာရီေဒသတစ္ေလွ်ာက္ကိုလည္း သိမ္းယူလ်က္ သံလြင္ျမစ္ကို အပိုင္းအျခားအျဖစ္ သတ္မွတ္ခဲ့သည္။ ျမန္မာဘုရင္က စစ္ေလ်ာ္ေၾကးအျဖစ္ က်ပ္တစ္ကုေဋ ေပးရန္ စာခ်ဳပ္တြင္ ထည့္သြင္းခ်ဳပ္ဆိုခဲ့သည္။ အဂၤလိပ္တို႔က မိတ္သဟာယစာခ်ဳပ္ဟု ၫႊန္းဆိုသည့္ ရၲပိုစာခ်ဳပ္ကို ျမန္မာ သကၠရာဇ္ ၁၁၈၇ ခုႏွစ္ တေပါင္းလျပည့္ေက်ာ္ ၄ ရက္ (ခရစ္သကၠရာဇ္ ၁၈၂၆ ခု ေဖေဖာ္ဝါရီလ၂၄ ရက္)တြင္ ျမန္မာ ဘက္မွ စစ္သူႀကီး လယ္ကိုင္းၿမိဳ႕စားဝန္ႀကီး မင္းႀကီးမဟာမင္းလွေက်ာ္ထင္၊ က်ီဝန္အတြင္းဝန္မင္းႀကီး မဟာမင္းလွသီဟသူ ႏွင့္ ၿဗိတိသွ်ဘက္မွ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ဆာအာခ်ီေဘာကင္းဘဲ၊ အေရးပိုင္ ေရာဘတ္စင္၊ ေရတပ္ ကပၸတိန္ ရစ္ခ်တ္ဘာ့ခ်္တို႔က ရႏၱပိုရြာတြင္ ခ်ဳပ္ဆိုခဲ့ၾကသည္။ ရၲပိုေက်းရြာတြင္ ခ်ဳပ္ဆိုခဲ့ေသာေၾကာင့္ ရၲပိုစာခ်ဳပ္ဟု ထင္ရွားခဲ့သည့္ စာခ်ဳပ္သည္ ျမန္မာတို႔အေပၚ ႏိုင္လိုမင္းထက္ခ်ဳပ္ဆိုခဲ့သည့္ စာခ်ဳပ္သာျဖစ္ခဲ့ၿပီး ျမန္မာ့သမိုင္းတြင္ ျပည္ပက်ဴးေက်ာ္သူထံ ပထမဆုံး အေလွ်ာ့ေပးခဲ့ရကာ မိမိပိုင္နယ္ေျမမ်ား စြန္႔လႊတ္ခဲ့ရသည့္ စာခ်ဳပ္ျဖစ္ခဲ့သည္။ ၿဗိတိသွ်မ်ားသည္ ရႏၱပိုစာခ်ဳပ္ကို အေဆာတလ်င္ ေရးသားခ်ဳပ္ဆိုခဲ့သျဖင့္ ျပည့္စုံမႈမရွိျဖစ္ကာ နယ္စပ္ေရးရာကိစၥ မ်ားကို မေျဖရွင္းႏိုင္ခဲ့ပါေခ်။

  xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

 ရႏၱပိုေက်းရြာသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံအထက္ပိုင္း အင္းဝၿမိဳ ႕ေဟာင္း၏ ေတာင္ဘက္မိုင္ ၄ဝ၊ ျမင္းၿခံၿမိဳ႕မွ အထက္ ေျခာက္မိုင္အကြာ ဧရာဝတီျမစ္ကမ္းေပၚတြင္ တည္ရွိၿပီး ျမင္းၿခံၿမိဳ႕မွ ကားျဖင့္သြားႏိုင္သကဲ့သို႔ ဧရာ ဝတီျမစ္အတြင္းမွ ေလွ၊ သေဘၤာျဖင့္လည္း သြားေရာက္ႏိုင္သည္။ မႏၱေလးမွ ဧရာဝတီျမစ္ေၾကာင္းအတိုင္း စုန္ဆင္း လာလွ်င္ ေျမာင္ၿမိဳ႕ႏွင့္ ဆီမီးခုံရြာကို ေက်ာ္လာလွ်င္ ရႏၱပိုရြာသို႔ ေရာက္ရွိသည္။ ဆီမီးခုံႏွင့္ ရႏၱပိုတို႔သည္ ဧရာဝတီျဖစ္၏ အေရွ႕ဘက္ကမ္းတြင္ တည္ရွိေနၾက သည္။ ရႏၱပိုေက်းရြာတြင္ ေျမအိုးထုတ္လုပ္မႈ လုပ္ငန္း ကို ျမန္မာဘုရင္မ်ားလက္ထက္မွ စတင္လုပ္ေဆာင္ ခဲ့ၿပီး ေခတ္အဆက္ဆက္ ႐ိုးရာလက္မႈ ပညာရပ္ တစ္ခုအျဖစ္ လုပ္ကိုင္ေနၾကသည္မွာ ယေန႔တိုင္ ျဖစ္ သည္။ ရၲပိုေက်းရြာ အိုးထုတ္လုပ္ျဖန္႔ျဖဴးမႈ လုပ္ငန္း သည္ ၂ဝ၁ဝ ျပည့္ႏွစ္ေနာက္ပိုင္းတြင္ မ်ားစြာတြင္ က်ယ္လာခဲ့ကာ ယခင္က မႏၱေလးႏွင့္ ျမင္း ၿခံၿမိဳ႕မ်ားသို႔သာ တင္ပို႔ေနရာမွ ျမန္မာတစ္ႏိုင္ငံလံုးသို႔ တင္ပို႔လာခဲ့ရသည္။ ၂ဝ၁၁ ခုႏွစ္ ေနာက္ပိုင္းမွစ၍ ဧရာဝတီျမစ္ေၾကာင္းအတိုင္း မႏၱေလးႏွင့္ ပုဂံအၾကား သြားလာၾကေသာ ကၻာလွည့္ခရီးသြားမ်ားသည္ ရႏၱပို တြင္ ခရီးတစ္ေထာက္ ဝင္ေရာက္ရပ္နားကာ အိုးလုပ္ငန္းကို ေလ့လာၾကသည္။ ရႏၱပိုရြာ သည္ ေတာင္ရြာႏွင့္ ေျမာက္ရြာဟူ၍ ႏွစ္ပိုင္းရွိကာ တစ္ရြာလွ်င္ အိမ္ေျခ ၃ဝဝ ဝန္းက်င္စီ ရွိၾကသည္။ ေတာင္ရြာ တြင္ ေတာင္သူ လုပ္ငန္းကို အမ်ားဆုံးလုပ္ကိုင္ၾကၿပီး ေျမာက္ရြာတြင္ ေျမထည္အႏုပညာ အိုးလုပ္ငန္းကို အဓိက လုပ္ကိုင္ၾက သည္။

အိုးလုပ္ငန္းရွင္မ်ားသည္ အိုးလုပ္မည့္ရႊံ႕ေျမကို ဧရာဝတီျမစ္ကမ္း ေညာင္တိုရြာႏွင့္ သဲကို ဂင့္ဂဲရြာမွ ဝယ္ယူၾက သည္။ ေရႀကီးေသာ မိုးတြင္းကာလမ်ားတြင္ အိုးလုပ္ငန္းမ်ား ရပ္နားထားရေလ့ရွိကာ ေျမႏွင့္ သဲမ်ားကို ဝယ္ယူစုေဆာင္း ထားရသည္ဟု ရြာခံမ်ားက ေျပာျပသည္။ အိုးမလုပ္မီ ရႊံ႕ကို သဲႏွင့္ေရာၿပီး တစ္ဦးက ေျခနင္းစက္ကို လွည့္ေပးရၿပီး က်န္တစ္ဦးက အိုးပံုေဖာ္ရသည္။ ပုံေပၚသြားသည့္အိုးမ်ားကို ရႊံ႕သားေျခာက္သြားေစရန္ ေန႔တစ္ဝက္ခန္႔ ေနလွန္းရသည္။ ၿပီးမွ အိုးကို အလွပန္း႐ိုက္ကာ ႏွစ္ရက္ခန္႔ ထပ္မံေနလွန္းၿပီး မီးဖုတ္ရသည္။ အိုးဖုတ္ရန္ ေကာက္႐ိုးႏွင့္ သစ္ရြက္ေျခာက္မ်ားေပၚတြင္ ထင္းေျခာက္မ်ားခင္းကာ အေပၚတြင္ ေနလွန္းထားၿပီးေသာအိုးမ်ားကို စက္ဝိုင္းပုံ အထပ္လိုက္စီရသည္။ အိုးမ်ားေပၚတြင္ ေကာက္႐ိုးမ်ားထပ္အုပ္ကာ မီးအျပင္မထြက္ေစရန္ လႊစာမႈန္႔၊ ေရဆြတ္ထားေသာျပာႏွင့္ သဲတုိ႔ျဖင့္ ဖံုးအုပ္ေပးရသည္။ ထို႔ေနာက္ ဖိုပတ္ပတ္လည္တြင္ အေပါက္မ်ားေဖာက္ၿပီး မီး႐ိႈ႕သည္။ မီးက အတြင္းရွိ ထင္းႏွင့္ ေကာက္႐ိုးမ်ားကို ေလာင္ကြၽမ္းကာ အျပင္သုိ႔ ထြက္မလာေတာ့ေခ်။ မီးဖုတ္ၿပီးလွ်င္ အိုးမ်ားကိုေဖာ္ရၿပီး ရႏၱပိုရြာတြင္ အိုးတစ္လံုးလွ်င္ က်ပ္ ၄၅ဝ ေပးရသည္။ ရႏၱပိုေက်းရြာသည္ အိုးလုပ္ငန္းေၾကာင့္ လူသိမ်ားသကဲ့သို႔ ျမန္မာတို႔ အဂၤလိပ္ကို စစ္႐ႈံးခဲ့ရၿပီး ရခိုင္၊ တနသၤာရီႏွင့္ မဏိပူရတို႔ကို စြန္႔လႊတ္ခဲ့ရသည့္ သမိုင္းဝင္စာခ်ဳပ္ကို ခ်ဳပ္ဆိုခဲ့သည့္ေနရာအျဖစ္လည္း ထင္ရွားသည္။ ကမၻာလွည့္ခရီးသည္ မ်ားသည္ ရႏၱပိုသို႔ ေရလမ္းခရီးမွ လာေရာက္ၾကကာ ရၲပိုတြင္ စစ္႐ႈံးစာခ်ဳပ္အမွတ္တရ စိုက္ထူထားေသာေက်ာက္တိုင္ကို ၾကည့္႐ႈေလ့ရွိၾကသည္။

ကိုးကား
အဂၤလိပ္ျမန္မာစစ္သမိုင္း (နတ္ေမာက္ ဘုန္းေက်ာ္)
ရႏၱပိုစာခ်ဳပ္
DMHC သင္တန္းမွတ္စုမ်ား

Writer : ေမာင္သာ(ေရွးေဟာင္းသုေတသန)

Source :ေၾကးမံႈသတင္းစာ

 

 

ဦးပိန္တံတား နဲ႔ ငွက္ေလွသမား

 

ဦးပိန္တံတားကုိ ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၂၁၁ ခုႏွစ္ ခရစ္သကၠရာဇ္ ၁၈၄၉ ခုႏွစ္ ပုဂံမင္းလက္ထက္က ၿမိဳ႕စာေရး ဦးပိန္ဦးေဆာင္ကာ အင္း၀နန္းေတာ္ရွိ အေဆာက္အဦးမ်ားကုိ ၿဖိဳဖ်က္ရာမွ ရရွိလာေသာ ကၽြန္းတုိင္မ်ားျဖင့္ တည္ေဆာက္ခဲ့ၿပီး ႏွစ္ေပါင္း ၁၆၀ ေက်ာ္အထိ သက္တမ္းရွည္ခဲ့သည့္ တံတားႀကီးတစ္စင္းလည္းျဖစ္သည္။

အဆုိပါ ဦးပိန္တံတားႀကီးအား ဇရပ္အခန္းတုိင္မ်ားအပါအ၀င္ ကၽြန္းတုိင္ေပါင္း ၁၀၈၆ တုိင္၊ အရွည္ေပ ၃၉၆၇ ေပ၊ အခန္းေပါင္း ၄၄၇ ခန္းပါ၀င္ၿပီး ကမၻာ့အရွည္ဆံုး ေရွးေဟာင္းအေမြအႏွစ္ကၽြန္းသစ္တံတားအျဖစ္ ကမၻာေက်ာ္ေနခဲ့သည္မွာ ယေန႔အခ်ိန္ထိပင္ျဖစ္သည္။

                    xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

 

က် ေနက မ်က္ႏွာတည့္တည့္၊ ေခၽြးေတြက စြတ္က်ယ္အေပၚပုိင္းထိ စုိစုိရႊဲရႊဲ၊ ညာေျခတစ္ဖက္ ေရွ႕တုိးထားၿပီး ဘယ္ညာ လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႔ ၿပိဳင္တူေလွာ္ေခတ္ေနတဲ့ ငွက္ေလွေလွာ္သမားတစ္ဦး သူ႔နာမည္က ငွက္ေလွသမား ကုိစုိး၀င္း။ ဟုတ္ပါတယ္၊ သူက ေတာင္သမန္အင္းလို႔ လူသိမ်ားတဲ့ အင္းႀကီးထဲမွာ ငွက္ေလွတစ္စီးနဲ႔ ေလွာ္ေခတ္ ရင္း ၀မ္းေရးကုိ ေျဖရွင္းေနတဲ့ သူတစ္ေယာက္။ “အလုပ္ေတြ အမ်ားႀကီးရွိတယ္၊ ကၽြန္ေတာ္ဆုိ ေရတြင္းတူးလုပ္ငန္းကုိ ကၽြမ္းကၽြမ္းက်င္က်င္ကုိ လုပ္ တတ္တယ္၊ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ ဒီအလုပ္ကုိ မစြန္႔လႊတ္ႏိုင္ဘူး၊ ဘာလို႔လဲလို႔ေမးရင္ ကမၻာမွာနာမည္ေက်ာ္တဲ့ ဦးပိန္တံတား သူတို႔ေတြ ငါ့တို႔ ျမန္မာျပည္ကအလွကုိ ခံစားလို႔ရေအာင္ေနာက္ ဒါမ်ဳိး ငါတို႔ဆီမွာပဲ ရွိတယ္ကြလို႔ သူတုိ႔ သိေအာင္ ျပရတဲ့ အလုပ္မုိ႔လို႔ပဲ” လို႔ ကုိစုိး၀င္းက သူရဲ႕ ခံစားခ်က္ကုိ ေျပာပါတယ္။

ငွက္ေလွသမားေတြ၊ အတိအက်ေျပာရရင္ ေတာင္သမန္အင္း ငွက္ေလွသမားေတြဘ၀က တျခား ငွက္ ေလွသမားေတြလို ပုိက္ဆံရၿပီးေရာ ခရီးသည္သြားခ်င္တဲ့ေနရာ ေရာက္ရင္ၿပီးေရာ ဆုိတာတစ္ခုထဲတင္မ ဟုတ္၊ သူတုိ႔ေတြ အမ်ားစု ေလွာ္ေခတ္ ပီးလိုက္ပုိ႔ရတာ အေနာက္ႏိုင္ငံက လူေတြ၊ အိမ္နီးခ်င္းက လူေတြ ဒါေပမယ့္ ေသခ်ာတာတစ္ခုက ကုိယ့္ႏိုင္ငံတြင္းက လူေတြ မဟုတ္၊ ဒါကပဲ သူတုိ႔အတြက္ ဂုဏ္ယူစရာ၊ တျခားဘယ္ႏိုင္ငံ မွာမွ မရွိတဲ့ ကၽြန္းတုိင္ေပါင္း ၁၀၈၆ တုိင္နဲ႔ ႏွစ္ ၁၀၀ ေက်ာ္သက္ တမ္းရွိေနတဲ့ ဦးပိန္တံတား ၊ ဒီတံတားႀကီးကုိ လာၿပီး အထူးအဆန္းသဖြယ္လာေလ့လာၾကတယ္၊ လာမွတ္တမ္းတင္ၾကတယ္၊ လာၿပီး သဘာ၀အရသာကုိ ခံစားၾက တဲ့ တုိင္းတပါးသားေတြကုိ လိုက္ပုိ႔ေဆာင္ရတာ ၾကည္ႏူးတယ္၊ ဦးပိန္တံတားႀကီး ပုိင္ဆုိင္ ရတာကုိ သူတို႔ေတြ ေပ်ာ္တယ္၊ ေနာက္ဆံုး မႏၱေလးသားျဖစ္ရတာကုိ သူတို႔ေတြ ဂုဏ္ယူၾကတယ္။ တံတားႀကီးရဲ႕ ေက်းဇူးကလည္း သူတုိ႔အတြက္ မေသးလွ၊ တံတားႀကီးကုိ မွီခိုၿပီး တစ္ေန႔စာ ၀မ္းေရး ေတြကုိ ေျဖရွင္းသူေတြက အမ်ားသား၊ ငါးဖမ္းၾက တဲ့ ေရလုပ္သားေတြ၊ တံတားႀကီးအနီးက စားေသာက္ဆုိင္ ေတြ၊ တံတားေပၚက လက္တင္ေစ်းသည္ေတြ၊ တံတားႀကီး ပတ္ခ်ာ လည္မွာရွိေနတဲ့ ႏိုင္ငံျခားသားအႀကိဳက္ ျမန္ မာ့လက္မႈပစၥည္းဆုိင္ေတြ၊ ေနာက္ဆံုး သူတုိ႔ ေတာင္သမန္ ငွက္ေလွ သမားေတြ ကုိယ္တုိင္လဲ မွီခိုေနရတာပါ။

“ေတာင္သမန္ေရာက္ရင္ ပုဇြန္ေၾကာ္စားမယ္”၊ “ဦးပိန္သြားၿပီး အုန္းေရေသာက္ရေအာင္’’ ၊ “အေၾကာ္စံု ပူပူေလး တစ္ ပြဲေလာက္ ေပးပါအုန္း” ဒီအသံေလးေတြက မႏၱေလးသားေတြ မႏၱေလးကုိလာလည္ၾကတဲ့ သူေတြ ၾကားမွာ ေျပာဖူးတဲ့ ၾကားဖူးတဲ့ စကားေတြဆုိတာ အမွန္ေပ့ါ။ 

“ငွက္ေလွေလွာ္သမားတစ္ေယာက္ျဖစ္ဖို႔ဆုိတာ တကယ္က မလြယ္ပါဘူး၊ သာမာန္ေလွသမားထပ္ေပ့ါ ေလ၊ ဟန္ခ်က္ညီမႈ၊ အခ်ဳိး က်က် ခတ္တတ္မႈ ဒါေတြက အဓိက လုိအပ္တယ္၊ တကယ္ ငွက္ေလွခတ္တတ္ တဲ့ သူတစ္ေယာက္ ခတ္တာကုိ ၾကည့္တာနဲ႔ သိသာတယ္၊ တကယ္ ဆရာသမားနဲ႔ က်က်နန သင္ထားတဲ့ သူေတြ ခတ္တဲ့ပံုစံက က်နတယ္ လွတယ္ေပ့ါ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔လို ငွက္ေလွသမားေတြက တင္စားတယ္ က တယ္ လို႔” လို႔လည္း ကုိစုိး၀င္းက ငွက္ေလွေလွာ္ခတ္မႈကုိ ေျပာျပန္ပါတယ္။ ငွက္ေလွဆုိတာ သာမာန္ေလွလိုမဟုတ္ပဲ ေနာက္ေလျမီးမွာ အေတာင္အလက္နဲ႔ ပံုစံထြင္းထားတာကုိ ေခၚတာတစ္ခုထဲ မဟုတ္ပါဘူး၊ ေလွာ္တက္ႏွစ္ခုကုိ ရင္ညႊန္႔ေနရာစံုမွတ္မွာ ထားၿပီး ဟန္ခ်က္ညီညီနဲ႔ ေလွာ္ ေခတ္ရတာမ်ဳိးပါ၊ ေလွာ္ေခတ္သူရဲ႕ သန္ရာ ေျခတစ္ေခ်ာင္းကုိ ေရွ႕တစ္လွမ္းတုိး အားယူတဲ့ဟန္နဲ႔လက္ဘယ္ညာအားထည့္မႈ ေပါင္းစပ္ၿပီး ေလွာ္ခတ္ရတာပါ။ 

            xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

“တျခားေလွာ္တဲ့သူေတြေတာ့ မသိဘူး ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ ဂုဏ္ယူတဲ့ဗ်ာ၊ ဒီတံတားႀကီးရဲ႕ ထူးဆန္းမႈ၊ ၿပီး ေတာ့ တံတားေနာက္ခံနဲ႔ ေန၀င္ေနထြက္အလ ွဒါေတြကုိ ႏိုင္ငံတကာလူေတြက တကယ္ႀကိဳက္တာေနာ္၊ တခ်ဳိ႕ ေတြ သိရင္သိလိမ့္မယ္ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔က သူတုိ႔နဲ႔အနီးကပ္ငွက္ေလွာ္ရင္း လိုက္ရတာဆုိေတာ့ သိသာ တယ္၊ တစ္ခါခါ ျပန္ျပန္ေျပာတယ္ သူတို႔က ဒီေန၀င္အလွကုိ သူတို႔ ဘယ္မွာမွ မေတြ႕ဘူးဖူးလို႔၊ အဲဒါေၾကာင့္ လည္း ႏိုင္ငံတကာက လူေတြက မႏၱေလးေရာက္ရင္ ဦးပိန္ကုိ မလာမျဖစ္လာၾကတာ၊ က်န္တာေတြက ေနာက္မွ သြားၾကတာ ဦးပိန္ကေတာ့ ေရာက္ေရာက္ခ်င္းကို လာၾကတာ” လို႔လည္း ကုိစုိး၀င္းက ေျပာတယ္။

မႏၱေလးေရာက္ရင္ မဟာျမတ္မုနိဘုရားႀကီး ဖူးေျမွာ္ဖို႔၊ မႏၱေလးေတာင္ႀကီး ဦးခုိက္ဖုိ႔၊ ေျမြႀကီးႏွစ္ေကာင္ နဲ႔ ဓာတ္ပံုရုိက္ဖို႔၊ က်ံဳးေဘးမွာ ေလညွင္းခံဖို႔ေတြထပ္ ပိုတဲ့အရာက ဦးပိန္တံတားက ေန၀င္အလွကုိ ၾကည့္ဖို႔ဆုိ ရင္ ဘယ္သူမွ ျငင္းမယ္မထင္ပါဘူး။ တံတားႀကီးေပၚက နားေနထုိင္ခံုမွာ ထုိင္ရင္း ေတာင္အင္းေျမာက္အင္းက တုိက္ခတ္တဲ့ ေလႏုေအး၊ တံတားေအာက္ေရျပင္ဆီက တက္လာမဲ့ ေရခုိးေရေငြ႔ အေငြ႕အသက္၊ အေနာက္ဘက္ဆီ တျဖည္းျဖည္းတုိး ၀င္ေနတဲ့ ေနလံုး၀ုိင္း၀ုိင္းကုိ လက္ထဲမွာ ကုိင္ထားမိတဲ့ အုန္းေရေလးနဲ႔ လြမ္းမိလြမ္းရာ လြမ္းစရာေလးေတြကုိ သာ ေငးေမာေနခ်င္မိပါတယ္။ ေရလယ္စပ္ကုိ ေရာက္ေနတဲ့ ငွက္ေလွာ္ေလးေပၚက ေလွာ္တက္ႏွစ္ခုကုိ ရင္၀ယ္ပုိက္ထားမိရင္း၊ တဖ်က္ဖ်က္ တလက္လက္နဲ႔ ဓာတ္ပံုရုိက္ေနၾကတဲ့ အေနာက္ႏိုင္ငံက ဧည္သည္မ်ားကုိ ၾကည့္ရင္း ကုိစုိး၀င္း တစ္ေယာက္ ၿပံဳးရံုေလးၿပံဳးကာ တံတားေနာက္ခံနားက ေနမင္းႀကီးကုိသာ ၾကည့္ေနမိပါေတာ့တယ္။

Writer : ေက်ာ္ေ၀မင္း

လြန္ကဲျခင္း သံုးပါး

 
ေလာကနိယာမ သေဘာအရ ဘာမဆို တန္ရင္ေဆး၊ လြန္ရင္ေဘး ျဖစ္စၿမဲပါ။ မိမိရဲ႔ ကေလးေတြကို ျပဳစု ပ်ဳိးေထာင္တဲ့ ေနရာမွာလည္း အတူတူပါ။ ကေလးကို ခ်စ္တာ သဘာ၀လို႔ ဆိုေပမဲ့ အခ်စ္လြန္ကဲသြားရင္၊ အလိုလိုက္လြန္ကဲသြားရင္္ ကေလးအေပၚ ဆိုးက်ဳိးမ်ားစြားျဖစ္ေပၚေစႏိုင္ပါတယ္။

၁။ အခ်စ္လြန္ကဲျခင္း
ကေလး အလြန္ငယ္စဥ္က စလို႔ ကေလးလိုအပ္တာ အားလံုး၀ယ္ေပးတယ္။ စားစရာ၊ ေဆာ့စရာ၊ သြားစရာ၊ အစစအရာအရာ လိုေလေသးမရိွ အားလံုး အဆင္ေျပေအာင္ထားေပးတယ္။ တစ္မိသားစုလံုး က ကေလးကို ဖူးဖူးမုတ္ထားပါတယ္။ ကေလးေတာင္းဆိုသမ်ွ အားလံုး ရေစရမယ္။ အိမ္ေဖၚ ထားရိွတဲ့မိသားစု၊ အလုပ္သမားမ်ားတဲ့ မိသားစု ဆိုပိုဆိုးတတ္ပါတယ္။
ကေလးက ” ေရ” ေအာ္လိုက္ရင္ ေရခြက္နဲ႔ ေရက ေရွ႔မွာ ေရာက္ၿပီးသား၊
မုန္႔တစ္ခုခု ေကြ်းထားတာမွ ဘာမွ မၾကာေသးဘူး၊ ဆာၿပီလား၊ ဘာစားခ်င္လဲလို႔ လူႀကီးေတြက ဆက္တိုက္ေမးေနတတ္တယ္ ။ ကေလးပိုက္ဆာမွာ စိုးလို႔၊ ကေလး မစားတတ္မွာ စိုးလို႔၊ ကေလးစိတ္ ဆိုးမွာစိုးလို႔ ၊ ကေလးငိုမွာစိုးလို႔ ၊ စသည္ျဖင့္ ကေလးကို ျပဳစု အလိုလိုက္လာခဲ့ရာ ကေလးတ ျဖည္းျဖည္း ႀကီးလာေတာ့ တစ္အိမ္သားလံုးရဲ႔ ဗဟို္ ျဖစ္သြားပါတယ္။ အခ်စ္လြန္ေတာ့ အႏွစ္လြန္ေတာ့တာေပါ႔၊ ကေလးက ကိုယ္ကိုကိုပဲ သိေတာ့တယ္။ အတၱႀကီးတယ္။ စိတ္ဆိုးလြယ္တယ္။ တစ္ခုခုလိုခ်င္ရင္ ရကိုရမွ၊ အဲဒါဆို အဲဒါမွ၊ ဗူးဆိုဖရံုးမသီးေတာ့ပါ။
ျဖစ္သင့္တာက ကေလးကို အလြန္ အလိုမလိုက္သင့္ပါ။ သုေတသန အဆိုအရ ကေလးက ၀ယ္ေပးပါလို႔ ေတာင္းဆိုတဲ့ ေတာင္းဆိုမူ အားလံုးရဲ႔ ၃၀% အလိုလိုက္ရင္ေတာင္ လံုေလာက္ေနပါၿပီ။ ၅၀% ခန္႔ အလိုလိုက္ရင္ ေတာင္ ေတာ္ေတာ္ မ်ားေနၿပီလို႔ ဆိုပါတယ္။ လိုခ်င္တဲ့ အရာ မရေစတာလည္း ကေလးအတြက္ အလြန္လိုအပ္ေသာ အေတြ႔ အႀကံဳ ျဖစ္ပါတယ္။

၂။ အကာအကြယ္လြန္ကဲျခင္း
ကေလးကို ခ်စ္လြန္းတာ အျပစ္မရိွပါဘူး၊ အကာအကြယ္လြန္သြားရင္ေတာ့ ကေလးႀကီးလာရင္ ကိုယ့္ကိုကို ဘာမွ မကာကြယ္တတ္ေတာ့ဘူး။ ဘယ္သြားသြား မိဘေတြ အေဒၚေတြ ကိုယ္တိုင္ပို႔တယ္။ ဘာလိုလို လူႀကီးေတြပို႔ၿပီး လိုက္၀ယ္ေပးတယ္။ ကေလးႀကီးလာရင္ လမ္းေတာင္မမွတ္တတ္ေတာ့ဘူး ။ ငယ္ငယ္တုန္းက မိဘနဲ႔ ခြဲအိပ္ခိုင္းတာ စိတ္မခ်လို႔ ဆိုတဲ့ ကေလးမ်ားဟာ ဆယ္ေက်ာ္သက္ ေရာက္လာတဲ့ အခါက်ရင္လည္း ကိုယ့္ကိုကို တစ္ေယာက္တည္း မအိပ္ရဲဘူး။ ကေလးနဲနဲ ဖ်ားရင္ တအိမ္သားလံုး ပ်ာယာခတ္ၿပီး အႀကီးႀကီး ကုသပစ္တယ္။ ေနေကာင္းလာရင္ အားေဆးေတြ အမ်ားႀကီး တုိက္ပစ္တယ္။ ပိုးေမြးသလို ေမြးတယ္လို႔ မိဘေတြက ဂုဏ္ယူတတ္ေသးတယ္။ မိဘမ်ားစဥ္းစားၾကည့္ပါ။ ကေလးက တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ လူႀကီးျဖစ္လာမွာပဲ၊ ပိုးေမြးသလိုေမြးေတာ့ ပိုးကေလးတုန္းက ကိစၥမရိွပါ။ ပိုးႀကီးျဖစ္လာတဲ့ အခါက်ရင္ မိဘကေမြးႏိုင္ပါေသးလား။
ျဖစ္သင့္တာက ကေလးကိုယ္တိုင္ လုပ္ကိုင္ႏိုင္တဲ့၊ လုပ္ကိုင္တတ္တဲ့ အရာ အားလံုးကို ကေလးကိုယ္တိုင္ ေပးလုပ္သင့္ပါတယ္။ ကေလး ကိုယ့္ကိုကို အားကိုးတတ္ပါမွ ယံုၾကည္ခ်က္ေတြ တိုးပြားၿပီး ဘ၀ ရင္ဆိုင္ဖို႔ အရည္အခ်င္း ျပည့္စံု ႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။

၃။ ကေလးအေပၚ ေမ်ာ္လင့္ခ်က္ လြန္ကဲျခင္း
ကေလးကို လံုး၀ျဖစ္ေျမာင္ေစခ်င္လြန္းေတာ့ ပန္းခ်ီသင္တန္းဆိုလည္း ပို႔လိုက္တာပဲ၊ စႏၵာယား သင္တန္းဆိုလည္း ပို႔လိုက္တာပဲ၊ တက္လိုက္တဲ့ က်ဴရွင္ေတြ၊ သြားလိုက္တဲ့ သင္တန္းေတြ၊ မိဘမ်ားစဥ္စားၾကည့္ ပါ။ ကေလးေတြ ဘယ္မွာ လာၿပီး ေပ်ာ္ရႊင္တဲ့ ကေလး ဘ၀ ခံစားႏိုင္ေတာ့မလဲ၊ ကေလးျဖစ္ ရံူးတာေပါ႔၊ ေနာင္တစ္မ်ဳိး ရိွေသးတယ္။ ကိုယ္က မေအာင္ျမင္ခဲ့တဲ့ ကိုယ့္ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြကို မိမိ ကေလးေတြကို ေျပာင္းလဲၿပီး အေကာင္အထည္ ေဖၚခုိင္းတာမ်ဳိး၊ မ်က္နာပြင့္တယ္။ ဂုဏ္ရိွတယ္ဆိုၿပီး ၀ါသနာမပါပဲ ေဆးတကၠသိုလ္တို႔၊ အင္ဂ်င္နီယာ တို႔ အတင္းတက္ခိုင္းတာမ်ဳိး၊ ကေလးႀကီးလာရင္ ဟိုဟာျဖစ္ရမယ္။ ဒီဟာ ျဖစ္ရမယ္ နဲ႔ ေမ်ာ္လင္ခ်က္ႀကီးလြန္းရင္ ကေလးအေပၚ ၀န္ပိၿပီး မိမိကိုယ္ကို မိမိ ေပ်ာက္ဆံုးသြားေစႏိုင္ပါတယ္။
ျဖစ္သင့္တာက ကေလးကို ပ်ုဳိးေထာင္တယ္ဆိုတာ ကေလးဘာျဖစ္ရမယ္ဆိုတာမ်ဳိး မဟုတ္ပဲ ကေလး ျဖစ္သင့္တာကို အေကာင္းဆံုးျဖစ္ဖို႔ ပါ၀င္ကူညီ ပံံ့ပိုးျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ပါရမီကို ျဖည့္ဆီးေပးတဲ့ သေဘာပါ။

တိုက္ဆိုင္သူတို႔ အသံုး၀င္ႏိုင္ၾကပါေစ။

Credit: sayar aung ko latt

မဂၤလာဒံုၿမိဳ႕နယ္အတြင္း စီးပြားေရးဇုန္သစ္တည္ေဆာက္ရန္ လ်ာထား

 
မဂၤလာဒံုၿမိဳ႕နယ္အတြင္း စက္မႈဇုန္ႏွင့္ အိမ္ရာ စီမံကိန္းမ်ားပါ၀င္သည့္ စီးပြားေရးဇုန္သစ္
တစ္ခုကို ျပည္ပရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈျဖင့္ ေဆာင္ ရြက္ရန္လ်ာထားေၾကာင္း ေဆာက္လုပ္ေရး၀န္ႀကီးဌာန၊
ၿမိဳ႕ျပႏွင့္ အိမ္ရာဖြံ႕ၿဖိဳးေရးဦးစီးဌာန၏ ၫႊန္ၾကားေရးမႉးခ်ဳပ္ ဦးမင္းထိန္က ဇူလိုင္
ပထမပတ္အတြင္းက ေျပာသည္။
စီမံကိန္းျပဳလုပ္ရန္ လ်ာထားသည့္ေျမ ေနရာကို ယခင္အစိုးရလက္ထက္မ်ားတြင္ တပ္မေတာ္က
သိမ္းဆည္းထားခဲ့ေသာ္လည္း ဦးသိန္းစိန္အစိုးရလက္ထက္တြင္မူ စက္မႈ ဇုန္မ်ားေဖာ္ထုတ္ျခင္း၊
အိမ္ရာစီမံကိန္းႏွင့္ ဖြံ႕ၿဖိဳးေရးလုပ္ငန္းမ်ား လုပ္ေဆာင္ရန္ အတြက္ ၿပီးခဲ့သည့္ ဇန္န၀ါရီ ၁၁ ရက္က
ၿမိဳ႕ျပႏွင့္ အိမ္ရာဖြံ႕ၿဖိဳးေရးဦးစီးဌာနသို႔ လဲႊေျပာင္းေပးခဲ့သည္။
မဂၤလာဒံုၿမိဳ႕နယ္၊ ခေရပင္လမ္းဆံုႏွင့္ ရန္ကုန္ျပည္လမ္းမႀကီး၊ ရန္ကုန္-မႏၲေလး
အမွတ္ ၃ လမ္းမႀကီးအၾကားရွိ ေျမဧကေပါင္း ၇၀၀ ေက်ာ္ေပၚတြင္ စက္မႈဇုန္၊ အိမ္ရာစီမံကိန္း၊
အေ၀းေျပးဘတ္စ္ကားဂိတ္ စသည္မ်ား ႏွင့္ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ားကို အေထာက္ အကူျပဳေသာ
mixed--use complex မ်ားပါ ထည့္သြင္း ေဆာက္လုပ္သြားရန္ရွိေၾကာင္း ဦးမင္းထိန္က
ေျပာသည္။ "အဲဒီေနရာမွာ မဂၤလာဒံုစက္မႈဇံုနယ္ေျမ ရဲ႕ တိုးခ်ဲ႕စီမံကိန္းအေနနဲ႔လည္း
ေဆာင္ရြက္ဖို႔ရွိတယ္။ ပံုၾကမ္းေတြေတာ့ ေရးဆဲြထားပါ တယ္။ စီမံကိန္းေတြကို အပိုင္း
လိုက္ခဲြၿပီး လုပ္သြားဖုိ႔ရွိတယ္။ ညႇိႏႈိင္းတိုင္ပင္ၿပီး အဆင့္လိုက္လုပ္ရမွာျဖစ္လို႔ နည္းနည္းေတာ့
အခ်ိန္ေစာင့္ရဦးမယ္"ဟု ၎ကေျပာသည္။
ၿမိဳ႕ျပႏွင့္ အိမ္ရာဖြံ႕ၿဖိဳးေရးဦးစီးဌာနက ျပည္ပႏွင့္ အက်ဳိးတူပူးေပါင္း ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံသြားရန္
ရည္ရြယ္ထားေသာ္လည္း လက္တဲြ လုပ္ကိုင္မည့္ ကုမၸဏီမ်ားကိုမူ မေရြးခ်ယ္ရေသးေပ။
စီမံကိန္းေရးဆဲြေနသည့္ ကာလ အတြင္း ကုန္က်စရိတ္တန္ဖိုး အေသးစိတ္ကုိလည္း
ခန္႔မွန္းေျပာဆိုရန္ မရေသးေၾကာင္း ၎က ေျပာသည္။
စီမံကိန္း ေဆာက္လုပ္မည့္ေနရာမွာ မဂၤလာဒံုစက္မႈဇုန္၊ ေအာင္မဂၤလာအေ၀းေျပး
ယာဥ္ရပ္နားစခန္းမ်ားႏွင့္ မနီးမေ၀းတြင္ တည္ရွိသည္။ ရန္ကုန္အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ
ေလဆိပ္ႏွင့္လည္း နီးကပ္ေနေသာေၾကာင့္ တည္ေဆာက္ေရးလုပ္ငန္းမ်ား၏ အေဆာက္
အအံုအျမင့္၊ ဒီဇိုင္းမ်ားမွာ ေလေၾကာင္း ပ်ံသန္းမႈကို အေႏွာင့္အယွက္မရွိႏုိင္ေစရန္
သတ္မွတ္ထားသည့္ နည္းဥပေဒပါ ျပ႒ာန္း ခ်က္မ်ားႏွင့္အညီ တြက္ခ်က္ေရးဆဲြထားေၾကာင္း
၎ကေျပာသည္။ "လယ္သမားေတြလည္း ေျမျပင္မွာရွိႏိုင္ တဲ့အတြက္ ေျမျပင္ကြင္းဆင္းၿပီး
သူတို႔နဲ႔ ညႇိႏိႈင္းေပါင္းစပ္ၿပီး လုပ္သြားမွာပါ။ ျပည္ေထာင္စုအဆင့္တင္ျပၿပီး လုပ္မယ္။ ၿပီးရင္ေတာ့
ရန္ကုန္တိုင္းေဒသႀကီးအစိုးရနဲ႔ အေသး စိတ္ ျပန္ညႇိလုပ္ရမယ္"ဟု ၎ကေျပာသည္။
ရန္ကုန္တိုင္းေဒသႀကီးအတြင္း စက္မႈ ဇုန္ေပါင္း ၂၉ ဇုန္ရွိသည့္အနက္ မဂၤလာဒံု စက္မႈဇုန္မွာ
ေလဆိပ္ အေ၀းေျပး၀င္းႏွင့္ နီးကပ္ျခင္း၊ ျမစ္ကူးေခ်ာင္းျခားရန္ မလိုျခင္း စသည့္ သြားလာေရး
လြယ္ကူသည့္ အားသာခ်က္မ်ား ရွိေနသည္။ ၀န္ႀကီးဌာနက ျပည္ပရင္းႏွီးျမႇပ္ႏွံမႈႏွင့္ လုပ္ေဆာင္မည့္ အဆိုပါစီမံကိန္းအတြင္း ျပႆနာတစ္စံုတစ္ရာ မေပၚေပါက္ေစရန္ အတြက္ကိုမူ မူလပိုင္ရွင္
လယ္သမားမ်ား၊ ၎တို႔ထံမွ အဆင့္ဆင့္ လဲႊေျပာင္း၀ယ္ယူ ထားသူမ်ားႏွင့္ ေျပလည္ရန္
ညႇိႏႈိင္းဖို႔လိုအပ္ ေၾကာင္း မဂၤလာဒံုစက္မႈဇုန္မ်ားကို ေဖာ္ထုတ္ လုပ္ကိုင္ေနသည့္ ေဇကမၻာ
ကုမၸဏီဥကၠ႒ ဦးခင္ေရႊက ေျပာသည္။ "အရင္က တပ္သိမ္းေျမေတြကို ျပန္စြန္႔ လႊတ္လိုက္
တယ္လို႔ ၾကားတယ္။ ျဖစ္ေနတာက ေျမေနရာ အကြက္အကြင္းေကာင္းတဲ့ အတြက္
လယ္သမားေတြကလည္း ခြဲခြဲၿပီး ေရာင္းထားတာေတြရွိတယ္။ အစိုးရက စီမံကိန္း
လုပ္ရင္ေတာင္ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ညႇိရမယ့္ အေနအထားရွိတယ္"ဟု ၎ကေျပာသည္။

ကမၻာ့ပထမဦးဆံုး တြင္းထြက္ ေက် ာက္အမ်ဳိးအစားအသစ္ မိုးကုတ္တြင္ ေတြ႕ရွိ

မိုးကုတ္ရတနာနယ္ေျမတြင္ ထြက္ရွိ သည့္ ေက်ာက္အမ်ဳိးအစားတစ္မ်ဳိးကို ကမၻာ့
ပထမဆံုးရွာေဖြေတြ႕ရွိသည့္ ေက်ာက္အျဖစ္ အတည္ျပဳႏုိင္ခဲ့ေၾကာင္း ေက်ာက္မ်က္
ပညာရွင္ဦးေက်ာ္သူက ေျပာသည္။
အေလးခ်ိန္၁ဒသမ၆ကာရက္ရွိၿပီး လိေမၼာ္ နီေရာင္ရွိအဆိုပါေက်ာက္ကို ႏုိင္ငံတကာတြင္းထြက္
အဖဲြ႕အစည္းက ယမန္ႏွစ္ဒီဇင္ ဘာလတြင္ ကမၻာ့ပထမဆံုး ေတြ႕ရွိသည့္ ေက်ာက္အျဖစ္
အတည္ျပဳခဲ့ၿပီး ေက်ာ္သူရြိဳက္ဟု နာမည္သတ္မွတ္ေပးခဲ့ေၾကာင္း ၎က ေျပာသည္။
ႏုိင္ငံတကာတြင္းထြက္မဂၢဇင္းတြင္ ေဖာ္ျပရန္ ေစာင့္ဆိုင္းေနမႈေၾကာင့္ ျပည္တြင္းတြင္
အခ်ိန္အတန္ၾကာ သတင္းမထုတ္ျပန္ခဲ့ျခင္းမရွိခဲ့ေပ။ အဆိုပါေက်ာက္မ်ားကို ၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္ကတည္းကရွာေဖြေတြ႕ရွိခဲ့ေသာ္လည္း ျမန္မာ ႏုိင္ငံတြင္ အတည္ျပဳ
သတ္မွတ္ႏုိင္ရန္ ခက္ခဲ ျခင္းေၾကာင့္ ႏုိင္ငံတကာ ပညာရွင္မ်ားႏွင့္ ပူးေပါင္းေဖာ္ထုတ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။
"ကမၻာမွာအခုမွ ပထမဦးဆံုးစေတြ႕တာ။ ဒီျပင္ ႏိုင္ငံမွာ ဘယ္မွာမွ မေတြ႕ေသးဘူး။
တစ္ပြင့္ပဲရွိေသးတယ္။ ႏိုင္ငံတကာ တြင္းထြက္ အဖဲြ႕အစည္းက အရွားပါးဆံုးသတ္မွတ္
ထားတယ္"ဟု ဦးေက်ာ္သူက ေျပာသည္။

သိခ်င္စရာေလးမ်ား

ဇတ္ခနဲ ဇတ္ခနဲ မ်က္ခံုးလႈပ္တာ ဘာေၾကာင့္လဲ။
လူသည္ ပင္ပန္း ႏြမ္းနယ္ေနသည့္အခါ၊ စိတ္ဖိစီးေနသည့္အခါ၊ အေသာက္လြန္သည့္ အခါမိ်ဳးတြင္ အာရံုေၾကာမ်ား အားနည္းလာတတ္သည္။ မ်က္လံုးတစ္၀ိုက္က ၾကြက္သားမ်ားသည္ နူးညံ့သိမ္ေမြ႔ၾကသည္။ ၎တို႔ကို ထိန္းခ်ဳပ္ေသာ အာရံုေၾကာစနစ္ အားနည္းပါက လႈပ္ရွားမႈ ေဖာက္ျပန္တတ္ျပီး ဇတ္ခနဲ ဇတ္ခနဲ ေဆာင့္ျပီး လႈပ္ရွားတတ္ၾကသည္။ ထိုသို႔ လႈႈပ္ျခင္းကို မ်က္ခံုးလႈပ္ျခင္း (သို႔မဟုတ္) မ်က္ခံြေတြ လႈပ္ေနျခင္းဟု ဆိုၾကျခင္း ျဖစ္သည္။ အိပ္ေရး၀၀ အိပ္လိုက္ျပီး လူက လန္းဆန္း အားရိွသြားလွ်င္ ထိုသို႔ လႈပ္ေနတာ အလိုလို ေပ်ာက္သြားသည္။ အေသာက္လြန္လို႔ ျဖစ္ရသူမ်ား အေနျဖင့္လည္း အေသာက္ေလွ်ာ့ျခင္းျဖင့္ ထိုကိစၥ ေျပလည္နိုင္သည္။

မ်က္ကြင္းညိုတာ ဘာေၾကာင့္လဲ။
မ်က္ကြင္းညိုျခင္းသည္ အေရျပား ျပႆနာေၾကာင့္ မဟုတ္။ အေရျပား တင္းရင္း သိပ္သည္းမႈ ေလ်ာ့နည္းသြားသျဖင့္ မ်က္လံုးေအာက္က ေသြးေၾကာမ်ားကို လွမ္းျမင္ရျခင္းသာ ျဖစ္သည္။
လူက ပင္ပန္း၊ ခႏၶာကိုယ္က ေရငတ္လာသည့္အခါ အေရျပားသည္ ေရဓာတ္ခန္း ေျခာက္လာသည္။ ထိုသို႔ ေရဓာတ္ခန္း ေျခာက္လာသည္တြင္ မ်က္လံုးေအာက္က အေရျပားသည္ တင္းရင္းမႈ ေလ်ာ့နည္းသြားသျဖင့္ ေအာက္က ေသြးေၾကာမ်ားကို လွမ္းျမင္လာရျခင္း ျဖစ္သည္။
ထိုအခါ အျပင္က ၾကည့္လိုက္လွ်င္ မ်က္ကြင္းသည္ ညိုမည္းနည္း ျဖစ္ေနေတာ့သည္။ အေရျပား ေျခာက္ေသြ႔ပါ မ်ားသူတို႔သည္ မ်က္ကြင္း ပိုညိုမည္းတတ္ၾကသည္။ အဲကြန္း သို႔မဟုတ္ အေႏြးေပးစက္မိ်ဳး နားေနပါ မ်ားသူတို႔သည္ အေရျပား အစိုဓာတ္ခန္း ေျခာက္ကာ မ်က္ကြင္း ပိုညိုေလ့ရိွသည္။

အိပ္လြန္းရင္ က်န္းမာေရး ထိခိုက္နိုင္လား။
ေလးကန္ထိုင္းမိႈင္း ကိုယ္လက္ မအီမသာနဲ႔ နိုးလာလွ်င္ အိပ္ေရးမ၀လို႔ဟု မထင္ပါနဲ႔ ။ ပိုအိပ္မိျခင္းေၾကာင့္သာ ျဖစ္ပါသည္။ အိပ္ေရးမ၀ဘဲ နိုးလာပါက လူသည္ အိပ္ေရးမ၀ေသးဘူး ဆိုတာ အလိုလို သိေနျပီး ျပန္အိပ္ခ်င္စိတ္က အလိုလို ေပၚေနသည္။ အအိပ္လြန္လို႔ နံုးခိ်ျပီး နိုးလာသူကား အိပ္ေရးမ၀စိတ္၊ ျပန္အိပ္ခ်င္စိတ္မိ်ဳးမေပၚ၊ နံုးခိ်ေလးကန္ စိတ္သာ ေပၚေနသည္။ ထိုသို႔ ျဖစ္ရျခင္းမွာ အအိပ္လြန္ျပီး ေနျမင့္မွ နိုးသူမ်ားသည္ ခႏၶာကိုယ္ ဇီ၀နာရီစနစ္ စည္းခ်က္ ပ်က္ေအာင္ လုုပ္ရာေရာက္ေသာေၾကာင့္ အကိ်ဳးဆက္အျဖစ္ လူသည္ ပံုမွန္လည္ပတ္မႈ ပ်က္ယြင္းကာ နံုးခိ် ပင္ပန္းေနေတာ့သည္။ မိမိအိပ္ခိ်န္မ်ားလား နည္းလားကို မိမိဖာသာ အကဲျဖတ္ရမည္။ လူတစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ အိပ္ခိ်န္ လိုအပ္ပံုခ်င္း ကဲြျပားသည္။ ပ်မ္းမွ်အားျဖင့္ ေျခာက္နာရီမွ ကိုးနာရီၾကား အိပ္စက္ျခင္းသည္ ပံုမွန္ အိပ္ခိ်န္စံနႈန္း ျဖစ္သည္။ ေျခာက္နာရီ အိပ္ရံုနဲ႔ အိပ္ေရး၀ လန္းဆန္းသူမ်ား ရိွသလို၊ ကိုးနာရီေလာက္ အိပ္ရမွ လန္းဆန္းသူမ်ားလည္း ရိွသည္။ ေျခာက္နာရီထက္နည္း၊ ကိုးနာရီထက္ မ်ားလွ်င္ေတာ့ က်န္းမာေရး ထိခိုက္သည့္ဘက္ကို ေရာက္သြားျပီ။

ပင္ပန္းလာရင္ မ်က္လံုးေတြ ဘာေၾကာင့္ ရဲလာတာလဲ။
လူက လုပ္စရာေတြမ်ား၊ ဖိစီးမႈေတြမ်ားျပီး အလုပ္ေတြနဲ႔ လံုးပမ္းကာ ပင္ပန္းနံုးခိ်လာျပီဆိုလွ်င္ မ်က္ေတာင္ခတ္ဖို႔ ေမ့တတ္သည္။ ဦးေနွာက္ ကိုယ္တိုင္က အျခားဖိစီးမႈ ေတြ မ်ားလာသည့္အခါ မ်က္ေတာင္ခတ္ဖို႔ ေမ့တတ္သည္။ မ်က္ေတာင္ခတ္ျခင္းသည္ အေရးၾကီးသည္။
မ်က္ေတာင္ခတ္ပါမွ မ်က္ရည္မ်ားသည္ မ်က္လံုးအနံွ႔ ေရာက္ရိွကာ မ်က္လံုး စိုစြတ္ေနသည္။ မ်က္ေတာင္ခတ္ဖို႔ ေမ့ေနသည့္အခါ မ်က္လံုးတြင္ မ်က္ရည္ေျခာက္ခန္းျပီး မ်က္လံုးထဲက ဆံျခည္မွ်င္ ေသြးေၾကာေလးမ်ား ေရာင္ရမ္း ေဖာင္းတက္လာေတာ့သည္။ ထိုသို႔ ျဖစ္ျခင္းကို မ်က္လံုးေတြ နီရဲလာျခင္းဟု ေခၚသည္။ မ်က္္ရည္ေျခာက္လာသည့္ အခါ မ်က္လံုးသည္ ဖုန္ပိုကပ္ျပီး ယားလာတတ္သည္။ ထိုအခါ လူသည္ လက္နဲ႔ ပိုပြတ္မိျပန္သည္။ ထိုသို႔ ပြတ္သည့္အခါ မ်က္လံုးပိုျပီး ရဲလာေတာ့သည္။ အေကာင္းဆံုး ကုစားရန္ကား အိပ္ေရး၀ေအာင္ အိပ္လိုက္ရန္ ျဖစ္သည္။ အိပ္ေရး၀ျပီး စိတ္ၾကည္သြားလွ်င္ မ်က္ေတာင္ပံုမွန္ ခတ္ျဖစ္သြားျပီး မ်က္လံုးရဲတာလည္း ေပ်ာက္သြားသည္။ တစ္ေရးေလာက္ အိပ္လိုက္ျခင္းသည္လည္း အကိ်ဳးရိွသည္။ သို႔မဟုတ္လွ်င္လည္း သတိေလးထားျပီး ကိုယ့္ကိုယ့္ ကိုယ္ မ်က္ေတာင္ခတ္ဖို႔ သတိေပးရန္ ျဖစ္သည္။
messenger news journal